هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 871: دوغابه!

گرگانی در ابدع البدایع آورده که: مردی**در برخی کتاب ها از وی با عنوان ابن الجصاص نام برده شده است. ر. ک: زهر الربیع / 223.*** را دیدند گریان و در حال بوسیدن قرآن، از سبب گریه اش پرسیدند. گفت: امروز با کنیزکان قدری دوغ ( مَخیض) خورده ام. از آن پس قرآن تلاوت کرم تا رسیدم به این آیه که فَاعتَزِلُوا النِّسآءَ فِی المَحیضِ** در قرآن بدیون گونه است: فَاعتَزِلُوا النِّسآءَ فِی المَحیضِ بقره / 222، ترجمه: در حالت محیض ( قاعدگی زنان) از زنان کناره گیری کنید ( با آنان آمیزش جنسی ننمایید). این شخص واژه محیض را در این آیه - به علت خطای دید - به شکل مخیض خوانده و لذا نگران شده بود.*** به هنگام خوردن دوغ از زنان کناره گیری کنید (و آنان را در خوردن شریک نسازید). من از قدردت خدای تعالی در شگفتم که چگونه همه چیز را در قرآن بیان نموده حتی دوغ و خوردن آن را به همراه زنان!** ر. ک: الخزائن / 154، پاورقی یک، به نقل از: ابدع البدایع (گرگانی)، زهر الربیع / 223.***

حکایت 872: راهزن یا فرشته؟!

شخصی در حال قرائت قرآن سوره مبارکه تحریم بود تا رسید به آیه شریفه: ...نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَیْهَا مَلَائِکَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا یَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ مَا یُؤْمَرُونَ** تحریم / 6، ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده اید! نگه دارید خود و خانواده خویش را از آتشی که هیزم آن انسانها و سنگهاست. آتشی که فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی کنند و آنچه را فرمان داده شده اند (به طور کامل) اجرا می نمایند. *** او به اشتباه آیه مذکور را چنین خواند: عَلَیْهَا مَلَائِکَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا یَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ لا یَفْعَلُونَ مَا یُؤْمَرُونَ** ترجمه: ... آتشی که فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی کنند و آنچه را فرمان داده شده اند اجرا نمی نمایند.)) ***سپس اندکی به فرو رفت و با خود گفت: عجبا! با این وصف، اینان باید راهزنان باشند نه فرشتگان!** ر. ک: محاضرات الادبآء 1 / 54 (با اندکی تصرف).***

حکایت 873: تالیف قرآن!

گویند: مردی مصحفی خرید که در آن غلطهای فراوانی وجود داشت. شخصی از او پرسید: آیا مصحف داری؟ گفت: آری، منتهی مصحف من به خط مصنف است! آن شخص پرسید: چگونه چنین چیزی ممکن است؟ گفت: زیرا در این مصحف چیزی از کلام خدا یافت نمی شود بلکه تمامی آن از اشتباهات کاتب است بنابراین کاتب مزبور مصنف این مصحف به شمار می آید.** ر. ک: زهر الربیع / 276.***