هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 92 : پنجاه ایستگاه بازرسی

امام صادق علیه سلام الله الناطق می فرماید: هرگاه یکی از شما حاجتی از خدا خواست که حتماً برآورده گردد باید دل به خدا ببندد و از مردم نا امید شود و امیدی جز خدا نداشته باشد وقتی که خداوند قلب مؤمن را چنین دید قطعاً حاجت او را اگر از خدا طلبید بر آورده می کند قبل از آن که به حساب و بازخواست خداوند در قیامت کشیده شود خود را به حساب بکشید چرا که در روز قیامت پنجاه ایستگاه (بازرسی) است که مدت توقف در هرایستگاه، هزار سال است سپس حضرت این آیه را قرائت فرمود: تعرج الملآئکه و الروح الیه فی یوم کان مقداره خمسین الف سنه**معارج/ 4. ***.
یعنی: فرشتگان و روح ( فرشته مقرب خداوند) به سوی او عروج می کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است**ر.ک: داستان صاحبدلان 1/ 85 به نقل از: وسائل الشیعه، 11/ 377. کتاب الجهاد، باب 96، ح 2. ***.

حکایت 93 : گناهان کبیره

حضرت عبد العظیم حسنی (علیه السلام) می فرماید: امام جواد (علیه السلام) به نقل از اجداد طاهرینش برایم حکایت فرمود که: عمرو بن عبید**ظاهراً وی همان عمرو بن عبید معتزلی معروف است. *** به محضر مبارک امام صادق (علیه السلام) شرفیاب شد. هنگامی که سلام کرد و نشست این آیه شریفه را تلاوت نمود: الذین یجتنبون کبائر الاثم و الفواحش**نجم/ 32، ترجمه: (نیکوکاران) همان هایی (هستند) که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می کنند، درباره شبیه این آیه، ر.ک: شوری/ 37. *** آنگاه ساکت شده و از تلاوت ادامه آیه خودداری نمود. در این هنگام امام صادق (علیه السلام) از وی پرسید: چرا ساکت شدی (و قرائت را قطع نمودی؟) عمرو بن عبید پاسخ داد: دوست دارم بدانم کدامیک از گناهان در قرآن مجید به عنوان گناهان کبیره معرفی شده اند. امام صادق (علیه السلام) فرمود: آری**کلمه آری (نعم) در این گونه موارد، بدین معنی است که اصل درخواست و یا سؤال مورد نظر، امری مطلوب، ممکن و در نهایت پسندیده است. ***، ای عمرو! بزرگترین گناه کبیره، شرک به خداست. خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: من یشرک بالله فقد حرم الله علیه الجنه**مائده/ 72، ترجمه: هرکس شریکی برای خدا قرار دهد خداوند بهشت را بر او حرام کرده است. (خداوند سبحان در قرآن مجید در ضمن یک مثال جالب و زیبا چنین فرموده: هر کس همتا و شریکی برای خدا قرار دهد گویی از آسمان سقوط کرده و پرندگان در وسط هوا او را می ربایند و یا تندباد او را به جای دور دستی پرتاب می کند ر.ک: حج/31.)***. پس از آن، ناامیدی از رحمت خداست زیرا خدای عزوجل می فرماید: انه لا ییاس من روح الله الا القوم الکافرون**یوسف/ 87، ترجمه: (و از رحمت خدا مأیوس نشوید) که تنها گروه کافران از رحمت خدا مأیوس می شوند. *** پس از آن، ایمن دانستن خود از مکر و مجازات الهی است، زیرا خدای عزوجل می فرماید: فلا یأمن مکر الله الا القوم الخاسرون**اعراف/ 99، ترجمه: جز زیانکاران خود را از مکر (و مجازات) خدا ایمن نمی دانند. ***، و از جمله گناهان کبیره، عاق والدین گشتن است زیرا خدای سبحان شخص عاق را جبار وشقی دانسته است**اشاره به آیه: ولم یجعلنی جبار شقیا مریم/ 32، ترجمه: (عیسی گفت: و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده) و مرا جبار و شقی قرار نداده است. ***. دیگر از گناهان کبیره، به ناحق کشتن کسی است که خداوند خونش را حرام شمرده**تعبیری است برگرفته از، انعام/ 151، اسرآء/ 33، فرقان/ 68. ***(و برای آن حرمت قائل گشته است) زیرا خدای عزوجل می فرماید: فجزآءه جهنم خالدا فیها و غضب الله علیه و لعنه و اعد له عذابا عظیما**نساء/ 93، ترجمه: (و هر کس فرد با ایمانی را از روی عمد به قتل برساند) مجازات او دوزخ است در حالی که جاودانه در می ماند و خداوند بر او غضب می کند و او را از رحمتش دور می سازد و عذاب عظیمی برای او آماده ساخته است. *** دیگر از گناهان کبیره، خوردن ظالمانه اموال یتیمان است زیرا خدای عزوجل می فرماید: انما یأکلون فی بطونهم نارا و سیصلون سعیرا**نساء / 10، ترجمه: (کسانی که اموال یتیمان را به ظلم و ستم می خورند در حقیقت) تنها آتش می خورند و به زودی در شعله های آتش (دوزخ) می سوزند. ***. دیگر از گناهان کبیره، فرار کردن از جنگ و جهاد (و بیرون رفتن از صف لشکریان اسلام) است زیرا خدای عزوجل می فرماید: ومن یولهم یومئذ دبره الا متحرفا لقتال او متحیزا الی فئه فقد باء بغضب من الله و مأواه جهنم و بئس المصیر**انفال/ 16، ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامی که با انبوه کافران در میدان نبرد روبه رو شوید به آنها پشت نکنید و فرار ننمایید) و هر کس در آن هنگام به آنها پشت کند مگر آن که هدفش کناره گیری از میدان برای حمله مجدد و یا به قصد پیوستن به گروهی از مجاهدان بوده باشد. (چنین کسی) به غضب خدا گرفتار خواهد شد و جایگاه او جهنم است و چه بد سرانجامی است. ***دیگر از گناهان کبیره، ربا خواری (نزول خواری) است زیرا خدای عزوجل می فرماید: الذین یأکلون الربا لا یقومون الا کما یقوم الذی یتخبطه الشیطان من المس**بقره/ 275، ترجمه: کسانی که ربا می خورند (در قیامت) برنمی خیزند مگر مانند کسی که بر اثر تماس شیطان دیوانه شده است. *** دیگر از گناهان کبیره، جادوگری و سحر است زیرا خدای عزوجل می فرماید: ولقد علموا لمن اشراه ماله فی الآخره من خلاق**بقره/ 102، ترجمه: و مسلما می دانستند هر کسی خریدار این گونه متاع ( سحر و جادو) باشد، در آخرت بهره ای نخواهد داشت. *** دیگر از گناهان کبیره، زنا است زیرا خدای عزوجل می فرماید: و من یفعل ذالک یلق اثاما یضاعف له العذاب یوم القیامه ویخلد فیهی مهانا**فرقان/ 69 68، ترجمه: هر کس چنین کند مجازات سختی خواهد دید عذاب او در قیامت مضاعف می گردد و همیشه با خواری در آن خواهد ماند. ***دیگر از گناهان کبیره، سوگند دروغینی است که بدان وسیله مالی به دست آورند زیرا خدای عزوجل می فرماید: ان الذین یشترون بعهد الله و ایمانهم ثمنا قلیلا اولئک لاخلاق لهم فی الاخره**آل عمران/ 77، ترجمه: کسانی که پیمان الهی و سوگندهای خود (به نام مقدس او) را به بهای ناچیزی می فروشند آنها بهره ای در آخرت نخواهند داشت. *** دیگر از گناهان کبیره خیانت کردن است زیرا خدای عزوجل می فرماید: و من یغلل یأت بما غل یوم القیامه**آل عمران/ 161، ترجمه: و هر کس خیانت کند، روز رستاخیز آنچه را در آن خیانت کرده با خود (به صحینه محشر) می آورد. ***. دیگر از گناهان کبیره نپرداختن زکات واجب است زیرا خدای عزوجل می فرماید: فتکوی بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم**توبه/ 35، ترجمه: و با آن ( طلا و نقره هایی که گنجینه و ذخیره کرده بودند و در قیامت با آتش جهنم، گرم و سوزان شده) صورت ها و پهلوها و پشت هایشان را داغ می کنند. *** دیگر از گناهان کبیره شهادت دادن دروغین و کتمان شهادت است زیرا خدای عزوجل می فرماید: و من یکتمها فانه آثم قلبه**بقره/ 283، ترجمه: (وشهادت را کتمان نکنید) و هر کس آن را کتمان کند قلبش گناهکار است. *** دیگر از گناهان کبیره شراب نوشیدن است زیرا خدای عزوجل از آن نهی نموده است همان گونه که از پرستیدن بتها نهی نموده است**ظاهرا مراد آن حضرت این آیه شریفه است: یا ایها الذین آمنوا انما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون مائده/ 90، ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده اید! شراب و قمار و بتها و ازلام ( نوعی بخت آزمایی) پلید و از عمل شیطان است از آنها دوری کنید تا رستگار شوید. ***. دیگر از گناهان کبیره ترک نمودن عمدی نماز و یا هر واجب دیگر است زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: من ترک الصلاه متعمدا فقد بری من ذمه الله و ذمه رسول الله**هر کس نماز را عمدا ترک نماید از پنا خدا و رسول خارج گردیده است. ***. دیگر از گناهان کبیره، نقض عهد و پیمان و قطع رحم ( بریدن از خویشاوندان) است زیرا خدای عزوجل می فرماید: اولئک لهم اللعنه و لهم سوء الدار**رعد/ 25، ترجمه: (آنها که عهد الهی را پس از محکم کردن می شکنند و پیوندهایی را که خدا دستور به برقراری آن داده قطع می کنند و در روی زمین فساد می نمایند) لعنت برای آنهاست و بدی (و مجازات) سرای آخرت. ***. پس از این که سخنان امام صادق (علیه السلام) به اینجا رسید، عمرو بن عبید، در حالی که با صدای بلند گریه می کرد از نزد آن حضرت برگشته و می گفت: هر کس به رأی خویش متکی بوده و در برابر شما اهل بیت عصمت و طهارت ادعای فضیلت و دانش نماید، هلاک گشته است**ر.ک: اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب الکبائر ( گناهان کبیره) حدیث 24. ***.

حکایت 94 : میهمان حی و میزبان میت

شخصی از امام صادق علیه سلام الله السابق پرسید: مگر علی (علیه السلام) در دین خدا نیرومند نبود؟ امام فرمود: آری، نیرومند بود.
آن شخص پرسید: پس چرا علی (علیه السلام) بر اقوامی (از افراد بی ایمان و منافق) مسلط گشت ولی آنها را به هلاکت نرساند؟ امام فرمود: یک آیه از قرآن، مانع این کار بود. او پرسید: کدام آیه؟
امام (علیه السلام) فرمود: این آیه شریفه: لو تزیلوا لعذبنا الذین کفروا منهم عذابا الیما**فتح/ 25، ترجمه: و اگر مؤمنان و کفار (در مکه) از هم جدای می شدند کافران را عذاب دردناکی می کردیم. ***. سپس فرمود: خداوند ودیعه های مؤمنی در صلب اقوام کافر و منافق داشت**امام کاظم (علیه السلام) می فرماید: انما المومن فی صلب الکافر بمنزله الحصاه فی اللبنه یجی ء المطر فیغسل اللبنه و لا یضر الحصاه شیئاً. مؤمن در صلب کافر همانند سنگریزه در خشت است که باران برخشت می بارد و آن را می شوید و از بین می برد ولی به سنگریزه آسیبی نمی رسد، ر.ک: الکافی، کتاب الایمان و الکفر، باب المؤمن فی صلب الکافر، ح 2. *** و علی (علیه السلام) هرگز پدرانی را که در صلب آنها، این ودیعه ها بودن نمی کشت، تا آنها ظاهر گردند... و همچنین قائم ما اهل بیت یعنی حضرت ولی عصر (عج) ظاهر نمی شود تا این که امانت ها آشکار شوند**ر.ک: داستان های صاحبدلان 2/ 38 37، تفسیر نور الثقلین 5/ 70، تفسیر نمونه 22/ 93. ***.