هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 794: میراث فقیر

آورده اند که: مرد فقیری از دنیا رفت. به همسرش گفتند: شوهر تو چه ارثی از خود باقی گذاشت؟ زن گفت: عدَّة اَربَعَة اَشهُر وَ عَشَراً))** وَالَّذِینَ یُتَوفَّونَ مِنکُم وَ یَذَرونَ اَواجاً یَتَربَّصنَ بانفُسهِنَّ اربَعَةَ اَشهُر و عَشراً بقره / 224، ترجمه: و کسانی که از شما می میرند و همسرانی باقی می گذارند، باید چهارماه و ده روز انتظار بکشند (و عده نگه دارند).*** یعنی: عده چهار ماه و ده روز))! **ر. ک: زهر الربیع / 277.***
اءنْ ظرط المُوسر فی مجلس - قالوا لَه یرحمُکَ اللهُ
او عَطَسَ المُفلسُ فی مَجلس - سُبَّ و قالوا فیه ما ساهُ
فَمَظرَطُ المُوسرِ عِرنینُهُ - وَ مَعطَسُ المُعسِرِ مفساهُ

حکایت 795: آیه منسوخ

هارون الرشید کنیز حبشی زیبایی داشت که قرآن را نیک می دانست. روزی هارون تصمیم گرفت که با او از پشت آمیزش نماید. کنیز چون چنین دید، گفت: خدایت تعالی می فرماید: فأتُوهُنَّ مِن حیثُ اَمَرَکُم اللهُ.** بقره / 222، ترجمه: از طریقی که خدا به شما فرمان داده با همسرانتان آمیزش کنید)). ***هارون در جواب وی گفت: خدای تعالی این را نیز فرموده که: نسآؤُکُم حَرث لَکُم فَأتُوا حَرثَکُم اَنّی شِئتُم** بقره/ 223، ترجمه: زنان شما محل بذرافشانی شما هستند پس هر زمان که بخواهید می توانید با آن هاآمیزش کنید)). لازم به ذکر است که انّی ظرف مشترک بین زمان و مکان است که در این ترجمه به معنی ظرف زمان آمده ولی هارون الرشید از آن، ظرف مکان را قصد نموده است).*** کنیز گفت: آیه ای که خواندی به وسیله قول خدای تعالی که می فرماید: وَأتوُا البُیُوتَ مِن ابوابِها **بقره/ 189، ترجمه: و از در خانه ها وارد شوید.*** نسخ شده است! هارون از فصاحت کنیز تعجب نمود.** ر. ک: زهر الربیع / 270، لطیفه های شیرین با آیات قرآنی / 77 - 76.***

حکایت 796: نقصان قطعه ای از زمین

حکایت کنند که: مردی قطعه زمینی در مجاورت زمین شخص دیگری داشت و هر سال بخشی از زمین او را ضمیمه قطعه زمین خویش می ساخت.
روزی صاحب زمین اولی به دومی گفت: این نقصان و کاستی در زمین من ازچه روی پدید می آید؟
- دومی: مگر نشنیده ای که خدا می گوید: أَوَلَمْ یَرَوْاْ أَنَّا نَأْتِی الأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا** رعد/ 41.*** یعنی: آیا نبینند که ما در زمین در می آییم و از کناره های آن می کاهیم؟
- اولی: پس این افزونی در قطعه زمین تو از کجا پدید می آید؟
- دومی: ذَلِکَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاء** مائده / 54، حدید / 21، جمعه / 4.*** یعنی: این فضل خداوند است آن را به هر که خواهد بدهد.
- اولی: آخر پول مال تو افزون تر می شود و مال من نقصان می یابد؟
- دومی: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْیَاء إِن تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ** مائده / 101.*** یعنی: ای کسانی که گرویده اید! مپرسید از چیزهایی که اگر برایتان آشکار شود ناخشنودتان کند!** ر. ک: تأثیر قرآن و حدیث در ادبیات فارسی / 15، به نقل از: محاضرات الادباء 1 / 217، زهر الربیع / 236.***