هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 515: لعنت و رحمت قرآن

صاحب مناقب العارفین شمس الدین احمد افلاکی می نویسد: روزی اعزّه حفاظ شهر از از تفسیر این حدیث سؤال کردند که: رُبَّ تالِی القُرآنِ و القرآنُ یَلعَنُهُ** پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: چه بسا تلاوت کننده قرآن، که قرآن او را لعنت می نماید.
ر. ک: قرآن در احادیث اسلامی / 76، به نقل از: مستدرک الوسایل، 1 / 291، جامع الاخبار.*** چه معنی دارد؟
مولانا ( جلال الدین محمد مولوی) فرمود: که اغلب قرآن، اوامر و نواهی است و ترغیب بر آداب ظاهر و باطن. یکی می خواند که: اَقیمُوا الصَّلاةَ و آتُو الزَّکاةَ** بقره / 43، 83، نساء / 77، خح / 78، نور / 56، مجادله / 13، مزمل / 20، ترجمه: نماز را به پا دارید و زکات را بپردازید. ***نماز (برپا) نمی کند و زکات نمی دهد و یکی می خواند که: اءنّ اللهَ یَأمُرُ بالعَدلِ و الاِحسانِ** نحل / 90، ترجمه: خداوند به عدل و احسان فرمان می دهد.*** ظلم می کند و بخیل و شحیح** آزمند، تنگ چشم، خسیس، بخیل.*** است و در امانت خیانت میکند و از منکر و فحشاء اجتناب می نماید لاجرم به زبان حال، قرآن مجید بر او لعنت می کند و او را ملعون می خواند و روز قیامت هم خصم جان او خواهد شدن.
روزی بیاید کین سخن خصمی کند با مستمع - کآب حیاتم خواندمت تو خویشتن کر ساختی
و آن جماعتی که در طریقت قرآن مجید سلوک نمایند و مامور امر حکیم شود و از جاده مستقیم بیرون نروند، همانا که عبارت اشارت ایشان و القرآنُ یَرحَمُهُ** قرآن برای او طلب رحمت می کند. *** خواهد بودن.
معنی قرآن ز قرآن پرس و بس - وز کسی کآتش زَدَست اندر هوس
همگان سر نهادند و مستغفر گشته، مرید شدند.** ر. ک: مناقب العارفین 1 / 524.***

حکایت 516 : عالم آل محمد علیه السلام))

ابراهیم بن عباس گوید: من ندیدم که سؤال کرده باشند از امام رضا علیه السلام مگر این که ایشان جواب آن را دانسته و بیان می فرمود، و ندیدم داناتر از او در آن وقت و عصر. و مأمون امتحان می کرد آن حضرت را با انواع سؤالات. و آن حضرت فوراً جواب می فرمود و همه کلام و جواب و تمثل آن حضرت، انتزاعاتی از قرآن مجید بود. آن حضرت در هر سه روز قرآن را ختم می کرد و می فرمود: کمتر از سه روز نیز می توان قرآن را ختم کنم و لیکن نمی گذرم از آیتی الا که در آن فکر می کنم که در مورد چه چیز نازل شده و در چه بابی است.** ر. ک: کشف الغمة (ترجمه: علی بن حسین زوارئی) 3 / 156، بحارالانوار 92. 204.***
مطهرون نقیّات ثیابُهم تجری الصلاةُ علیهم اینما ذُکِروا
من لم یکن علویّاً حین تنسبُه فما له فی قدیم الدهر مفتخر
فانتم الملأ الاعلی و عندکم علم الکتاب و ما جآءت به السُّوَرُ
ابونواس))

حکایت 517 : صورت تلاوتِ سرِ سردار کربلا

سهل بن مسیب گوید: قافله اسیران کربلا به باب بنی خزیمة ( محلی از محله های کوفه) رسیدند.
توقفشان به طول انجامید در خلال مدت توقف سر مقدس امام حسین علیه السلام را بر فراز نیزه بلندی استوار کرده بودند این گاه دیدم لبهای مبارک حرکت دارد گوش دادم آوای تلاوت قرآن از سر مبارک شنیدم خوب گوش دادم شنیدم سوره مبارکه کهف را قرائت می نماید تا رسید به آیه شریفه اَم حَسِبتَ أَنَّ اَصحابِ َ الکهفِ و الرَّقیمِ کانُوا مِن آیاتِنا عَجَباً** کهف /9، ترجمه: آیا گمان کردی اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟!*** گریستم و گفتم: به خدا سوگند امر تو از داستان اصحاب کهف شگفت انگیزتر است زیرا به قدرت خدای بزرگ سر بریده ات سخن می گوید. از شدت تحیر و تأثّر از بی خود شده و بی هوش بر زمین افتادم لحظاتی بی هوش بودم وقتی حالت عادی باز یافتم دیگرباره متوجه سر مبارک شدم دیده سوره را به پایان رسانیده است.** ر. ک: الوقایع و الحوادث (ملبوبی) 4 / 56 کشف الغمه 2 / 252. شیخ صدوق (ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین بن بابویه قمی) در پاسخ شخصی که منکر وقوع جریان مذکور بوده چنین نوشته است:
اطلاع یافته ایم که سرمطهر حضرت سید الشهداء بر فراز نیزه آیاتی چند از سوره مبارکه کهف را تلاوت کرده لیکن این موضوع از ناحیه ائمه طاهرین برای ما روایت نشده و ما هم وقوع آن را انکار نمی کنیم زیرا موقعی که به تحقیق پیوسته (و مسجل شده) که روز قیامت دست و پای گنهکاران تکلم می کند و به اعمال ناپسندی که مرتکب شده اند گواهی می دهند (ر. ک: سوره یس آیه 65) چگونه سر بریده فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم که خلیفه خدا در روی زمین بوده و امام ائمه و سید جوانان بهشت است، تلاوت قرآن نکند و به یادآوری از قرآن مجید نپردازد و اینگونه کرامت از طرف خدای متعالی به وسیله آن حضرت به وقوع بپیوندد و ما هرگاه در صدد انکار آن بر آمدیم بدیهی است منکر قدرت خدا شده و به مقام فضل و ارجمندی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به نظر حقارت نگریسته ایم. گذشته از این شگفت از کسی است که تلاوت قرآن را از آن حضرت انکار می کند. لیکن می گوید در سوگ آن حضرت فرشتگان گریستند و آسمان در مصیبت او خون بارید و جنیان برای او سوگواری نمودند و در همه عالم مراسم عزاداری برای او برپا می نمایند. کسی که خود را متدین قلمداد می کند و ادعا می نماید که دین سالم و خالی از هر گونه آلودگی دارد هرگاه این چنین امر مهم و ارزنده ای را انکارنماید و بگوید وقوع آن از راه خبر برای ما به ثبوت نرسیده، معجزات انبیا و شرایع پیامبران را که جز از راه خبر منقول از طریق دیگری در اختیار ما در نیامده، انکار خواهد کرد. ر. ک: ترجمه روضات الجنات 7/ 73.***
بر چرخ میرود زفراز سنان - هنوز صوت تلاوت سر سردار کربلا