فهرست کتاب


عصر ظهور

علی کورانی عباس جلالی‏

مقدمه

اگر پیرامون نقش یهودیان در آخرالزمان و عصر ظهور حضرت مهدی (ع)، جز آیه های نخستین سوره بنی اسرائیل چیزی در اختیار ما نبود، همان کافی بود، زیرا این آیات در عین خلاصه بودن، وحی الهی بوده و به گونه ای رسا و گویا، شمه ای از تاریخ و سرگذشت آنها را بیان کرده و به نحو معجزه آسا و با دقت، آینده آنها را روشن می سازد. علاوه بر این آیه ها و آیات دیگر، تعدادی روایات وجود دارد که پاره ای از آنها مربوط به تفسیر آیات، و برخی دیگر پیرامون وضع یهودیان در عصر ظهور و انقلاب حضرت مهدی (ع) می باشد، که پس از تفسیر آیات به بیان آنها می پردازیم.

وعده الهی نسبت به نابودی یهودیان

منزه و پاک است آنکه یک شب، بنده اش را به سفر شبانه برد از مسجد الحرام به مسجد اقصی که مبارک گردانیم (برکت دادیم) پیرامونش را تا از نشانه های خود به او نشان دهیم بدرستی که او شنوا و بیناست. و به موسی تورات را داده و او را هدایت گر فرزندان یعقوب (بنی اسرائیل) گردانیدیم، که غیر از من سرپرستی را نپذیرند. فرزندان کسی را که با نوح حمل نمودیم، که او بنده ای شکرگزار بود.
ما در تورات حکم در انقراض بنی اسرائیل نمودیم زیرا شما (بنی اسرائیل) در زمین دو بار فساد نمودید و بر دیگر فخر و بزرگی بسیار خواهید نمود.
یعنی ما در توراتی که بر آنان فرو فرستادیم حکم قطعی به انقراض آنها کردیم شما بزودی از راه راست منحرف شده و دوباره در جامعه تبهکاری می کنید، چه اینکه بزودی بر دیگران فخر و برتری جوئی بسیار می نمائید.
وقتی که هنگام کیفر اولین فساد فرا رسد بندگانی را از ناحیه خود که توانمند و ستبر می باشند جهت سرکوبی شما فرستادیم، در میان خانه ها به جستجوی خانه به خانه پرداختند و این وعده ای قطعی بود.
زمانیکه وقت مجازات شما بر نخستین تبهکاری خودتان رسید بندگانی را از اطراف خود که دارای صلابت می باشند بسوی تان فرستادیم تا شما را گوشمالی سخت بدهند آنان میان خانه ها به جستجوی خانه به خانه پرداختند و این وعده ای حتمی است.
آنگاه پیروزی را برای شما، بر آنان گرداندیم و شما را با ثروتها و پسران یاری نمودیم و تعداد شما را بیش از آنان قرار دادیم.
سپس پیروزی را برای شما بر کسانی که آنها را علیه شما برانگیختیم برگرداندیم و به شما ثروت ها و فرزندانی را عطا کردیم و شما را از یاوران بیشتری برخوردار نمودیم که به کمک شما علیه آنان بستیزند.
اگر خوبی کردید، خوبی به خود نموده اید و اگر بدی کردید به خود بدی نموده اید و هنگامی که وعده بار دوم بیاید چهره های شما را ناخوش دارند و وارد مسجد اقصی گردند همانگونه که نخستین بار داخل شدند و آنچه را که برتر آمده نابود کنند نابود کردنی.
و آنگاه وضع شما مدتی بدین گونه ادامه داشته و چنانچه توبه نموده و بواسطه نعمتهایی که از ثروتها و اولاد به شما بخشیدیم، نیک عمل نمودید به سود خودتان بوده و اگر به بدی و طغیان و خود بزرگ بینی پرداختید فرجام بد آن، مربوط به خودتان خواهد بود، اما شما بزودی نه تنها عمل نیک ننموده بلکه به اعمال بد دست می یازید، ما شما را مهلت می دهیم تا زمانی که وقت مجازات و کیفر شما بر دومین فسادتان فرا رسد، آنگاه فرستادگانی را از ناحیه خودمان که بمراتب سخت تر از مرحله اول رفتار می نمایند، می فرستیم بلا و گرفتاری را که ناخوش دارید به ارمغان شما بیاورند و سپس فاتحانه وارد مسجد اقصی گردیده به همان سان که در زمان تعقیب و جستجوی دشمن در منازل شما در مرحله اول، وارد گردیده و برتری جویی و فساد گرائی شما را به نابودی کشاندند.
شاید پروردگار شما بر شما رحم نموده و اگر باز گردید باز گردیم و ما دوزخ را تنگنائی برای کافران قرار دادیم.(40)
شاید پروردگارتان شما را بعد از دومین کیفر با رحمت خویش ببخشاید و چنانچه بعد از کیفر دوم، بازگشت به انحراف نمودید، ما نیز مجازات شما را از سر خواهیم گرفت و شما را در تنگنای دنیوی قرار داده و در آخرت دوزخ را زندان و حصاری بر شما قرار خواهیم داد.
نخستین نتیجه ای که از آیات قرآن کریم استفاده می شود این است که: تاریخ یهودیان بعد از موسی تا پایان زندگانی آنها بدین صورت خلاصه می شود که آنها در جامعه فساد نموده تا آن هنگام مجازات شان فرا رسد، و خداوند افرادی را از ناحیه خود برمی انگیزد که بر آنان چیره خواهند شد سپس خداوند بنابر مصلحت هایی یهودیان را بر آنان پیروز می گرداند و اموال و اولاد به آنها عطا نموده، و طرفدارانشان را در جهان بیش از آن قوم می گرداند، اما یهود از این اموال و یاران بهره برداری صحیح نمی نمایند، بلکه سوء استفاده نموده و بار دوم در روی زمین فساد به بار می آورند، البته این بار علاوه بر فساد، گرفتاری خوی تکبر و برتری طلبی شده و خویش را بسیار بهتر و برتر از سایر مردم می پندارند. و زمانی که وقت کیفرشان فرا می رسد خداوند بار دیگر آن قوم را بر آنان چیره ساخته، و گوشمالی را در سه مرحله سخت تر از بار اول بر آنان وارد می سازد.
دومین نتیجه: این است که، قومی را که خداوند بار اول بر ضد آنان بر می انگیزد، به آسانی بر آنان چیره می گردند، و به جستجوی خانه به خانه می پردازند، آن گاه داخل مسجد اقصی شده و نیروهای نظامی آنان را متلاشی می کنند آنگاه خداوند بار دوم آنها را می فرستد و بر خلاف غلبه یهودیان بر آنها و زیادی یاران و هوادارانشان، ضربات شدیدتری را در سه نوبت بر آنها وارد می سازند، که در اولین نوبت، چهره های پلید آنان را آشکار و آنها را رسوا ساخته و چنانکه نخستین بار وارد مسجد اقصی شدند، فاتحانه وارد مسجد می گردند. و سپس خوی تکبر و برتری جوئی آنان بر ملتها را، پایمال می کنند.
سؤال اساسی که مفسران مطرح می کنند این است که آیا این دو نوع فساد که یکی همراه با برتری طلبی است پایان یافته و یا آن دو کیفر وعده داده شده بر آنان واقع شده است یا خیر؟
برخی از مفسران بر این عقیده اند که هر دو مورد، انجام شده بدین ترتیب که کیفر فتنه و فساد نخستین بنوخذ نصر (بخت النصر) و مجازات دومین مرحله فساد و تباهی به دست (تیتوس) رومی انجام پذیرفته است و بعضی دیگر معتقدند که هنوز آن دو کیفر رخ نداده است.
اما نظریه درست این است که: اولین کیفر در برابر نخستین فساد، در صدر اسلام بدست مسلمانان انجام پذیرفته، و آنگاه که مسلمانان از اسلام فاصله گرفته و دور شدند خداوند یهودیان را بر آنان چیره ساخت، و در این مرحله نیز برای دومین بار، یهودیان در زمین ایجاد فساد و طغیان نمودند و هرگاه که مسلمانان دوباره به اسلام روی آورند زمان کیفر دوم فرا رسیده و به دست مسلمانان انجام خواهد شد. و بر اساس همین تفسیر از امامان علیهم السلام روایاتی رسیده، از جمله آنکه، آن قومی را که خداوند در مرحله دوم علیه یهودیان برمی انگیزد، حضرت مهدی (ع) و یاران وی اند که اهل قم می باشند و هم آنان که خداوند آنها را قبل از ظهور حضرت قائم(ع) برمی انگیزد، در تفسیر عیاشی از امام باقر (ع) روایت شده که حضرت بعد از آن که آیه شریفه بعثنا علیکم عباداً لنا اولی بأس شدید را قرائت نمود، فرمود:
مراد از این آیه حضرت قائم (ع) و یاران اوست که نیرومند و دارای صلابت می باشند.
و نیز در تفسیر نور الثقلین، از کتاب روضه کافی از امام صادق (ع) نقل شده که آن حضرت در تفسیر آیه شریفه فوق فرمود:
خداوند قبل از خروج حضرت قائم، قومی را برانگیزد که دشمنی از دشمنان آل محمد (ص) را رها ننموده، مگر اینکه او را به هلاکت می رسانند.
و در کتاب بحارالانوار، از امام صادق (ع) روایت شده که وقتی این آیه را قرائت فرمود، عرض کردیم فدایت گردیم آنها چه کسانی هستند؟ امام سه بار فرمود: آنان به خدا سوگند اهل قم، آنان بخدا سوگند اهل قم، آنان بخدا سوگند اهل قم می باشند.(41)
این سه روایت از نظر مراد و مقصود یکسان و هماهنگ بوده و هیچ گونه اختلافی بین آنها وجود ندارد ، زیرا اهل قم یعنی اهل ایران ، همان یاران حضرت مهدی (ع) هستند که خداوند آنان را برای زمینه سازی ظهور آن بزرگوار بر می انگیزد و به طوری که روایات دلالت دارد ، به هنگام ظهور تعدادی از اصحاب خاص ایشان در بین آنها وجود دارند . علاوه بر اینکه مقاومت یهودیان در مقابل این مردم و مسلمانان هواداران آنان در چند نوبت انجام می گیرد ، تا آنکه حضرت مهدی (ع) ظهور کند که نابودی نهائی یهودیان را به رهبری وی و بدست با کفایت او ، ارواحنا فداه خواهد بود .
و از مطالبی که دلالت دارد بر اینکه ، دومین کیفر وعده داده شده یهودیان بدست مسلمانان انجام خواهد گرفت ، این است که آن قومی را که خداوند وعده فرمود ، دوبار علیه یهودیان برمی انگیزد، یک امت بوده و صفاتی که برای آنان یاد شده و ویژگیهای جنگ آنان با یهودیان جز بر مسلمانان تطبیق نمی کند. زیرا پادشاهان مصر و بابل و یونان و ایران و روم و دیگران که بر یهودیان تسلط یافتند با صفت ((عباداًلنا)) (بندگان ما) سازگار نیستند وآنگهی طبق بیان آیات بعد از کیفر اول حادثه ای پیش نیامده که یهودیان بر آنان چیره گردند، در حالی که پس از مجازات اول یهودیان، بدست ما در صدر اسلام، آنان بر ما غلبه پیدا نمودند، و خداوند آنها را با اموال و فرزندان یاری داد، به گونه ای که افزایش هواداران آنها در جهان بیش از طرفداران مسلمانان گشته و با پشتیبانی ابر قدرتها علیه ما قیام نمودند .و هم آنان هستند که در زمین فساد نموده، و بر ما و ملتهای محروم ،برتری طلبی و فخر می کنند و این مجاهدان و کفرستیزان اسلام هستند که ضربات خود را بر پیکر و چهره کریه آنها وارد می سازند.
نیز آنچه بر این معنی دلالت دارد و با بررسی تاریخ یهودیان بعد از حضرت موسی(ع) روشن می گردد، این است که فساد در زمان گذشته، و حال یهود تحقق یافته، اما برتری وعده داده شده آنها تنها در زمان ما بوجود آمده است و همین غلبه آنهاست که در پی آن دومین کیفر وعده داده شده فرا رسیده و آنها را نابود می سازد.
و این مطلب برای کسانی که مختصری تاریخ یهودیان را، که به زودی از آن یاد خواهیم نمود، مورد مطالعه قرار دهند، أمری روشن است.

وعده خداوند نسبت به تسلط و چیرگی بر یهودیان

خداوند متعال در قران کریم می فرماید:
پروردگار تو اعلام می دارد ،کسانی را بر یهودیان چیره خواهد کرد که تا روز قیامت ،آنان را مجازات و شکنجه خواهند نمود و خداست که زود مجازات نموده و هم اوست آمرزگار و بخشنده، و از جمله مجازات خداوند این است که آنان را پراکنده و گروه گروه در زمین قرار داده بعضی از آنان نیکوکار و برخی نابکارند و آنان را با خوبی و بدی آزمایش کردیم، شاید توبه نموده و به راه حق و هدایت باز گردند.(42)
معنی این دو آیه شریفه این است که: خداوند اعلان و مقدر فرموده که بزودی کسی را بر یهودیان مسلط می گرداند که تا روز رستاخیز آنان را مجازات و شکنجه دهد، او (خدای) بسرعت مجازات نموده و هم اوست آمرزنده مهربان، از جمله مجازاتهای خداوند درباره یهودیان این است که آنها را در روی زمین پراکنده و دسته دسته می گرداند، گروهی از آنان نیکوکار و گروهی بدکارند و آنها را به وسیله خوبی و بدی آزمایش می کند شاید توبه نموده و هدایت گردند.
ما اجرای این وعده الهی را در کیفر یهودیان، در تمام دورانهای تاریخی آنان به استثنای دوران حکومت پیامبرانی چون موسی و یوشع و داود و سلیمان علیهم السلام مشاهده می کنیم و خداوند اقوام و ملتهای مختلفی را بر آنها مسلط گردانید که آنان را شکنجه و مجازاتی دردناک نمودند.
گاهی عنوان می شود: آری، پادشاهان مصر و بابل و یونان و فارس و روم و دیگران بودند که بر یهودیان تسلط یافته و آنان را مجازات سختی چشاندند اما مسلمانان چنان رفتاری با آنها ننموده، بلکه تنها بر نیروهای نظامی آنها پیروز گشتند و سپس زندگی در سایه دولت اسلامی را از آنان پذیرفتند، که با برخورداری از آزادی و حقوق خود در قوانین اسلامی، جزیه بپردازند.
اما پاسخ: اینکه آنها را بدترین عذاب چشانیدند، به این معنی نیست که پیوسته آنها را کشته و یا آواره و زندانی نمودند، آن چنانکه بیشتر حکومتهایی که پیش از اسلام بر آنان تسلط یافتند، این گونه عمل کردند، بلکه به این معنی است که آنها از لحاظ نظامی، سیاسی، تسلیم آن حکومتی گردیدند که خداوند بر آنان مسلط ساخت اگر چه مسلمانان در آزار و کیفر یهودیان، از دیگران ملایم تر بودند، اما مصداق تسلط بر یهودیان، و کیفر نمودن آنان می باشند.
و گاهی نیز گفته می شود: بلی تاریخ یهودیان تطبیق این وعده خدا را بر آنها گواهی می دهد ولی در عصر حاضر که یک و یا حداقل نیم قرن برآنها سپری گفته، کسی که آنان را مجازات و کیفر دهد بر آنان مسلط نشده، بلکه آنان بیش از نیم قرن است یعنی از سال 1936 م. بدترین شکنجه ها را در فلسطین و دیگر مناطق به مسلمانان روا می دارند! این قضیه را چگونه می توان تحلیل نمود؟
پاسخ این است که: این دوره از تاریخ زندگی یهودیان جدا به حساب می آید، زیرا این همان دوره بازگشت قدرت آنهاست که خداوند در سوره اسراء به آنان وعده فرموده است ؛ سپس پیروزی شما را بر کسانی که آنان را علیه شما برانگیختم برگردانده و به شما اموال و فرزندانی را عطا کرده، و شما را از یارانی بیش از تعداد آنان برخوردار نمودیم تا با همکاری شما بر ضد آنها بستیزند. بنابراین، این دوره خارج از وعده کلی تسلط بر آنهاست تا اینکه وقت کیفر و مجازات دوم بدست مسلمانان فرا رسد.
در این زمینه روایات زیادی از امامان علیهم السلام رسیده که این وعده الهی نیز بدست مسلمانان انجام می پذیرد، در همین خصوص صاحب مجمع البیان، در تفسیر آیه یاد شده، اتفاق نظر مفسران را بر این معنی بیان کرده و فرموده مراد از آن نزد تمام مفسرین، امت پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) می باشد، و همین معنی از امام باقر (ع) نقل شده، و علی بن ابراهیم قمی، در تفسیر خود آن را از ابی الجارود، از امام باقر (ع) نقل نموده است.