هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 217 : خانه علی و فاطمه

انس بن مالک و بریده می گویند: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) این آیه را خواند: فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه یسبح له فیها بالغدو والاصال...**نور/ 36، ترجمه: (این چراغ پرفروغ) در خانه هایی قرار داد که خداوند اذن فرموده دیوارهای آن را بالا برند (تا از دستبرد شیاطین و هوسبازان درامان باشد) خانه هایی که نام خدا در آنها برده می شود و صبح و شام در آنها تسبیح او می گویند. ***. در این هنگام مردی برخاست و گفت: ای رسول خدا! مقصود از بیوت در این آیه، کدام خانه هاست؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: خانه پیامبران. سپس ابوبکر برخاست و گفت: آیا این خانه ( اشاره به خانه علی و فاطه) از آن خانه ها است؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: بلی، از مهم ترین و با فضیلت ترین آنها است**ر.ک: تفسیر المیزان 15/ 142، به نقل از: تفسیر الدر المنثور 5/ 50. ***.

حکایت 218 : مرده پرستی

مرحوم سید نعمت الله جزایری نقل نموده است که: به خاطر دارم آن موقع که در شیراز از محضر استاد عبد علی**شیخ عبد علی بن جمعه حویزی (عروسی). *** مؤلف تفسیر نور الثقلین استفاده می کردم و او تازه از تألیف تفسیر مزبور فارغ شده بود، به استاد فاضل بحرانی**مراد او از فاضل بحرانی یا شیخ عبد الله بحرانی است و یا سید ماجد بحرانی. *** گفتم: هرگاه تفسیر مذکور قابل استکتاب و مشتمل بر فواید نافعی است آن را استنساخ ( نسخه برداری) نماییم و هرگاه ارزشی ندارد خود را گرفتار رنج استنساخ آن ننماییم؟
فاضل بحرانی پاسخ داد: تا موقعی که مؤلفش در قید حیات است اثرش یک فلس ( پول سیاه) ارزش ندارد و هنگامی که رخت از این جهان بربندد من نخستین کسی هستم که آن را استنساخ خواهم کرد. سپس دو بیت زیر را ایراد نمود:
تری الفتی ینکر فضل الفتی - مادام حیا فاذا ما ذهب
لج به الحرص علی نکته - یکتبها عنه بماء الذهب
یعنی: می بینی انسان جوانی را که هنوز سرد و گرم دنیا را آزمایش نکرده مقام فضیلت دیگری را که هنوز زنده است انگار می کند ولی هنگامی که او بمیرد حرص و طمع او را بر آن می دارد تا نکته ای را که او نوشته است به آب طلا بنگارد**ر.ک: ترجمه: روضات الجنات 5/ 26 25، به نقل از کتاب مقامات (سید نعمت الله جزایری.)***)).
المرء مادام حیا یستهان به - و یعظم الرزء فیه حین یفتقد

حکایت 219 : احتیاج به حدیث

سید نعمت الله شوشتری در رساله منبع الحیاه می نویسد: استاد مجتهدم شیخ جعفر بحرانی و شیخ محدثم ( میرزا محمد جزائری) صاحب (کتاب) جوامع الکلم قدس الله روحهما در مسأله جواز اخذ احکام از قرآن بحث می کردند و گفتگوشان بدینجا رسید که فاضل مجتهد (شیخ جعفر بحرانی) خطاب به وی میرزا محمد جزائری گفت: در معنی قل هو الله احد**توحید/ 1، ترجمه: بگو خداوند یکتا و یگانه است. *** چه عقیده ای داری؟ آیا برای فهمیدن معنای آن هم محتاج به حدیثیم؟ گفت: آری، زیرا ما معنی احدیت و فرق بین احد و واحد و امثال آن را نمی دانیم**ر.ک: ترجمه روضات الجنات 5/ 30، به نقل از: ریاض العلماء (در شرح حال عروسی مؤلف تفسیر نور الثقین). ***.