هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 507 : قاریان مصری!

جناب آقای جعفر خوشنویس مؤلف کتاب قرآن در احادیث اسلامی خاطره ای قرآنی را نقل می کند بدین قرار:
گروهی از آموزش یافته گان موسسه دار تحفیظ القرآن الکریم در بهار سال 1375 ش به کشور عربستان سفر نموده و در مراکز مهم آموزش قرآن مکه و مدینه شرکت کردند و اعجاب اساتید آن جا را برانگیختند تا بدین حد که استاد مسلم دار التحفیظ مکه درباره آموزش یافته گان این موسسه با اعجاب شدید، چنین گفت: سُبحانَ اللهِ کَأَنَّهُم قُرّآءُ مِصریُّونَ! عجبا گویا اینان قاریان مصری هستند!
یعنی: با این که اینان ایرانی اند و زبان آن ها عربی نیست اما قرآن را مانند قاریان کشور مصر** از میان تمامی کشورهای اسلامی، مصر تنها کشوری است که در زمینه قرائت قرآن، حرف اول را می زند و ایران بدون اغراق و مبالغه دومین کشور در این زمینه است.*** تلاوت می کنند.** ر. ک: قرآن در احادیث اسلامی / 8 7.***

حکایت 508 : قرآن خوردن و قرآن خواندن!

مولانا جلال الدین محمد مولوی گوید: آورده اند که در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از صحابه هر که سوره ای یا نیم سوره ای یاد گرفتی او را عظیم خواندندی و به انگشت نمودندی که سوره ای یاد دارد** مولوی:
ربع قرآن هر که را محفوظ بود - جل فینا از صحابه می شنود*** برای آن که ایشان قرآن را می خوردند مَنی را از نان خوردن یا دو مَن را عظیم باشد الا که ( اما اگر) در دهان کنند و نجایند ( نجوند) و بیندازند هزار خروار توان خوردن آخر می گوید: رُبَّ تالِی القرآنِ و القرآنُ یلعَنُهُ** ترجمه: چه بسیار خواننده قرآنی که قرآن او را لعنت می کند، این حدیث از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است با این تفاوت که در برخی نسخه ها به شکل رُبَّ تالٍ للقُرآنِ و.... و در برخی دیگر به شکل رُبَّ تالِی القرآنِ وَ... ضبط گردیده است. ر. ک: بحارالانوار 92 / 184،ح 19 به نقل از: جامع الاخبار / 13،ح 255. *** پس در حق کسی است که از معنی قرآن واقف نباشد.** ر. ک: فیه ما فیه / 82 81.***

حکایت 509 : تلاوت قرآن با شرایط ویژه

حضرت آیت الله شیخ محمدتقی آملی رضوان الله علیه می فرمود: من در بحث فقه آیت الله سید علی آقا قاضی رحمة الله علیه شرکت می کردم. روزی از ایشان سؤال کردم آن روز هوا بسیار سرد بود که ما می خوانیم و می شنویم که عده ای موقع قرائت قرآن کریم جلویشان آفاق باز می شود و غیب و اسرار برای آن ها تجلی می کند... در حالی که ما قرآن می خوانیم و چنین اثری نمی بینیم؟! مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد سپس فرمود: بلی! آن ها قرآن کریم را تلاوت می کنند و با شرایط ویژه رو به قبله می ایستند... سرشان پوشیده نیست. کلا مالله را با هر دو دستشان بلند می کنند و با تمام وجودشان به آن چه تلاوت می کنند توجه دارند و می فهمند جلوی چه کسی ایستاده اند!
اما تو قرآن را قرائت می کنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای! و قرآن را روی زمین می گذاری در آن می نگری...!
آیت الله شیخ محمد تقی آملی می گفت: بلی، من همین طور قرآن می خواندم و زیاد به قرائت آن می پرداختم، مثل این که مرحوم قاضی با من بود و مراقب و ناظر وقت قرائتم بوده است. بعد از این ماجرا با تمام وجود به سویش شتافتم و ملازم جلسه هایش شدم.** ر. ک: اسوه عرفان/ 25 36، به نقل از: صفحات من تاریخ الاعلام / 245.***