هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 438 : جعل حدیث

به ابوعصمت مروَزی** نوح بن مریم معروف به نوح جامع)).*** گفتند: این همه احادیث را پیرامون فضائل سوره های قرآن چگونه از عکرمه از ابن عباس، نقل می کنی؟ وی در پاسخ گفت: من دیدم مردم از قرآن روی برگردانیده اند و به فقه ابوحنیفه و مغازی** این کلمه جمع مغزی است و مقصود از آن کتاب هایی است که که درباره صفات برجسته و کارهای مهم جنگجویان و مسایلی از این قبیل نوشته شده است.*** ابن اسحاق، روی آورده اند از باب وظیفه،** برخی از افراد که در میان آن ها جماعتی از زهاد و عباد نیز به چشم می خورند، بر اساس پاره ای از نظریات غلط، از جعل و وضع حدیث باک نداشته بلکه خود را در این امر مثاب و ماجور نیز می دیدند، حاکم از یکی از زهاد نقل نموده که به وی گفتند: چرا احادیث در فیلت قرآن و سوره های آن می ساختی؟ وی در پاسخ همه سخنان ابوعصمت مروزی را تکرار نمود.آن گاه به وی گفتند: مگر نشنیده ای که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده که هر کس بر من دروغ ببندد جایگاهش پر از آتش می گردد؟ ( من کذب علیَّ فَلیَتَبَوَّءُ مَقعَدَهُ مِن النّارِ) گفت:
من بر وی دروغ نبستم بلکه به نفع وی حدیث ساختم! ( ما کذبت علیه انما کذبت له)! ر. ک: علم الحدیث و درایة الحدیث / 116.*** به وضع ( جعل) حدیث، پیرامون این سوره ها دست زدم.** ر. ک: فرهنگ عقائد و مذاهب اسلامی 1 / 95 به نقل از: الغدیر 6 / 275. علم الحدیث و درایة الحدیث / 116.***

حکایت 439 : معیار انتخاب فرمانده

روایت شده: که روزی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم جمعی را به سفری می فرستاد. آن حضرت از یکایک آنان می پرسید که چه مقدار از قرآن را می دانند تا این که به جوان ترین آنان رسید و فرمود: چه مقدار از قرآن می دانی؟ آن جوان گفت: من فلان سوره و فلان سوره و سوره بقره را می دانم. حضرت خطاب به آنان فرمود: بروید. این جوان امیر و فرمانده شماست. گفتند: ای رسول خدا! این جوان از همه ما کم سن و سال تر است! فرمود: او سوره بقره را می داند.** ر. ک: مجمع البیان 1/ 68.***

حکایت 440 : سفارش به حق و صبر

در روایات آمده است که: هنگامی که اصحاب و یاران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به یکدیگر می رسیدند پیش از آن که از هم جدا شده و وداع نمایند، سوره والعصر را می خواندند و محتوای بلند این سوره کوتاه را به یکدیگر یادآوری می نمودند. سپس با یکدیگر خداحافظی کرده، به سراغ کار خود می رفتند.** ر. ک: امام علی علیه السلام در قرآن از دیدگاه اهل سنت / 187 به نقل از: تفسیر الدر المنثور 6 / 392.***