هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 442: حضرت درویش

گویند: حاج ملا احمد نراقی فرزندی داشت که بسیار مورد علاقه ایشان بود زمانی که این فرزند بیمار شد به طوری که مرحوم نراقی از بهبود یافتن وی مأیوس شد و بی اختیار از خانه دیوانه وار بیرون آمد در میان کوچه های شهر کاشان راه می رفت ناگاه درویشی پیدا شده و به ایشان سلام کرد و عرض نمود: چرا پریشانی؟ مرحوم نراقی فرمود: فرزندم بیمار است و از او مأیوس گشته ام. درویش گفت: این که مطلبی سهل است پس عصای نیزه دار خود را بر زمین زد و سوره حمد را بدون آداب قرائت و شرایط تلاوت خواند و نفسی دمیده و گفت: حاجی برو که پسر تو شفا یافت. جناب نراقی تعجب کرده و احتمال صدق داده و به خانه مراجعت نمود دید فرزندش عرق کرده و صحت یافته است. ایشان بسیار در تعجب شده و کسانی را به دنبال آن درویش فرستاد. آنان تمامی راه ها و خیابان های کاشان را جستجو نمودند ولی درویش را نیافتند. پس از چندین ماه، روزی مرحوم نراقی در میان کوچه ای آن درویش را دیده و به وی گفت: ای درویش! تو مردی هستی در طریقت قدم زده و صاحب نَفَس. لیکن آن روز سوره حمد را خوب تلاوت نمودی و قرائت تو صحیح نبود البته در تعلیم و تعلم احکام شرعیه کوشا باشد.
درویش گفت: اکنون که حمد ما تو را پسند نیامد آن را پس می خوانیم ( پس می گیریم) سپس عصا بر زمین نصب کرد و دوباره سوره حمد را تلاوت کرد و نَفَسی زد و گفت: برو. مرحوم نراقی به خانه آمده، دید همان پسرش بیمار شده و به همان بیماری وفات یافت.** ر. ک: قصص العلماء / 131 130.***
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت - روزی تفقدی کن درویش بی نوا را

بخش دهم: آیات شفابخش

وَ نُنزِّلُ مِنَ القرآنِ ما هُوَ شُفآء وَ رَحمَة لِلمُؤمِنینَ.
اسرآء / 82

حکایت 443 : معجونی شفابخش

روایت است که: مردی به نزد حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه صلوات الله الملک الغالب آمده و از مرضی که بدان مبتلا بود شِکوه و شکایت نمود. آن حضرت پرسید: همسر داری؟ عرض کرد: بلی.
فرمود: به همسرت بگو که مقداری از مهریه اش را به تو ببخشد آن گاه با عطیه و بخشش همسرت عسل خریده، آن را با مقداری از آب باران مخلوط کن و بخور که شفا خواهی یافت.
پس از چند روز آن مرد به نزد حضرت آمده و پرسید: این چه معالجه ای بود که شما آن را با کمترین هزینه انجام دادید و حال آن که من با صرف بال بسیار بدان دست یافتم و اطبا نیز از درمان من عاجز شدند.
حضرت فرمود: خداوند در خصوص مهریه زنان می فرماید: فَاءِن طِبنَ لَکُم عَن شی ء مِنهُ نَفساً فَکُلوُه هَنیئاً مَرِیئاً** نسآء / 4، ترجمه: ولی اگر زنان چیزی از آن مهریه را با رضایت خاطر به شما ببخشند حلال و گوارا مصرف نمایید.***
و همچنین در خصوص آب باران فرموده: وَ نزَّلنَآ مِنَ السَّماءِ مآء مُبارَکاً** ق/9، ترجمه: و از آسمان، آبی پربرکت نازل کردیم.*** و در خصوص عسل نیز می فرماید: فیهِ شفآء لِلنَّاسِ.** نحل / 69، ترجمه: در آن ( عسل) شفا برای مردم است.***
پس هر گاه سه عامل هنیئاً مَریئاً، برکت ( مبارک) و شِفا با یکدیگر جمع شوند، البته مرض را رفع می کنند.** ر. ک: کشکول منتظری 1 / 152. هزار و یک نکته / 208 207 نکته 406 به نقل از: مجمع البیان و تفسیر عیاشی.***