فهرست کتاب


ویژگی های معلّم خوب

آیت الله حسین مظاهری‏‏

خلاصه ی درس بیست و چهارم

- در بینش اسلامی، ایمان حقیقی عاملی است که قادر به کنترل کامل انسان است.
- ایمان لسانی، ایمان برهانی و ایمان قلبی؛ انواع ایمان در معارف اسلامی است.
- ایمان لسانی و ایمان برهانی قادر به کنترل کامل غرایز نیستند و آنچه که مورد نظر است ایمان قلبی است.
- ایمان قلبی در دل رسوخ می نماید و دارای مراتب علم الیقین، عین القین، حق الیقین، منقسم می شود.
- به دست آوردن ایمان قلبی در گرو تقیّد به ظواهر شرع، اجتناب از گناه و به

جای آوردن مستحبات دینی است. پیشگف

...................) Anotates (.................
1) زین الدین بن علی بن احمد، از فقهای بنام امامیه، در سال 911 ه.ق ولادت یافت. وی در دمشق و مصر به تحصیل علم پرداخت. علی بن عبدالعالی و شمس الدین ابن طولون از جمله ی اساتید او بودند. سفرهایی به حجاز، عراق و روم داشت. از او بیش از شصت تالیف ذکر شده است مانند روضه البهیه، مسالک الفهام و منیة المرید فی آداب المفید و المستفید. وی در دوران سلطان سلیم عثمانی در اثنای سفر حج دستگیر و در بلاد روم در ساحل دریا به شهادت رسید و جسد مطهرش به دریا افکنده شد. سال شهادت آن بزرگوار را 965 ه.ق نوشته اند.
2) لقمان مردی حکیم بود که بنابر روایات اسلامی حبشی بود و در روزگار داود(ع) می زیست. در اشعار فارسی و امثال و حکم نام وی فراوان آمده است. کلمات حکیمانه ی بسیاری از وی در ارتباط با صفات نیک، امر به معروف و نهی از منکر، صبر و تواضع نقل شده است. قرآن کریم در سوره ی لقمان نام او را ذکر کرده است.
3) از آنجا که این گفتارها در زمان حیات پر برکت رهبر کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (رضوان اللّه تعالی علیه) برگزار شده است در مباحث طرح شده از آن بزرگوار با عنوان رهبر عظیم الشأن انقلاب یاد شده است.
4) سید محمد باقر بن تقی موسوی شفتی از علمای بزرگ شیعیان است که در اصول، نحو، رجال و ریاضی استاد بود. وی از شاگردان سید مهدی بحرالعلوم، کاشف الغطاء و میرزای قمی بود. تخفة الابرار، الاجازات و مطالع الانوار از تألیفات او است. حجة الاسلام شفتی به سال 1260 ه.ق در اصفهان وفات یافت و بر طبق وصیت بر جنب مسجدش مدفون گردید.
5) کوه نور» نام یکی از بزرگترین و قیمتی ترین الماس های جهان است که وزنی حدود 50 گرم دارد. الماس فوق را کمپانی هندشرقی در دوران استعمار هند، از مهاراجه راجیت سینگ تصاحب کرد و به ملکه ویکتوریا هدیه نمود. اکنون این الماس از جواهرات سلطنتی انگلستان محسوب می شود.
6) صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی معروف به ملاصدری(صدرالمتالهین) در اصفهان نزد شیخ بهایی و میر محمد باقر داماد تحصیل نمود. تالیفات فراوانی از او به جای مانده است از جمله اسفار اربعه، مفاتیح الغیب و شرح کافی. ملامحسن فیض و ملا عبدالرزاق لاهیجی از شاگردان بنام او هستند 1050 ه.ق در بازگشت از هفتمین سفر حج در بصره وفات یافت و در همان محل بخاک سپرده شد.
7) محمد بن یعقوب الکلینی ملقب به ثقة الاسلام، صاحب کتاب کافی است که نزدیک به هفده هزار حدیث در آن ذکر شده است و او را از اوثق ناس بر شمرده اند. علاوه بر کافی تالیفاتی دیگری از جمله رسائل الائمه و رجال از او به یادگار مانده است. وی در سال 328 ه. ق وفات یافت و در باب الکوفه بغداد به خاک سپرده شد. گفته می شود چون مدفن او محل زیارت مردم بود توسط یکی از حکام شکافته شد و به دلیل سالم بودن بدن مطهر ایشان، حاکم مزبور دستور احداث گنبد و بارگاه عظیمی را در محل دفن او داد.
8) حاتم بن عبداللّه بن سعد طایی مکنی به ابوسفانه از قبیله ی طی، در دوره ی جاهلیت مردی جوانمرد و بخشنده بود. عرب در سخا و کرم بدو مثل می زدند. «فرهنگ معین»
9) سراج الدین ابو یعقوب یوسف خوارزمی، از ادبای معروف عربیت قرن ششم و هفتم است. وی در انواع علوم خصوصاً علوم ادبی و بالاخص علوم بلاغی متبحر بود. وی کتاب مفتاح العلوم را تالیف نمود. او در سال 555 ه.ق بدنیا آمد و به سال 626 ه.ق دار فانی را وداع گفت(فرهنگ معین)
10) بلعم یا بلعام را از مدعیان نبوتی می دانند که در بین النهرین می زیست. مولوی او را از زاهدان بنی اسرائیل می داند که در شمار گمراهان در آمد. در تورات و انجیل نیز اشاره به بلعم شده است. او مردم را مسحور خود کرده بود و دَم او را شفای بیماران می دانستند وی خود را برابر یا حتی برتر از موسی(ع) می دانست. در قرآن کریم نامی از او به میان نیامده است اما مفسران آیه 175 از سوره ی اعراف را اشاره به او می دانند. در آیه ی مذکور اشاره به فردی شده است که از آیات الهی سرپیچید و از شمار گمراهان شد.
11) شیخ الاسلام عبدا بن انصاری هروی، به سال 396 ه.ق د رهرات دیده به جهان گشود. وی از اعقاب ابو ایوب انصاری(صحابی گرامی رسول اکرم «ص») است. در علوم دینی و ادبی و همچنین در حدیث و سرودن اشعار فارسی و عربی توانا بود. وی عمر خود را به تعلیم و ارشاد اختصاص داد و در 481 ه.ق وفات یافت. از او کتب ارزشمندی چون مناجات نامه، زاد العارفین و نصایح به یادگار مانده است.
12) محمد بین محمد بین احمد طوسی مکنی به ابوحامد (غزالی) در طابران طوس به سال 450ه ق ولادت یافت - پدرش را که از متعبدان زمان بود در کودکی از دست داد. در محضر ابوالمعالی جوینی فقه و کلام آموخت و در همه ی علوم دینی عصر خود سرآمد گردید. وی در عصر سلجوقی می زیست و در نظامیه ی نیشابور به تدریس پرداخت. احیاء علوم الدین، جواهر القرآن و کیمای سعادت از جمله آثار معروف او هستند. وی در 505 ه ق وفات یافت و در طوس به خاک سپرده شد.
13) برگزاری این کلاس ها همزمان با سال های دفاع مقدس بود که طی آن شهرهای مختلف کشور از جمله شهر مقدس قم به دفعات مورد هجوم هوایی و موشکی قرار گرفت و جمع زیادی در سکوت موذیانه و شرورانه ی مجامع بین المللی، مظلومانه به درجه ی شهادت نایل آمدند و با خون خود سند جاودانگی ایران اسلامی را امضاء نمودند.
14) فالصالحات قانتات حافظات للغیب بما حفظ اللّه نساء - 36
15) محمد باقر فرزند ملامحمد تقی مجلسی از بزرگان شیعه است که در سال 1037 ه.ق به دنیا آمد. بحار الانوار فی اخبار الائمه الاطهار از معروفترین آثار وی است. مجموعه ی تألیفات وی بیش از شصت جلد می باشد که علاوه بر بخار می توان از حلیة المتقین، مشکوة الانوار و زادالمعاد یاد کرد. وی به سال 1110 ه.ق وفات یافت و در جامع عتیق اصفهان مدفون گردید.
16) محمد بن حسین بن عبدالصمد الحارثی الهمدانی، معروف به شیخ بهایی، از بزرگترین فقها، مفسران و ریاضی دانان دوران بود. ولادت وی در شهر بعلبک به سال 1031 ه-ق روی داد. از وی تالیفات فراوانی از جمله صمدیه، دخیره ی تشریح افلاک و اربعین به جای مانده است. او در هفتاد و هشت سالگی بدورد حیات گفت و بر حسب وصیت، جسد وی در جوار امام رضا(ع)، در گوشه صحن آنجناب دفن شد.
17) شیخ جعفر بن یحیی حلی، از بزرگان علمای امامیه محسوب می شود. وی شاگرد سید مهدی بحرالعلوم و سید صادق مخام بود. حجةالاسلام رشتی و صاحب جواهر از شاگردان او بودند. احکام الاموات و شرح قواعد علامه از تالیفات او هستند. شهرت شیخ به کاشف الغطاء به مناسبت نام کتاب «کاشف الغطاء عن مبهمات الشریفة الغراء» می باشد که از جمله ی تألیفات اوست. وی به سال 1227 در نجف رحلت نمود و مدفن او در محله ی عماره ی نجف است.
18) حاج میرزا حسن بن میرزا محمود، در محضر میزا حسین مدرس اصفهانی فلسفه و علوم دینی را فرا گرفت و در کربلا از محضر شیخ مرتضی انصاری استفاده ی فراوان برد. وی مدت ها مرجع تقلید شیعیان بود. دارای حافظه ای قوی و وارد به امور سیاسی بود. فتوای معروف تحریم تنباکو که در دوره ی ناصرالدین شاه علیه انگلیس صادر نمود از فرازهای مهم تاریخ کشور ما است. او در سال 1230 ه.ق متولد شد و به سال 1312 ه.ق وفات یافت
19) مفسرین شعیب را «خطیب الانباء» می نامند زیرا وی در رهبری قوم خود، زبانی نرم و بیانی ملایم و سخنانی دلنشین بکار برد و در استدلال و اقامه ی برهان به بهترین روش آنان را به عبادت خدا و ترک ظلم دعوت کرد. او ابتدا اهل مدین را که در مرز شام و حجاز زندگی می کردند پیامبری نمود و سپس اصحاب ایکه را به سوی خداوند رهبری نمود ولی هر دو قوم به دلیل نافرمانی به عذاب الهی دچار شدند. بنابر روایات اسلامی او از نسل ابراهیم خلیل(ع) بود و پس از هود و صالح و پیش از موسی(ع) می زیسته است.