هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 557: انتقام خدا

مرحوم سید نعمت الله جزایری چنین حکایت می کند: شخصی از افراد قابل اطمینان برایم نقل کرد که: مردی بیمار شد و تمامی پزشکان بر این نظر متفق شدند که درمان او منحصر است در نوشیدن شراب.
بیمار علی رغم میل باطنی خویش، شراب نوشید و اتفاقا از بیماری بهبود یافت پس از سالیان دراز دوباره همان بیماری پیشین او عود نمود و به او گفته شد: دارویی ( شرابی) را که قبلاً استعمال نمودی و مجرب است بار دیگر به کار گیر. مرد بیمار نپذیرفت و گفت: من در این باره استخاره کرده ام و این آیه شریفه آمد: عَفَا اللهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَن عادَ فَیَنتَقِمُ اللهَ مِنهُ؛** مائده / 95، ترجمه: خداوند گذشته را عفو کرده ولی هر کس تکرار کند خدا از او انتقام می گیرد.*** لذا شراب ننوشید و خداوند نیز به او شفا مرحمت فرمود.** ر. ک: زهر الربیع / 396.***

حکایت 558 : استخاره ای پر خیر و برکت

مرحوم آیت الله العظمی بروجردی پس از طی دوران اجتهاد در نجف اشرف و اصفهان، سرانجام به محل تولدش (بروجرد) آمده و در آن جا سکونت گزید تا این که برای معالجه بیماریش در اواخر سال 1363 قمری به تهران مسافرت کرده و در جوار حضرت عبدالعظیم در بیمارستان فیروز آبادی بستری شد. در این مدت، جمعیت بسیار از ایشان عیادت کردند. پس از بهبودی کامل، علما و اساتید و فضلا از ایشان دعوت نمودند که به قم بیاید تا طلاب علوم دینی از محضرش بهره مند گردند. در این میان آیت الله بروجردی به قرآن استخاره کرد از حُسن اتفاق این آیات در آغاز صفحه قرآن آمد:
وَ أَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْکَنَّاهُ فِی الاَْرْضِ وَ إِنَّا عَلَی ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ فَأَنشَأْنَا لَکُم بِهِ جَنَّاتٍ مِّن نَّخِیلٍ وَ أَعْنَابٍ لَّکُمْ فِیهَا فَوَاکِهُ کَثِیرَةٌ وَ مِنْهَا تَأْکُلُونَ وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَیْنَاءَ تَنبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِّلاْکِلِینَ.** مؤمنون / 20 18، ترجمه: و از آسمان، آبی به اندازه ای معیّن نازل کردیم؛ و آن را در زمین (در جایگاه مخصوصی) ساکن نمودیم؛ و ما بر از بین بردن آن کاملاً قادریم! سپس بوسیله آن باغهایی از درختان نخل و انگور برای شما ایجاد کردیم؛ باغهایی که در آن میوه های بسیار است؛ و از آن میخورید. و (نیز) درختی را که از طور سینا ( درخت زیتون) می روید و از آن روغن و نان خورش برای خورندگان فراهم می گردد (آفریدیم).***
این آیات شریفه کاملاً تناسب داشته و در طول شانزده سال اقامت ایشان در حوزه علمیه قم به خوبی آثار آنان که شاگردانی برجسته و... بود، ظاهر گشت و به راستی از محضر این عالم بزرگ گلهای زیادی شکفته و میوه های فراوانی به ثمر رسیدند و تحولی عظیم در حوزه علمیه قم به وجود آمد.** ر. ک: داستان های صاحبدلان 2 / 48 47، به نقل از: زندگانی آیت الله العظمی بروجردی (علی دوانی) / 62 61.***

حکایت 559 : علم لَدُنّی

مرحوم حاج سید محمد زنجانی از مرحوم شیخ محمد فاضل شربیانی نقل نموده که: میرزا ابوالمکارم و میرزا ابوطالب زنجانی استخاره کردند که پای درس مرحوم حاج سید حسین کوه کمره ای حاضر شوند یا نه. این آیه آمد: فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَیْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَ عَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا** کهف / 65، ترجمه: (در آن جا) بنده ای از بندگان ما را یافتند که رحمت (و موهبت عظیمی) از سوی خود به او داده، و علم فراوانی از نزد خود به او آموخته بودیم. *** این آیه حکایت حضرت موسی علیه السلام و حضرت یوشع علیه السلام را بیان می کند که با حضرت خضر ملاقات نموده و مأمور به یاد گرفتن علم از آن حضرت گردیدند. آیه خیلی مناسب با مقصودشان و بسیار خوب بود. بلی در اثر همین تعلیم هر دو ( میرزا ابوالمکارم و میرزا ابوطالب) به مقامی از علم رسیدند. **ر. ک: الکلام یجر الکلام 1 / 121 130.***