هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 101 : غذای بهشتیان

مرحوم علامه محمد باقر مجلسی در کتاب حلیه المتقین چنین می نویسد: در حدیث معتبری منقول است که پسر برادر شهاب (بن عبدربه) به حضرت امام جعفر صادق - علیه سلام الله الراتق شکایت کرد از دردها و امتلا (پری) و فساد معده، حضرت فرمود که چاشت و شام بخور و در میان (این دو) دیگر چیزی مخور، زیرا که خداوند عالمیان در وصف طعام اهل بهشت می فرماید: لهم رزقهم فیها بکره وعشیا**مریم/ 62، ترجمه: (در آن بهشت) روزی آنها، صبح و شام (بی هیچ رنج) به آنها می رسد. ***ترجمه اش این است که مهیاست برای اهل بهشت روزی ایشان در بهشت، در بامداد و پسین یا خفتن**ر.ک: حلیه المتقین/ 56 و هزار و یک نکته/ 532 نکته 710 به نقل از: نور الثقلین 3/ 351 و تفسیر صافی ذیل تفسیر آیه مذکور. ***.

حکایت 102 : خلیفه

محمد بن اسحاق بن عمار گوید: به امام ابو الحسن اول ( امام کاظم (علیه السلام گفتم: آیا دلالت (راهنمایی) نمی کنی مرا بهر آن کسی که فراگیرم از او دین خود را؟ پس گفت: این پسر من که علی (امام رضا (علیه السلام است (احکام دین خود را از او دریافت کن) به درستی که پدر من (امام صادق (علیه السلام دست مرا گرفت و در آورد مرا نزد قبر رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) پس فرمود که: ای پسر من! به درستی که فرمود حق جل و علا که انی جاعل فی الارض خلیفه**بقره/ 30، ترجمه: من در روی زمین جانشینی (نماینده ای) قرار خواهم داد. *** و هر گاه حق تعالی خبری فرمود به آن وفا خواهد نمود**ر.ک: کشف الغمه ترجمه علی بن حسین زورائی 3، 94. ***.

حکایت 103 : اهمیت زکات فطره

ابوبصیر و زراره روایت نموده اند که: امام صادق (علیه السلام) فرمود: زکات فطره به طور حتم کامل کننده روزه است همان گونه که صلوات بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در حال تشهد کامل کننده نماز است زیرا هر کس روز بگیرد ولی زکات فطره را عمدا نپردازد روزه ای برایش نیست همان گونه که اگر در حال نماز صلوات بر پیامبر را ترک نماید. نمازی برای او به شمار نمی آید. (در اهمیت پرداخت زکات فطره، همین بس که) خدای عزوجل زکات را بر نماز مقدم داشته در آنجا که می فرماید: قد افلح من تزکی و ذکر اسم ربه فصلی**اعلی/ 15 14، ترجمه: به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد) رستگار شد و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند، ر.ک: من لا یحضره الفقیه 2/ 119، باب الفطره ح 25. ***.