هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 240 : پیر طریقت و معنی آیت

یکی از مشایخ طریقت را پرسیدند که و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس و الله یحب المحسنین**آل عمران /134، ترجمه: و خشم خود را فرومی برند و از خطای مردم درمی گذرند و خدا نیکوکاران را دوست دارد. *** را معنی بگوی، پیر رحمه الله علیه جواب داد که واضح آیت در شریعت مستوفی بیاورده اند و بر آن مزید نیست اما پیران طریقت رضوان الله علیهم چنین گفته اند که: خشم فروخوردن آن است که در عقوبت مبالغت نرود، عفو آنکه اثر کراهیت از صحیفه دل محو کرده شود و احسان آنکه به اصل دوستی و صحبت مراجعت نموده آید، که در شرع کریم رعایت وسایل فرض ( لازم) است و در حکم مروت اهمال حقوق محظور**ر.ک: کلیله و منه /317 316. *** ( ممنوع).

حکایت 241 : خلیفه و چراگاه

انس بن مالک گوید: عمر بن الخطاب بالای منبر این آیات را قرائت کرد فانبتنا فیها حبا و عنبا و قضبا و زیتونا و نخلا و حدائق غلبا و فاکهه و ابا**عبس /31 27، ترجمه: و در آن (زمین) دانه های فراوانی رویاندیم و انگور و سبزی بسیار و زیتون و نخل فراوان و باغ های پردرخت و میوه و چراگاه. ***.
سپس گفت: همه اینها را شناختیم ولی معنی اب))**چراگاه. *** را ندانستیم سپس عصایی را که در دستش بود انداخت و گفت: به خدا قسم این کار دشواری است پس چه عیبی دارد برای تو اگر ندانستی که اب چیست؟! پیروی کنید آنچه را که بیان شده برای شما و هدایت و رهنمویی آن از قرآن است پس بدان عمل کنید و آنچه را که نشناختید پس آن را به پروردگارش واگذار کنید**ر.ک: علامه امینی، جرعه نوش غدیر /225، به نقل از: مستدرک حاکم 2 /514، الغدیر 6 /99. تفسیر نمونه 26 /151. ***.

حکایت 242 : شکر نعمت و شکر منعم

ابوالقاسم نصر آبادی را سؤال کردند از معنی لئن شکرتم لازیدنکم**ابراهیم /7، ترجمه: اگر شکر گذاری کنید، بر شما خواهم افزود. ***. گفت: هر که شکر نعمت حق تعالی کند، نعمتش زیادت شود و هر که شکر منعم ( پروردگار نعمت دهنده) کند محبتش و معرفتش افزون گرداند**ر.ک: تذکره الاولیاء /823. حکایت: شیخ اجل سعدی می فرماید: یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همی گفت ای پسر چندان که تعلق خاطر آدمی زاد به روزی است اگر به روزی ده بودی به مقام از ملائکه در گذشتی. ر.ک: گلستان سعدی، باب هفتم، حکایت هفتم. ***.