هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 460: چند واو هم از جیب خودت خرج کرده ای!

مرحوم شهید سید عبدالحسین واحدی از سران فدائیان اسلام بود. ایشان با زحمت از چند سوره کلماتی را به طوری کنار هم تنظیم کرده بود که وقتی در محضر جمعی از علما آن ها را خواند هیچ یک حتی احتمال هم نداده بودند که آیه ای از قرآن نباشد. اما کربلایی کاظم))** داستان ایشان در حکایت 452 گذشت.*** به او گفت: این کلمه را از فلان سوره و آن کلمه را از فلان سوره دیگر هم گذاشته ای و تقریبا بیست کلمه را از بیست سوره همه را یکایک نام برد و قبل و بعد آن کلمه ها را از همان سوره ای که نام می برد تلاوت می کرد و اضافه نمود که: چند واو هم از جیب برای وصل کردن کلمات در بین آن ها گذاشته ای و میخواهی مرا امتحان کنی! این عمل در حضور جمعی از علما بود که همه به او احسنت (آفرین) گفتند و حتی بعضی از بزرگان از جا برخاستند و دست او را بوسیدند.** ر. ک: قصه های قرآن / 52 51، به نقل از: داستان کربلایی کاظم / 32 31.***

حکایت 461 : فرقان

حضرت حجة الاسلام و المسلمین حاج شیخ غلامرضا نیشابوری نویسنده کتاب سرگذشتهای تلخ و شیرین قرآن می نویسد: با مرحوم کربلایی کاظم** داستان ایشان در حکایت 452 گذشت.*** حافظ قرآن، در مدرسه فیضیه (در شهر مقدس قم) کنار حوض ملاقات کردم و دو آیه را که در کلمات با هم اشتراک داشتند با هم منظم کردم و از او پرسیدم که این آیه در کجای قرآن قرار دارد لِکُلِّ نَبأٍ مُستَقرّاً** انعام / 67 ترجمه: هر خبری قرارگاهی دارد.*** وَ لَتَعلَمَنَّ نَبَأهُ بَعدَ حینٍ**ص/ 88 ترجمه: و خبر آن را بعد از مدتی می شنوید. ***بلافاصله گفت: این دو آیه از دو جای (مختلف) قرآن است یکی از سوره انعام و دیگری از سوره ص)).** ر. ک: سرگذشتهای تلخ و شیرین قرآن 3 / 259.***

حكايت 462 : حافظ كل قرآن الا 29 جزء!

**تسميه و نامگذارى ها همانند ضرب المثل ها و اصطلاحات، توفيقى است بنابراين اشكال تخصيص اكثر وارد و متوجه نيست.***
گويند: مردى بسيار همسر خود را اذيت و آزار مى نمود. او همسايه اى داشت كه همواره وى را به خاطر اين عمل سرزنش مى كرد. در يكى از شب ها آن مرد به شدت با همسر خويش درگير شده و او را به باد كتك گرفت. همسايه وى هنگامى كه از اين جريان اطلاع يافت خطاب به او گفت: اى مرد! با همسرت آن گونه رفتار كن كه خداى تعالى فرموده: فَاءِمسَاكُ ادامه اش چه بود اَو تَسريح نمى دانم چه)).**مقصود او اين آيه بوده: فَاءِمساك بِمَعرُوف اَو تَسريح بِاءِحسانٍ بقره / 229، ترجمه (طلاقى كه رجوع و بازگشت دارد دو مرتبه است و در هر مرتبه) بايد به طور شايسته همسر خود را نگاهدارى كنى (و آشتى نمايى) يا با نيكى او را رها سازد (و از او جدا شود) ر. ك: اخبار الحمقى و المغفلين / 77.***