فهرست کتاب


عصر زندگی و چگونگی آینده انسان و اسلام

محمد حکیمی‏

3. عمران و آبادی زمین

عمران و آبادی زمین، و بهره برداری از امکانات آن تا سر حد امکان، از دیگر اقدامات امام است. این کار، در دوران پیش از ظهور با همه پیشرفت علوم و تکنولوژی در همه زمینه ها بطور کامل انجام نشده است. طبق نظر متخصصان، بسیاری از زمینها قابل عمران و آبادی و کشاورزی و تولید است، بسیاری از آبها دارای استعداد ذخیره شدن و بهره برداری است، و بسیاری از مناطق زمین متروک و رها شده مانده است، و بسیاری از مناطق به علت نفوذ سیاستهای استعماری و ایجاد وابستگی و محرومیت بطور کامل از آنها بهره برداری نمی شود، و سیستمهای تولید و کشاورزیی بر آنها تحمیل می گردد که به سود طبقات محروم نیست، بلکه برای کشورهای سلطه طلب سودمند است.
این موضوع نیز از نظر متخصصان و آمار گیران ثابت است که زمین استعداد اداره و تأمین چند برابر جمعیت کنونی را دارد به سه شرط:
الف - از همه امکانات بهره برداری شود.
ب - از اسرافکاری و شادخواری و کامروایی فزون از حد گروههایی اندک مانع گردند.
ج - تکنیکهای دقیق علمی و فنی و متناسب با محیط و سرزمین ها به کار رود.

4- پیشرفت فنون

چنانکه در فصل تکامل علم و عقل در دوران ظهور خواهیم گفت، علم و دانش بشر در رستاخیز امام مهدی علیه السلام به تکامل نهایی می رسد، و امام با برنامه ریزیهای دقیق که از دانش بیکران الهی او برخاسته است، همه مناطق زمین را آباد می کند، و برای تأمین زندگی و ایجاد رفاه همگانی راه و روشهایی را عرضه می کند که آن روز برای بشر ناشناخته بوده است. با توجه به اینکه راه اصلی رشد تولید و خود کفایی، بهره برداری از علوم و فنون و تخصصهای ویژه و طرحها و برنامه های ماهرانه است.
علوم و فنون بشری در رستاخیز ظهور با علوم و فنون در دوران پیش از ظهور قابل مقایسه نیست، از این رو، پیشرفتها و رشد تولید و سرمایه در آن دوران با هیچ دوره دیگر همانند نیست. امام مهدی علیه السلام در همه زمینه ها به دانش بشر تکامل می بخشد. و چنانکه در علوم الهی و ماورای طبیعی همه اشتباهات و جهلهای بشری را بر طرف می سازد و معیارهای درست در شناخت مبدأ و معاد را به انسان می دهد، در علوم مادی و تکنیکهای رشد اقتصادی و سامانیابی زیست فیزیکی نیز راه و روشهایی شگفت آور به انسانیت عرضه می کند، و با شیوه های بسیار دقیق، نظام تولید و بهره برداری از منابع طبیعی را رشدی توصیف ناپذیر می بخشد و بدینگونه مشکل کمبودها و نارساییها را بکلی برطرف می کند.
فاصله پیشرفت علمی و عقلانی و وضع دانش انسان در آن دوره با وضع کنونی، بسی افزونتر است از فاصله دانش امروز بشری با دورانهای گذشته تاریخ.

5- بارانهای مفید و پیاپی

از علل و عوامل مهم و اساسی رشد تولید، بویژه در بخش کشاورزی - که مادر تولید در بخشهای دیگر است - نزولات آسمانی و بارانهای مناسب و به موقع است. طبق تعالیم قرآن و احادیث پارسایی و نیکوکاری و احسان و بخصوص دادگری موجب نزول رحمتهایی الهی و وفور نزولات آسمانی است(134) و گناه بویژه ظلم در روابط انسانی موجب خشکسالی و محرومیت از رحمت الهی و قلت نزولات است. در دوران ظهور چون نیکی و احسان و عدل و انصاف بر سراسر گیتی پرتو می افکند، و روابط انسانی بر اصل عدل و انصاف استوار می گردد، و مردمان همه به نیکی و نیکوکاری و پارسایی می گرایند، و ظلم و ستم را یک سو می نهند، از این رو، شایسته فضل بیشتر و رحمت بیشتر می گردند، و بارش بارانهای مناسب و به موقع سبب رشدی وصف ناپذیر در تولید خواهد گشت و بسیاری از مشکلات و کمبودها و نیازمندیها را برطرف خواهد ساخت.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:
...یتنعم امتی فی زمن المهدی عج نعمة لم یتنعموا قبلها قط یرسل السماء علیهم مدراراً و لا تدع الارض شیئاً من نباتها الا اخرجته...(135)
-... امت من در زمان (رستاخیز) مهدی علیه السلام به نعمتهایی دست یابند که پیش از آن و در هیچ دوره ای دست نیافته بودند. در آن روزگار، آسمان باران فراوان دهد، و زمین هیچ روییدنی را در دل خود نگاه ندارد...
چون مردمان به تقوا و پارسایی روی می آورند، خداوند برکات و بارانها را فرو می فرستد و خشکی و کم آبی در مناطق بسیاری بر طرف می شود؛ و این وعده الهی که درباره جامعه تقوا پیشگان مژده داده است آشکار می گردد:
فقلت استغفروا ربکم انه کان غفاراً. یرسل السماء علیکم مدراراً و یمددکم بأموال و بنین و یجعل لکم جنات و یجعل لکم أنهاراً(136) سپس گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او آمرزنده است. تا از آسمان برایتان پی در پی باران فرستد. و شما را به اموال و فرزندان مدد کند. و برایتان بستانها و نهرها بیافریند.
امام علی علیه السلام:
...و لو قد اقام قائمنا لانزلت السماء قطرها، و لاخرجت الارض نباتها...حتی تمشی المرأة بین العراق الی الشام لا تضع قدمیها الا علی النبات..(137)
-... چون قائم قیام کند، آسمان - چنانکه باید - باران بارد و زمین گیاه رویاند... به گونه ای که زن، از عراق در آید و تا شام برود و جز بر زمینهای سر سبز گام ننهد...