فهرست کتاب


عصر ظهور

علی کورانی عباس جلالی‏

سیمای حکومت جهانی امام مهدی (ع)

مقدمه

آیات و روایات روشنگر و نوید بخش ظهور امام مهدی (ع) دلالت می کند که مأموریت الهی آن حضرت بسیار سترگ و دارای ابعادی مختلف و اهدافی بسیار والاست. این أمر اقدامی است گسترده که زندگی بشریت را در زمین دگرگون می سازد و فصل نوینی را به تمام معنا به روی انسانیت می گشاید.
حتی اگر مأموریت آن حضرت منحصر به زنده کردن اسلام از نو و برپایی تمدن عادلانه و الهی و پرتوافشانی آن بر جهان باشد کافی است، اما علاوه بر این همه، ترقی و تکامل زندگی بشر را از لحاظ مادی در عصر خود و بعد از آن به گونه ای تأمین خواهد کرد که با مراحل گذشته، هر چند که مترقی و پیشرفته بوده قابل مقایسه نخواهد بود.
و نیز، رسالت تحقق بخشیدن سطحی مهم در گشایش و راهیابی به ژرفای هستی و جهان بالا و اهل آن است، که خود مقدمه ای است برای راه یابی و یکپارچگی کاملی که با برپائی قیامت و رستاخیز آخرت، بین عالم غیب و شهود حکمفرما می شود.
و اینک شمه ای از ابعاد این رسالت را به تناسب گنجایش این کتاب بیان می کنیم.

پاکسازی زمین از وجود ستم و ستمکاران

در نگاه نخست چنین بنظر می رسد که پاک ساختن زمین از لوث ستم و برچیدن بساط طاغوتها و ستمگران امری ناممکن است و گوئیا زمین با آه و ناله مظلومان خو گرفته و فریادرسی ندارند و جهان به تحمل وجود شوم ستم پیشگان عادت کرده است تا جائیکه دوره ای را سراغ نداریم که خالی از وجود ستمگران باشد. چرا که آنان به سان درخت هرزه و پلید می ماند که دارای ریشه های محکمی در جامعه است بگونه ای که اگر یکی از آنها برکنده شود، ده برابر به جای آن می روید و اگر ظالمان در نسلی نابود شوند گروه گروه در نسلهای دیگر بوجود می آیند.
ولی خداوند حکیم چنین مصلحت دانسته است که زندگانی انسانی بر اساس قانون نزاع حق و باطل و خیر و شر برقرار باشد و برای هر چیز حد و مرزی و برای هر عصر و زمان سرنوشتی و بالاخره برای ظلم و بیداد هم سرانجامی تعیین نمودن است.
در تفسیر این آیه شریفه:
آن روز بدکاران به صورت هایشان شناخته شوند پس به اموی پیشانی و با پاهایشان گرفتار شوند(407)
از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمود:
خداوند آنها را همواره می شناسد ولی آیه در مورد قائم نازل گردیده که مجرمان را از سیما و صورتشان می شناسد و او و یارانش با شمشیر آنها را تنبیه کردنی(408)
و از امیرمؤمنان (ع) منقول است که فرمود:
خداوند، ناگاه بوسیله مردی از ما اهل بیت گشایشی (برای مسلمانان) بوجود آورد، پدرم فدای آن فرزند بهترین کنیزان باد... هم اوست که (دشمنان) در مدت هشت ماه بجز شمشیر و کشتار از او چیزی دریافت نخواهند کرد(409)
از امام باقر(ع) نقل شده است که فرمود:
پیامبر خدا(ص) با ملایمت و نیکی در میان امت خود رفتار می کرد و با مردم انس می گرفت و قائم با کشتار (دشمنان) رفتار می کند و توبه کسی را نمی پذیرد. او با عهدنامه ای که همراه دارد به این کار مأمور می گردد وای بر کسی که با وی دشمنی کند(410)
مراد از عهدنامه ای که همراه اوست، همان عهدنامه معروف است که از جد بزرگوارش رسول خدا(ص) با خود دارد و چنانکه وارد شده است در آن نامه این جمله وجود دارد. بکش، باز هم بکش و توبه کسی را نپذیر یعنی توبه هیچ مجرم و جنایتکاری را قبول مکن.
و نیز از امام باقر(ع) روایت شده است که فرمود:
اما شباهت داشتن مهدی(ع) به جد گرامیش رسول خدا(ص) قیام و ظهور او با شمشیر و کشتن دشمنان خدا و رسول او و ستمگران و طاغوت هاست وی بوسیله شمشیر و ایجاد ترس در دل دشمنان پیروز می گردد و لشکریان او شکست نمی خورند.(411)
از امام جواد(ع) نقل شده است که فرمود:
پیوسته به کشتن دشمنان خدا ادامه می دهد تا خدای از وی خشنود گردد و او زمانی از خشنودی خداوند آگاه می شود که در دل خود احساس رحم و دلسوزی کند(412)
و نیز از آن بزرگوار در همین مأخذ روایت شده است که فرمود:
وقتی شمار لشکر او (مهدی) به حد نصاب یعنی ده هزار تن برسد به فرمان خدا خروج نماید و پیوسته دشمنان خدا را از دم تیغ بگذراند تا آنکه خداوند از او خشنود شود. پرسیدم: چگونه از خشنودی خدا آگاه می گردد؟ فرمود: خداوند مهر و رحمت در دل او می افکند
بلکه در روایات آمده است که برخی از یاران او دچار شک و تردید شده و نسبت به کثرت خونریزی و کشتار ظالمان بدست وی به او اعتراض می کنند. از امام باقر(ع) روایت شده که فرمود:
وقتی او (مهدی) به ثعلبیه می رسد مردی از بستگان وی که از لحاظ جسمانی و شجاعت قوی ترین مردم، بجز حضرت مهدی است بر می خیزد و می پرسد، ای فلان چه می کنی؟ به خدا قسم که تو مردم را همچون گوسفندان از جلوی خود می رانی (یعنی همچون شبان و یا گرگ گله گوسفند را رم می دهد) آیا عهدنامه ای از پیامبر خدا(ص) داری و یا چیز دیگر؟ در این هنگام شخصی که عهده دار بیعت (یعنی مسئول گرفتن بیعت از مردم برای امام) است می گوید: ساکت باش وگرنه گردنت را می زنم، آنگاه قائم می فرماید: ای فلان خاموش باش، آری به خدا سوگند من منشوری از رسول خدا(ص) با خود دارم، ای فلان آن صندوقچه را بیاور، صندوق را نزد او می آورد و امام منشور پیامبر(ص) را می خواند در این وقت مرد معترض می گوید: فدایت شوم اجازه بده سرت را ببوسم امام سر را جلو می برد و او بین دو چشم وی را بوسه می دهد باز می گوید خدا مرا فدای تو گرداند دوباره با ما تجدید بیعت کن امام مجدداً با آنها بیعت می کند(413)
بی تردید نشانه ها و یا نشانه ای وجود دارد که بوسیله آن یاران امام پی می برند که آن نامه همان منشور معروف پیامبر(ص) است اما درخواست مجدد آنها برای تجدید بیعت با امام(ع) بدین جهت است که ایراد و اعتراض آنها خود نوعی اخلال در بیعت محسوب می شود، (از این رو درخواست بیعت دوباره می کنند).
ممکن است برخی افراد، مجازات و قتل و نابودی ستمگران از سوی امام (ع) را سنگدلی و افراط در کشتار تعبیر کنند اما در واقع آن کار مانند یک عمل جراحی است که برای پاکسازی جامعه اسلامی و سایر جوامع جهانی از لوث وجود سرکشان و ستم پیشگان ضرورت دارد و بدون آن هرگز بساط ظلم برچیده نشده و عدالت حاکمیت پیدا نمی کند و اگر امام (ع) با سیاست ملایمت و گذشت با آنان رفتار نماید هرگز ترفندها و توطئه های جدید استکباری که ادامه حیاتشان به آنها بستگی دارد از بین نخواهد رفت. زیرا ستمگران در جامعه های کنونی همچون شاخه های خشکیده یک درخت، بلکه مانند غده سرطانی هستند که بایستی برای نجات بیمار آن را ریشه کن نمود هر چند دشوار باشد.
و اما آنچه موجب آرامش خاطر تردید کنندگان در این سیاست می گردد این است که امام عهدنامه معروفی را از ناحیه پیامبر (ص) با خود دارد و خداوند متعال به آن حضرت دانش و آگاهی نسبت به مردم و شخصیت های آنان عنایت می فرماید و او در پرتو نور الهی به اشخاص می نگرد و آنها را می شناسد و دوای دردشان را می داند از این رو بیم آن نمی رود افرادی که امید هدایت در آنها وجود داشته باشد بدست امام (ع) کشته شوند، چنانکه خداوند در داستان خضر و موسی (ع) راجع به کشته شدن آن جوان بدست خضر (ع) خبر داده که او بگونه ای عمل کرد که آن نوجوان، پدر و مادر خویش را به گردنکشی و کفر نکشاند. بلکه روایات نشانگر این معناست که خضر (ع) با حضرت مهدی (ع) ظاهر شده و از یاران آن حضرت خواهد بود و ظاهراً آن بزرگوار از علم لدنی خویش: ما او را از جانب خود رحمت بخشیدیم و از سوی خود وی را علم آموختیم(414) در بارور ساختن بذر خوبیها و دفع شر از مؤمنان و از بین بردن تخم فساد و تباهی پیش از آنکه درخت تنومند پلیدی گردد، استفاده می کند... به احتمال قوی فعالیت های حضر (ع) و یارانش در حکومت مهدی (ع) آشکارا و علنی است و آن بزرگواران بر مردم حق ولایت و بر قوانین و مقررات و اوضاع ظاهری در آن حکومت، حق نقض دارند. در روایات آمده است که حضرت مهدی (ع) بین مردم با حکم واقعی خدای سبحان، که خداوند آنرا به وی ارائه می دهد، داوری می کند از این رو از هیچکس گواه و یا دلیل و برهان نمی خواهد او در کشتن ظالمان و تبهکاران از دانش و بینش واقعی و لدنی خود استفاده می کند. و گاهی یاران او نیز در قضاوت و داوری بین مردم و بهلاکت رساندن مجرمان همین شیوه را انتخاب می کنند. اما در سایر کارها با مردم بر اساس ظاهر افراد رفتار می نمایند ولی خضر (ع) و یارانش دارای صلاحیت های ویژه ای می باشند.