هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 506 : از ما بهتران

جابر بن عبدالله انصاری گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روزی سوره الرحمن را در جمع مردم خواند ولی آن ها سکوت کردند و چیزی نگفتند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به آن ها فرمود: جن ها بهتر از شما پاسخ می دهند چرا که وقتی من آیه شریفه: فَباَیِّ آلاءِ ربِّکما تُکذِّبان** الرحمن / 13، 16، 18، 21، 23، 30، 32، 34، 36، 38، 40، 42، 45، 47، 49، 51، 53، 55، 57، 59، 61، 63، 65، 67، 69، 71، 73، 75، 77، ترجمه: پس کدامین نعمت های پروردگارتان را تکذیب می کنید (ای گروه جن و انس)؟!.*** را برای جنیان خواندم آن ها در پاسخ گفتند: لا وَ لا بِشی ءٍ مِن آلاء رَبُّنا نُکذِّب یعنی: نه، هرگز ما چیزی از نعمت های پروردگارمان را انکار و تکذیب نمی کنیم.
بدین ترتیب پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به مسلمانان دستور دادند که هنگام شنیدم آیه مذکور سکوت نکرده بلکه به ندای آیه پاسخ گویند حال یا همانند گفته جنیان و یا این گونه: لا بِشی ءٍ مِن آلاءکَ رَبِّ اُکذِّب یعنی: پروردگارا! من هرگز چیزی از نعمت های تو را انکار و تکذیب نمی نمایم.** ر. ک: داستان ها و پندها / 5 / 63 62، به نقل از: مجمع البیان،9 / 93.***

حکایت 507 : قاریان مصری!

جناب آقای جعفر خوشنویس مؤلف کتاب قرآن در احادیث اسلامی خاطره ای قرآنی را نقل می کند بدین قرار:
گروهی از آموزش یافته گان موسسه دار تحفیظ القرآن الکریم در بهار سال 1375 ش به کشور عربستان سفر نموده و در مراکز مهم آموزش قرآن مکه و مدینه شرکت کردند و اعجاب اساتید آن جا را برانگیختند تا بدین حد که استاد مسلم دار التحفیظ مکه درباره آموزش یافته گان این موسسه با اعجاب شدید، چنین گفت: سُبحانَ اللهِ کَأَنَّهُم قُرّآءُ مِصریُّونَ! عجبا گویا اینان قاریان مصری هستند!
یعنی: با این که اینان ایرانی اند و زبان آن ها عربی نیست اما قرآن را مانند قاریان کشور مصر** از میان تمامی کشورهای اسلامی، مصر تنها کشوری است که در زمینه قرائت قرآن، حرف اول را می زند و ایران بدون اغراق و مبالغه دومین کشور در این زمینه است.*** تلاوت می کنند.** ر. ک: قرآن در احادیث اسلامی / 8 7.***

حکایت 508 : قرآن خوردن و قرآن خواندن!

مولانا جلال الدین محمد مولوی گوید: آورده اند که در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از صحابه هر که سوره ای یا نیم سوره ای یاد گرفتی او را عظیم خواندندی و به انگشت نمودندی که سوره ای یاد دارد** مولوی:
ربع قرآن هر که را محفوظ بود - جل فینا از صحابه می شنود*** برای آن که ایشان قرآن را می خوردند مَنی را از نان خوردن یا دو مَن را عظیم باشد الا که ( اما اگر) در دهان کنند و نجایند ( نجوند) و بیندازند هزار خروار توان خوردن آخر می گوید: رُبَّ تالِی القرآنِ و القرآنُ یلعَنُهُ** ترجمه: چه بسیار خواننده قرآنی که قرآن او را لعنت می کند، این حدیث از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است با این تفاوت که در برخی نسخه ها به شکل رُبَّ تالٍ للقُرآنِ و.... و در برخی دیگر به شکل رُبَّ تالِی القرآنِ وَ... ضبط گردیده است. ر. ک: بحارالانوار 92 / 184،ح 19 به نقل از: جامع الاخبار / 13،ح 255. *** پس در حق کسی است که از معنی قرآن واقف نباشد.** ر. ک: فیه ما فیه / 82 81.***