فهرست کتاب


عصر ظهور

علی کورانی عباس جلالی‏

خلاصه تاریخ یهودیان

این مختصر، وضع سیاست کلی یهودیان را از دوران حضرت موسی (ع) تا زمان پیامبر گرامی ما حضرت محمد (ص) شامل می شود و ما آن را بر اساس کتاب قاموس کتاب مقدس از انتشارات جامعه کلیساهای خاور نزدیک و کتاب تاریخ یهود از کتب آنان تألیف مرحوم محمد عزت دروزه، آورده ایم.
تاریخ یهودیان در این مدت به ده دوره تقسیم می شود:
1- دوره حضرت موسی و یوشع علیهاالسلام 1270 ق.م 1130 ق.م
2- دوره داوران 1130 ق.م 1025 ق.م
3- دوره حضرت داود و سلیمان علیهاالسلام 1025 ق.م 931 ق.م
4- دوره تجزیه و کشمکش های داخلی 931 ق.م 859 ق.م
5- دوران تسلط آشوریان 859 ق.م 611 ق.م
6- دوران سلطه بابلیها 597 ق.م 539 ق.م
7- دوران سلطه ایرانیان 539 ق.م 331 ق.م
8- دوران سلطه یونانیها 331 ق.م 64 ق.م
9- دوران تسلط رومیان 64 ق.م 638 م.
10- دوران تسلط اسلام 638 م. 1925 م.

دوران حضرت موسی و یوشع علیهاالسلام

موسی علیه السلام پیامبر خدا، یک صد و بیست سال زندگی کرد، قریب به سی سال از اوان عمر شریف خود را در کاخ فرعون مصر، و نزدیک به ده سال نزد شعیب پیامبر علیه السلام در قادش برنیع واقع در انتهای سینا از سمت فلسطین نزدیک دره عربه سپری کرد.
تورات موجود، در کتاب خروج باب 12:37 و کتاب عدد، باب 33:36 تعداد اسرائیلیانی را که همراه موسی علیه السلام خارج شدند، به جز فرزندانشان ششصد هزار پیاده از مردان، یاد می کند.
برخی از پژوهشگران غربی تعداد آنان را شش هزار نفر تخمین می زنند.
و مورخین، احتمال بیشتر می دهند که خارج شدن از مصر در اوائل قرن سیزدهم قبل از میلاد، یعنی حدود 1230 ق.م در زمان فرعون منفتاح رخ داده است.
حضرت موسی علیه السلام در کوه نزدیک قادش در گذشت و وصی او یوشع ین نون علیه السلام وی را در آنجا دفن کرد و قبرش را پنهان ساخت، موسی علیه السلام انواع اذیت و آزار را از بنی اسرائیل در زمان حیات و پس از مرگش تحمل نمود. تورات آنها، درباره او و هارون علیهماالسلام می گوید: خدا، موسی را گفت: در این کوه بمیر همان گونه که برادرت هارون در کوه هور جان داد. چون شما دو تن به من خیانت ورزیدید، چونکه مرا در محل آب سرزمین قادش در زمین سینا تقدیس نکردید. پس به راستی تو زمین را از مقابل آن می نگری اما تو بدآنجا، به سرزمینی که من به بنی اسرائیل اعطاء کرده ام داخل نمی شوی.(54)
و می گوید: یوشع بن نون به آنجا وارد خواهد شد.(55)
رهبری بنی اسرائیل را پس از موسی علیه السلام وصی او یوشع پیامبر بر عهده گرفته و آنها را به کرانه غربی رود اردن کوچ داد و از شهر اریحا آغاز نمود، که به اضافه آن شهر 31 مملکت کوچک را که هر یک از آنها عبارت از شهر یا شهرکی بوده دارای روستاهای کشاورزی فتح نمود که ساکنین آنجا بت پرستان کنعانی بوده اند.
آن گاه، آن منطقه را میان فرزندان یعقوب که نسبت به یکدیگر حسادت می ورزیدند. تقسیم نمود و باب های 15 تا 19 از کتاب یوشع، شهرها و شهرکهای منطقه را که طبق برآورد خود 216 پارچه می باشد، نام می برد.
یوشع علیه السلام قریب سال 1130 ق.م نزدیک یک صد و ده سالگی بدرود حیات گفت.

روی کار آمدن داوران، دوره پریشانی و سلطه فرمانروایان محلی بر آنان

رهبری اسرائیلیان پس از یوشع علیه السلام به داوران منتقل شد و پانزده تن از آنان به فرمانروائی رسیدند، دوران اینان دارای دو ویژگی است که می توانیم آن دو را پیوسته با بنی اسرائیل مشاهده نمائیم.
یکی انحراف آنان از خط پیامبران علیهاالسلام و دیگری مسلط گردانیدن خداوند کسانی را که عذاب دردناکی را به آنان بچشانند، که در قرآن از آن یاد شده است.
کتاب داوران در باب سوم و پنجم از انحراف بنی اسرائیل بعد از یوشع علیه السلام چنین سخن به میان آورده است: در میان کنعانیان و حیثی ها و اموریها و فرزیها و حیوی ها و یبوسیان، ساکن شده و دختران آنان را همسران خود قرار داده و دختران خود را به پسران آنها داده و خدایان آنها را پرستیدند.
و در باب 3:8 می گوید: نخستین کسی که بر آنها سلطه یافت و آنها را به مدت هشت سال تحت فرمان خود در آورد(رشتعام) فرمانروای آرام النهرین بود.
آن گاه بنی عمون و عمالقه بر آنها هجوم برده و بر شهر اریحا استیلاء یافتند(56)
سپس یابین فرمانروای کنعان به مدت 10 سال در حاصور بر آنان تسلط یافت(57)
بعد از آن بنی عمون و فلسطینیان 18 سال آنان را به بردگی خود در آوردند.(58) و پس از آن فلسطینی ها آنها را کیفر نموده و مدت چهل سال بر آنان مسلط گشتند.(59)
و فرمانروائی داوران پس از یوشع علیه السلام تا زمان صموئیل پیامبر علیه السلام ادامه یافت، همان پیامبری که خداوند متعال در قرآن وی را چنین یاد نموده است:
آیا ندیدی آن گروه بنی اسرائیل را که پس از وفات موسی از پیامبر خود درخواست کردند که فرمانروائی برای ما برانگیز تا (بسرکردگی او) در راه خدا جهاد کنیم پیامبرشان گفت: آیا اگر جهاد بر شما فرض شود نافرمانی می کنید؟ گفتند: چگونه می شود که ما در راه خدا مبارزه نکنیم در حالی که ما و فرزندانمان را از دیارمان بیرون رانده اند. پس چون جهاد بر آنان مقرر گردید بجز اندکی همه روی گردانیدند و خداوند از کردار ظالمان آگاه است.(60)
تاریخ نویسان این دوره را حدود یک قرن از 1130 ق.م تا دوران طالوت و داود علیه السلام 1025 ق.م می دانند، در حالی که از کتاب داوران در تورات مدت این زمان بیش از این استفاده می شود.