هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 179 : وفای به عهد و پیمان

هنگامی که ابراهیم بن عبد الله محض نوه حسن مثنی و برادر محمد نفس زکیه در راه امر به معروف و نهی از منکر شهد شهدت نوشید و به دستور منصور سرش را برای پدرش عبد الله (که در زندان مدینه بود) بردند، عبد الله سرفرزندش ابراهیم را گرفته و به سینه اش چسبانید و گفت: خوش آمدی ای ابراهیم، خدا تو را رحمت کند تو به خوبی به عهد و پیمان خدا وفا کردی. خداوند افرادی همانند تو را ستوده و چنین فرموده: الذین یوفون بعهدالله و لا ینقضون المیثاق**رعد/ 20، ترجمه: همان ها که به عهد الهی وفا می کنند و پیمان را نمی شکنند. *** ربیع (آوردنده سر از ناحیه منصور) به عبد الله گفت: فرزندت ابراهیم چگونه بود؟
عبد الله گفت: آنچنان بود که شاعر گوید:
فتی کان یحمه من الذل سیفه - ویکفیه سوآت الذنوب اجتنابها
یعنی: جوانی بود که شمشیرش او را از ذلت باز می اشت و در شأن او همین بس که هرگز به گرد گناه نمی گشت**ر.ک: داستان باستان 164 163 به نقل از: مروج الذهب 3، 299، شجره طوبی 1، 178. ***)).

حکایت 180 : برتری مرگ نسبت به زندگی

از جمله برتری مرگ برحیات ظاهری بنا به قول یکی از گذشتگان این است که می گوید: هر مؤمنی را که در نظر بگیریم مرگ برای او بهتر از حیات و زندگانی است زیرا اگر آن مؤمن نیکوکار باشد خدا فرموده: و ما عند الله خیر و ابقی للذین آمنوا**شوری/ 36، ترجمه: و آنچه نزد خداست برای کسانی که ایمان آورده اند بهتر و پایدارتر است. *** و اگر بدکار باشد خدا می فرماید: و لا یحسبن الذین کفروا انما نملی لهم خیر لا نفسهم انما نملی لهم لیزدادوا اثما**آل عمران/ 178، ترجمه: آنها که کافر شدند تصور نکنند اگر به آنان مهلت می دهیم به سودشان است ما به آنان مهلت می دهیم فقط برای این که برگناهان خود بیفزایند. ر.ک: کشکول شیخ بهائی 1/ 435. ***.

حکایت 181 : جواب متین از قرآن مبین

در برخی از روایات چنین آمده: مردی به عالمی گفت: امیر المؤمنین علی (علیه السلام) در جریان حکمیت به فرزندش امام حسن (علیه السلام) گفت: لیتنی مت قبل هذا بعشرین سنه**ر.ک: موافق الشیعه 3/ 23. ***ای کاش بیست سال پیش از این جریان مرده بودم)). مگر حضرت علی (علیه السلام) در صلاحیت خویش برای احراز مقام خلافت دچار شک و تردید شده بود که چنین گفت؟
عالم گفت: من از تو سؤالی می نمایم بگو ببینم آیا حضرت مریم که گفت: یا لیتنی مت قبل هذا و کنت نسیا منسیا**مریم/ 23، ترجمه: ای کاش پیش از این مرده بودم و بکلی فراموش می شدم. *** در عفت و پاکدامنی خود دچار شک و تردید شده بود که چنین گفت؟! هر چه را به عنوان پاسخ به من بگویی من نیز همان را به عنوان پاسخ سؤالت به تو خواهم گفت**ر.ک: زهر الربیع 261. ***.