هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 870: جَبیر!

ابوفزراه اسدی گوید: به سعید بن هشیم گفتم چه خوب بود که از پدرت دست کم ده حدیث آموخته و به خاطر می سپردی و بدان وسیله بر مردم آقایی می نمودی. مردم تو را به یکدیگر نشان داده و می گفتند ابن هشیم این است. آن گاه بن نزد تو آمده و احادیث را از تو استماع می کردند. ابن هشیم به من گفت: دوست دارم آن چه را که می گویی انجام دهم ولی چه کنم که پرداختن به قرآن مرا از انجام خواسته تو باز داشته است. ابوفزاره در ادامه می گوید: روز بعد ابن هشام مرا دید و از من پرسید: ای ابوفزاره! بگو بدانم جبیر پیامبر بود یا یکی از اولیاء خدا. من به هنگام تلاوت و مطالعه قرآن به نام او برخوردم و این سؤال برایم به وجود آمد. به او گفتم: در کدام آیه این نام را یافتی؟ گفت: در این آیه فَسأل بهِ جَبیراً.** آن را از جبیر در خواست کن. ابن هشیم کلمه خبیر را در این آیه به اشتباه به شکل جبیرمی خوانده است شکل صحیح آیه چنین است: فَسأَل بِه خَبیراً فرقان /59، ترجمه: و از او بخواه که از همه چیز آگاه است.*** به او گفتم: ای نادان! تو که می گفتی پرداختن به قرآن تو را از کارهای دیگر باز داشته است! **ر. ک: اخبار الحمقی و المغفلین / 74، محاضرات الادباء 1 / 108.***

حکایت 871: دوغابه!

گرگانی در ابدع البدایع آورده که: مردی**در برخی کتاب ها از وی با عنوان ابن الجصاص نام برده شده است. ر. ک: زهر الربیع / 223.*** را دیدند گریان و در حال بوسیدن قرآن، از سبب گریه اش پرسیدند. گفت: امروز با کنیزکان قدری دوغ ( مَخیض) خورده ام. از آن پس قرآن تلاوت کرم تا رسیدم به این آیه که فَاعتَزِلُوا النِّسآءَ فِی المَحیضِ** در قرآن بدیون گونه است: فَاعتَزِلُوا النِّسآءَ فِی المَحیضِ بقره / 222، ترجمه: در حالت محیض ( قاعدگی زنان) از زنان کناره گیری کنید ( با آنان آمیزش جنسی ننمایید). این شخص واژه محیض را در این آیه - به علت خطای دید - به شکل مخیض خوانده و لذا نگران شده بود.*** به هنگام خوردن دوغ از زنان کناره گیری کنید (و آنان را در خوردن شریک نسازید). من از قدردت خدای تعالی در شگفتم که چگونه همه چیز را در قرآن بیان نموده حتی دوغ و خوردن آن را به همراه زنان!** ر. ک: الخزائن / 154، پاورقی یک، به نقل از: ابدع البدایع (گرگانی)، زهر الربیع / 223.***

حکایت 872: راهزن یا فرشته؟!

شخصی در حال قرائت قرآن سوره مبارکه تحریم بود تا رسید به آیه شریفه: ...نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَیْهَا مَلَائِکَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا یَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ مَا یُؤْمَرُونَ** تحریم / 6، ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده اید! نگه دارید خود و خانواده خویش را از آتشی که هیزم آن انسانها و سنگهاست. آتشی که فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی کنند و آنچه را فرمان داده شده اند (به طور کامل) اجرا می نمایند. *** او به اشتباه آیه مذکور را چنین خواند: عَلَیْهَا مَلَائِکَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا یَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ لا یَفْعَلُونَ مَا یُؤْمَرُونَ** ترجمه: ... آتشی که فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی کنند و آنچه را فرمان داده شده اند اجرا نمی نمایند.)) ***سپس اندکی به فرو رفت و با خود گفت: عجبا! با این وصف، اینان باید راهزنان باشند نه فرشتگان!** ر. ک: محاضرات الادبآء 1 / 54 (با اندکی تصرف).***