هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 637: بین دو مکروه

از عیاشی نقل شده که: روزی از امام رضا علیه السلام درباره نفقه دادن به اهل و عیالم اجازه خواستم (تا آن حضرت مدار نفقه را معین فرمایند). امام علیه السلام فرمود: بَینَ المَکرُوهَینِ! یعنی: مقدار نفقه باید به اندازه مشخصی که بین دو مکروه و ناپسند قرار گرفته، باشد.
عرض کردم: قربانت گردم، نه به خدا قسم. من دو مکروه ( مکروهین) را نمی دانم که چیست. حضرت به من فرمود: چرا - خدایت رحمت کند - آیا نمی دانی که خدای عز و جل هم اسراف را مکروه و ناپسند دانسته و هم بخل و سختگیری را.** پس، مقصود از دو مکروه اسراف و بخل است.***
و فرموده: وَالَّذِینَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا وَ کَانَ بَیْنَ ذَلِکَ قَوَامًا.**فرقان / 67.*** یعنی: و کسانی که هرگاه انفاق کنند، نه اسراف می نمایند و نه سخت گیری؛ بلکه در میان این دو، حدّ اعتدالی دارند.))** ر. ک: خصال صدوق 1 / 55 - 54.***

حکایت 638: کلمه ای قرآنی و درمان کوری

علامه حسن زاده آملی می فرماید: یکی از مشایخ روایت میکرد که در سوره مبارکه یس اسمی هست که برطرف می شود به برکت آن کوری مادرزادی و پیسی. او را گفتند: آیا اگر کسی تمام سوره را بخواند نفعی از این مقوله که می گویی به او خواهد رسید؟ جواب داد: هرگاه حکیم یک دو را برای مریضی مقرر کرده باشد و آن دوا در دکان عطاری باشد و مریض برود تمام ادویه دکان او را بخورد آیا نفعی به او خواهد رسید؟!** ر. ک: هزار و یک نکته / 122 - 121 نکته 170.***

حکایت 639 : استخراج نام پیامبری از قرآن

علامه مولی محمد مهدی نراقی (1128 - 1209ق) در کتاب مشکلات العلوم چنین می نویسد:
مشهور است که حضرت علی علیه السلام را پرسیدند: که در قرآن مجید به طریق معما اسمی بیرون می آید؟ حضرت فرمودند: بلی. در آیه: ما مِن دآبَّة الّا هُوَ آخِذ بِناصِیَتِها** هود/ 56، ترجمه: هیچ جنبنده ای نیست مگر این که او ( خداوند) بر او تسلط دارد.*** اسم هود به طریق معما بیرون می آید زیرا که لفظ هو چون اخذ کند و بگیرد ناصیه ( پیشانی) دابه را - که حرف د است - هود به دست می آید.** ر. ک: مشکلات العلوم/ 146.***
چو ده با سی گرفتم بعد هفتاد - یقین دان نام او صد بار گفتم