هزار و یک حکایت قرآنی

نویسنده : محمد حسین محمدی

حکایت 37 : لباس عروسی

در یک روز پاییزی، روپوش کم رنگ و کهنه اش را به تن کرد و از منزل خارج شد. نزدیکی های مسجد که رسید فضا را عطر آگین یافت، چهره ها را شاد و خندان دید پرندگان را بیش از روزهای دیگر در پرواز دید. احساس کرد بادی که می وزد به نسیم بهاران می ماند و درختان طراوت بهار را دارند باران را دیدم که نرم و آرام برزمین می نشیند تا گرد و غبار را از زمین و هوا بشوید. در کنار مسجد انبوه جمعیت را دید که در برابر خانه ای غریو شادی سر داده اند خانه برایش آشنا بود و او دانست که چه حادثه مبارکی دارد اتفاق می افتد. او هم بی درنگ در این جشن هم آوا با همه گیتی شد و پس از ساعتی که آرامش حاکم شد رو به خانه کرد و با تردید در خانه را زد. نوعروس، خود در را باز کرد زن نیازمند با چهره پر از شرم و حیا درخواست پیراهن کهنه کرد، عروس به اندرون رفت و طبق درخواست زن نیازمند، پیراهن را آورد، در بین راه بود که ناگهان آیه ای از قرآن کریم در خاطرش نقش بست: لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون**آل عمران، 92، ترجمه: هرگز! حقیقت (نیکوکاری) نمی رسید مگر این که از آنچه دوست می دارید (در راه خدا) انفاق کنید. *** فوراً برگشت، لباس عروسی را از تن در آورد و جامه کهنه را که قرار بود به سائل بدهد به تن کرد و جامه نو را به زن نیازمند بخشید و با خود در حالی که آیه قرآن را زمزمه می کرد می گفت من که دختر پیامبرم و شوهرم علی (علیه السلام) است، بیش از همه سزاوار عمل به قرآن هستم**ر.ک: ماهنامه بشارت شماره 2/ 47 به قلم: برادر محمد رضا ایروانی. ***.
کسوتنی حله تبلی محاسنها - فسوف اکسوک من حسن الثنا حللا
ان نلت حسن ثنآئی نلت مکرمه - ولست تبغین بما قد نلته بدلا
ان الثنآء لیحیی ذکر صاحبه - کالغیث یخثی ندآء السهل و الجبلا
لا تزهدی الدهر فی عرف بدأت به - فکل عبد سیجزی بالذی فعلا

حکایت 38 : قرآن در بازار

گویند: در ایامی که امیر مؤمنان علی (علیه السلام) عهده دار خلافت ظاهری بود، شخصاً در بازارها قدم می زد، گمشدگان را راهنمایی می نمود و ضعیفان را کمک می کرد و هنگامی که از کنار کسبه و فروشندگان می گذشت این آیه را تلاوت می فرمد: تلک الدار الآخره نجعلها للذین لا یریدون علوا فی الارض و لا فساداً و العاقبه للمتقین**قصص/ 83، ترجمه: این سرای آخرت را (تنها) برای کسانی قرار می دهیم که اراده برتری جویی در زمین و فساد را ندارند و عاقبت نیک برای پرهیزگاران است. *** و سپس می فرمود: این آیه درباره زمامداران عادل و متواضع و سایر توده های قدرتمند مردم نازل شده است)). یعنی: همان گونه که من حکومت را وسیله ای برای برتری جویی خود قرار نداده ام شما نیز نباید قدرت مالی خود را وسیله سلطه بردیگران قرار دهید**ر.ک: سرگذشتهای تلخ و شیرین قرآن 2/ 137، به نقل از: تفسیر نمونه 16/ 179. ***.
کس را چه زور و زهره که وصف علی کند - جبار در مناقب او گفته هل اتی**منظور سعدی، سوره مبارکه دهر (انسان) است. ***
مرد خدا و صفدر میدان و بحر جود - جانبخش در نماز و جهانسوز در دعا
سعدی

حکایت 39 : پاسخ کوبنده امام علی (علیه السلام) به یهودی

روزی یک یهودی به سید اوصیا و وارث انبیاء حضرت علی (علیه السلام) گفت: چه شده شما (مسلمانان) را که هنوز بیست و پنج سال از رحلت پیامبرتان نگذشته بود که با یکدیگر جنگ و کشتار کردید؟ امام علی (علیه السلام) فرمود: و اما شما که هنوز رطوبت پاهایتان (که از رود نیل گذشتید) خشک نشده بود، گفتید: یا موسی اجعل لنا الها کما لهم آلهه**اعراف/ 138. ***یعنی: ای موسی! همان طور که آنان را خدایانی است برای ما هم خدایی بساز**ر.ک: مکالمه قرآنی 1/ 33 به نقل از: الاقتباس 2/ 37. ***.))
بی حب علی بود وجودت به جوی - بی مهر علی مایه سودت به جوی
بالله که اگر علی امامت نبود - صد قبله و محراب سجودت به جوی