هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 62 : مؤمن و فاسق

روایت شده که: امام حسن مجتبی (علیه السلام) در مقام احتجاج با عده ای از اطرافیان معاویه به ولید بن عقبه (بن ابی معیط) فرمود: اما توای ولید! به خدا سوگند من تو را به خاطر دشمنیت با علی (علیه السلام) ملامت نمی کنم زیرا آن حضرت تو را به خاطر میگساریت (شرب خمر) هشتاد تازیانه زد و پدرت را نیزد در جنگ بدر با دست خود دربند کشیده و کشت. ولی تنها از تو می پرسم: چگونه او را ناسزا می گویی با این که خدا او را در ده آیه از قرآن مؤمن خوانده**مرحوم علامه امینین در کتاب گران سنگ الغدیر درباره آیات دهگانه ای که در آن ها علی (علیه السلام) مؤمن خوانده شده چنین نوشته اند. آیات مذکور عبارتند از:
الف: افمن کان مومنا کمن کان فسقا لا یستوون سجده/ 18، ترجمه: آیا کسی که با ایمان باشد همچون کسی است که فاسق است؟! نه، هرگز این دو برابر نیستند.
ب: هو الذی ایدک بنصره وبالمومنین، انفال/ 62، ترجمه: او همان کسی است که تو را با یاری خود و مؤمنان، تقویت کرد.
ج: یا ایها النبی حسبک الله ومن اتبعک من المؤمنین انفال/ 64، ترجمه: ای پیامبر! خداوند و مؤمنانی که از تو پیروی می کنند برای حمایت تو کافی است.
د: من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیهم فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلو تبدیلا احزاب/ 23، ترجمه: در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده اند بعضی پیمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشیدند) و بعضی دیگر در انتظارند و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود ندادند.
ه: انما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلاه و یوتون الزکاه وهم راکعون مائده/ 55، ترجمه: سرپرست و ولی شما تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند همان ها که نماز را برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند. (این آیه شریفه مدال و نشان افتخار خاتم بخشی امیر بیان حضرت امیر مؤمنان علی (علیه السلام) است.)
و: اجعلتم سقایه الحاج و عماره المسجد الحرام کمن آمن بالله و الیوم الآخر و جاهد فی سبیل الله لا یستوون عند الله توبه/ 19، ترجمه: آیا سیراب کردن حجاج و آباد ساختن مسجد الحرام همانند عمل کسی قرار دادید که به خدا و روز قیامت ایمان آورده و در راه اوجهاد کرده است؟! (این دو) نزد خدا مساوی نیستند.
ز: ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا مریم/ 96، ترجمه: مسلما کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، خداوند رحمان محبتی برای آنان در دلها قرار می دهد.
ح: ام حسب الذیناجتر حوالسیئات ان نجعلهم کالذین آمنوا و عملوا الصالحات جاثیه/ 21، ترجمه: آیا کسانی که مرتکب بدیها و گناهان شدند گمان کردند که ما آنها را همچون کسانی قرار می دهیم که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند.
ط: ان الذین آمنوا و عمروا الصالحات اولئک هم خیر البریه بینه/ 7، ترجمه: کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترین مخلوقات خدایند.
ی: و العصر ان الانسان لفی خسرالا الذین آمنوا و عملوا الصالحات عصر/ 3 1، ترجمه: به عصر سوگند که انسان ها همه در زیانند مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند. ر.ک: الغدیر 2/ 58 49.*** و تو را در قرآن فاسق معرفی نموده و فرموده است: افمن کان مومنا کمن کان فاسقا لا یستوون**سجده/ 18. *** یعنی: آیا کسی که با ایمان باشد همچون کسی است که فاسق است؟! نه، هرگز این دو با هم برابر نیستند**ر.ک: امام علی در قرآن از دیدگاه اهل سنت/ 115 به نقل از: تفسیر المیزان 16/ 271. ***)).
من ذا بخاتمه تصدق راکعا - و اسرها فی نفسه اسرارا؟
من کان بات علی فراش محمد - و محمد اسرای یوم الغارا؟
من کان فی القرآن سمی مؤمنا - فی تسع آیات**علامه امینی می فرماید: ما به ده آیه دست یافتیم و لذا نمی دانیم که مراد حسان بن ثابت از تسع آیات ( 9 آیه) چیست و چرا خصوص عدد 9 را ذکر نموده است ر.ک: الغدیر 2/49. *** تلین غزارا؟
حسان بن ثابت

حکایت 63 : تواضع امام حسن مجتبی (علیه السلام)

حسن بن علی (علیهم السلام) راگذری بربینوایان افتاد که پاره های نان پیش رو داشتند و می خوردند. امام را دعوت به طعام خویش نمودند. امام با آنان نشست و خورد. آنگاه سوار بر مرکب شد و فرمود: ان الله لا یحب من کان مختالا فخورا**نساء/ 36. درباره مشابه آیه مذکور ر.ک: لقمان 18، حدید 23. *** یعنی: خداوند کسی را که متکبر و فخر فروش است دوست نمی دارد**ر.ک: ماهنامه بشارت شماره 8/ 60. ***)).
عیب است بزرگ برکشیدن خود را - وز جمله خلق برگزیدن خود را
از مردمک دیده بباید آموخت - دیدن همه کس را و ندیدن خود را
ابو منصور انصاری

حکایت 64 : شاهد و مشهود

روایت کند ابو الحسن علی بن احمد الواحدی (رحمه الله) در تفسیر وسیط مرفوعاً به سند خود که: مردی گفت: داخل شدم در مسجد مدینه، دیدم مردی را که روایت حدیث می کند از رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) و مردم در گرد او در آمده اند من پیش رفتم و گفتم مراو را که: خبر می دهی مرا از شاهد و مشهود))**به احتمال قوی مراد وی آیه 3 سوره مبارکه بروج است که می فرماید: و سوگند به شاهد و مشهود)). ***؟
گفت: بلی، اما شاهد پس روز جمعه است و اما مشهود پس روز عرفه است. از آنجا تجاوز کردم (گذشتم) و آمدم پیش دیگری که او نیز حدیث نقل می کرد گفتم: خبر می دهی مرا از شاهد و مشهود))؟ گفت: بلی. اما شاهد روز جمعه است و اما مشهود پس روز نحر ( عید قربان). از آنجا نیز تجاوز کردم و آمدم نزد جوانی که گوئیا روی ( چهره) او طلای احمرا ( سرخ) است، روایت می فرمود از رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) پیش رفتم و گفتم: خبر می دهی مرا از شاهد و مشهود))؟ گفت: بلی. اما شاهد پس محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) است و اما مشهود پس روز قیامت است. آیا نشنیده ای که حق تعالی فرموده که یا ایها النبی انا ارسلناک شاهدا**احزاب/ 45 ترجمه:ای پیامبر! ما تو را گواه فرستادیم، درباره مشابه این آیه، ر.ک: فتح/ 8، مزمل/ 15.*** و دیگر فرمود که: ذالک یوم مجموع له الناس و ذلک یوم مشهود**هود/ 103، ترجمه: همان روزی است که مردم در آن جمع می شوند و روزی که همه آن را مشاهده می کنند. ***؟ بعد از آن، سؤال کردم از اولی گفتند: ابن عباس است و سؤال کردم از دومی گفتند: ابن عمر است و سؤال کردم از سومی گفتند: حسن بن علی بن ابی طالب (علیهم السلام) است. و بود قول حسن (علیه السلام) احسن**ر.ک: کشف الغمه (ترجمه: علی بن حسین زوارئی) 2/ 117.***.