هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 922: نصر الله و فتح الله

مردی نصر الله نام به مجلس حسین کرت (م 771ق) وارد شد بعد از او مرد دیگری به نام فتح الله وارد آن مجلس شد و خواست که بر نصر الله پیشی گرفته و در مکانی بالاتر از مکان او بنشیند نصر الله او را به عقب کشیده و در جایگاهی پایین تر از مکان خویش نشاند و گفت: خدای تعالی در کتاب خود رتبه و جایگاه هر یک از ما را مشخص نموده و مرا بر تو مقدم داشته و فرموده: اذَا جَآءَ نَصرُ اللهَ وَالفَتحُ **نصر / 1: ترجمه: هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرا رسد (هنگامی که نصر الله و فتح الله بیایند).*** بنابراین من این ترتیب را رها نمی کنم.** ر. ک: زهر الربیع / 262، لطائف الطوایف / 175.***

حکایت 923: معبود زمین

در کتاب های سیره مکتوب است که: هنگامی که سلطان هلاکوخان وارد حله از سرزمین بابل - شد تمامی مردم شکست خورده متواری شدند تنها یک مرد در بقعه ای نشسته و فرار نکرده بود. هلاکو داخل بقعه شد و خطاب به آن مرد گفت: تو کیستی؟ مرد گفت: من معبود زمین هستم آیا نشنیده ای که: فِی السَّماءِ اِله وَ فِی الاَرضِ اِله.** زخرف / 84، ترجمه: (او کسی است که) در آسمان معبود است و در زمین معبود.*** هلاکو گفت: آیا قدرت بر انجام هر کاری داری؟ مرد گفت: آری. به همراه هلاکو کودکی نیز بود هلاکو به آن مرد گفت: دهان این کودک تنگ است اگر قدرت داری آن را گشاد کن. مرد گفت: می توانم لکن مشکل اینجاست که من با معبود آسمان عهد بسته ام که هر عضوی از اعضای بالای بدن، گشاد کردنش بر عهده او باشد و هر عضوی از اعضای پایین بدن گشاد کردنش بر عهده من باشد اگر این قسم دوم را می خواهی همین الآن حاضرم آن را انجام دهم. هلاکو خندید و از او درگذشت.** ر. ک: زهر الربیع / 62.***

حکایت 924: نتیجه شکرگزاری

مرحوم سید نعمت الله جزایری می گوید: به نزد عالم شوخ طبعی که بیمار شده بود تا از او عیادت کنم. گفتم: فلانی! خدای را شکر کن و سپاس بگذار. گفت: چگونه شکر گذاری کنم و حال آن که خودش فرموده: لَئِن شَکَرتُم لَاَزیدَنَّکُم** ابراهیم/ 7، ترجمه: اگر شکرگزاری کنید (نعمت خود را) بر شما خواهم افزود.*** من می ترسم که شکرگزاری نمایم و او نیز بیماریم را زیاد کند.** ر. ک: زهر الربیع / 73.***
شکر نعمت نعمتت افزون کند - کفر نعمت از کفت بیرون کند