هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 417: درس جنبی!

حضرت آیة الله شهید حاج سید اسدالله مدنی دومین شهید محراب می فرمودند: روزی نزد مرحوم علامه امینی صاحب کتاب الغدیر -** الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب.*** رفتم. در ضمن گفت وگو، علامه امینی چنان که گویی با خود سخن می گفتند فرمودند: اگر در قیامت، خداوند ما را مؤاخذه کند که آیا کتاب من از سایر کتاب درسی متداول در حوزه ها کم ارج تر بود که به تدریس آن اهتمام نورزیدید، چه بگوییم؟)). پس از آن که این سخن را از علامه امینی شنیدم تصمیم گرفتم یکی از درسهایم را به تفسیر قرآن اختصاص دهم. این تصمیم جامه عمل پوشید و آیة الله مدنی که در آن روز خود از اساتید حوزه علمیه نجف بودند در نجف اشرف درس تفسیر قرآن را آغاز کرده و برای آن اهمیت فوق العاده ای قایل بودند.** ر. ک: ماهنامه بشارت، شماره 5 / 35.***
حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار تا بَوَد وِردَت دعا و درس قرآن غم مخور

حکایت 418 : قرآن و بی طهارتی؟!

مرحوم آقا سید مهدی صدر فرزند بزرگوار آیة الله آقا سید اسماعیل صدر رحمه الله می فرمود:
در اوایل بلوغ به امر پدرم در روزهای جمعه به محضر حضرت آخوند ملافتحعلی از عرفای معاصر ملاحسینقلی همدانی رحمهما الله شرفیاب شده و تفسیر قرآن می آموختم. روزی به حال جنابت بر او وارد شدم، دیدم به حال تفکر نشسته و چیزی نمی گوید.
نیم ساعت گذشت ولی چیزی نگفت، خواستم برخیزم که به سخن آمد و فرمود: آقا سید محمد مهدی؛ آدمی وقتی سراغ قرآن می رود، باید خود را پاک گرداند.** ر. ک: داستان های شنیدنی از کرامات علما / 72 به نقل از: تاریخ حکما و عرفای متاخرین / 147.***

حکایت 419 : سلب توفیق خواندن قرآن

آورده اند که: آخوند همدانی در مکه در مسجد الحرام مشرف می شود و یک قرآن خیلی خیلی خوش خطی، خوش چاپی داشته است و مشغول خواندن آن بوده است.
در مسجد الحرام می بیند یک عربی پیدا می شود نگاهش به قرآن می افتد می گوید: این قرآن را به من می دهی؛ [آخوند همدانی ]می گوید: نه. میبیند چیزی زیر بغلش است می گوید: این چیست؟ [عرب ]می گوید: دیوان یزید است یزید هم یک دیوانی داردآخوند همدانی می گوید: من بالاخره راضی شدم آن دیوان را با این قرآن عوض کنم، خیلی دلم می خواست اشعار یزید را ببینم، از آن به بعد، دیگر توفیق تلاوت قرآن از من سلب شد، هر چه خودم را مهیا می کردم که قرآن بخوانم، اسباب فراهم می شد!** ر. ک: کلید قرآن / 20 19 به نقل از: یادنامه آیة الله العظمی اراکی / 352.***