فهرست کتاب


آداب معاشرت در اسلام (ترجمه شرح الاربعین النبویة)

محمد حسین الجلالی‏ جواد بیات و محمد آذربایجانی‏

حکم لواط و اثرات زشت آن در جامعه

خداوند متعال می فرماید:
و لوطا اذ قال لقومه أتاتون الفاحشة ما سبقکم بها من احد من العالمین، انکم لتأتون الرجال شهوة من دون النساء بل أنتم قوم مسرفون.
(اعراف / 79)
و لوط را فرستادیم که به قوم خود گفت: آیا عمل زشتی که پیش از شما هیچکس بدان مبادرت نکرد بجا می آورید؟ زنان را ترک کرده و با مردان سخت، شهوترانی می کنید آری شما قومی فاسد و نابکار هستید.
لواط یک جرم اخلاقی است که کرامت انسان را به هدر می دهد و مرتکبش را به دامن شر و ضلالت متمایل می سازد، انسان از حیوانات بوسیله عقل خود، امتیاز پیدا می کند و روابط جنسی دو نوع است نوعی از آن روا و جایز و نوعی دیگر ناروا می باشد.
چون یا متصف به عقل است یا به توحش و بر بریّت و این همان چیزی است که قرآن کریم به آن اشاره دارد:
أتائون الذکران من العالمین و تذرون ما خلق لکم ربکم من ازواجکم بل أنتم قوم عادون.
(شعراء / 165)
آیا شما عمل زشت و منکر را با مردان انجام می دهید و زنان را رها کرده اید؟ همانا شما مردمی بسیار تجاوزکار و نابکار هستید.
و چقدر زشت است؛ توحش از کسانی که ادعای دانش و فرهنگ می کنند (مانند غربیها که عمل ناپسند همجنس بازی را به صورت قانونی در کشورهای خود رواج داده اند.)(17)
امام صادق (علیه السلام) در جواب کسی که از او سوال کرد: که چرا خداوند لواط را حرام کرده؟ فرمود:
لو کان اتیان الغلام حلالا لأستغنی الرجال عن النساء و کان فیه قطع النسل و تعطیل الفروج و کان فی اجازة ذلک فساد کثیر.
(وسائل / ج 14، 252)
اگر آمیزش با پسران حلال بود، مردان از زنان بی نیاز می شدند و نسل بشر قطع می شد، و آمیزش و ازدواج با زنان، تعطیل می شد و در صورت مباح بودن لواط، فساد زیادی به بار می آمد.
و در روایت دیگری آن حضرت فرمود:
علة تحریم الذکران للذکران والاناث، لما رکب فی الاناث یوما طبع علیه الذکران و لما فی اتیان ذلک من انقطاع النسل و فساد التدبیر و خراب الدنیا.
(وسائل / ج 14، 251)
علت حرام شدن مردان به مردان، و زنان به زنان؛ این است که زنان طبیعت مردان را پیدا می کنند (یعنی علاقه به همجنس بازی پیدا می کنند) و انجام اینگونه کارهای خلاف، باعث قطع نسل بشر و از بین رفتن مدیریت مرد (و تسلط بر اداره خانواده و جامعه) و خرابی جهان می گردد.
و نیز آن حضرت فرمود:
حرمة الدبر أعظم من حرمة الفرج ان الله تعالی أهلک امة بحرمة الدبر ولم یهلک أحدا لحرمة الفرج.
(وسائل / ج 14، 249)
حرمت دبر (لواط) بزرگتر از حرمت فرج (زنا) می باشد. زیرا که خداوند قومی را بخاطر عمل لواط هلاکت ساخت، ولی بخاطر زنا، فردی را هلاک ننموده است.
و همچنین آن حضرت در حدیث دیگری فرمود:
من الح فی وطی ء الرجال لم یمت حتی یدعوا الرجال الی نفسه.
(وسائل / ج 14، 250)
هر کس در همجنس بازی و لواط با مردان، علاقه شدید داشته و اصرار ورزد، نمی میرد تا اینکه مردان را به خود دعوت کند (تا با او لواط کنند.)
و علی (علیه السلام) فرمود:
من أمکن من نفسه طائعا یلعب به الا ألقی الله علیه شهوة النساء.
(کافی / ج 5، 545)
هر کس با اراده، خودش را در اختیار دیگری قرار دهد، تا با وی بازی شود (لواط شود) خداوند میل و حالت زنانگی را در او قرار دهد (تا مردان به او علاقه جنسی پیدا کنند و او نیز به مردان علاقه پیدا کند.)
و در مذمت این عمل (لواط)، همین بس که آن یک نوع توحش و شبیه به رفتار حیوانات و بیرون رفتن از طبیعت انسانی است.
اسلام در مجازات این فساد اخلاقی، شدت قائل شده است و در صورت جمع بودن شرایط لواط؛ از قبیل بلوغ و عقل و ادراک، یکی از کیفرهای سه گانه زیر را درباره مرتکب آن واجب دانسته است:
1 - کشتن با شمشیر (که گردن وی را می زنند.)
2 - سوزانیدن با آتش.
3 - انداختن از بلندی مانند کوه که ممکن است بمیرد و ممکن است زنده بماند. و در صورت تکرار لواط، حد آن نیز تکرار می گردد و در مرتبه چهارم کشته می شود.
و مادر و خواهر و دختر لواط دهنده، بر لواط کننده حرام ابدی می شود البته در صورتی که قبل از لواط به آنها عقد نخوانده باشد.
سیری در روایات اسلامی
1 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) سه بار فرمود:
ملعون من عمل عمل قوم لوط.
(بحار / ج 76، 67)
هر کس عمل قوم لوط را انجام دهد ملعون است.
2 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
أربعة یصبحون فی غضب الله تعالی المتشبهون من الرجال بالنساء والمتشبهات من النساء بالرجال والذی یأتی الیهیمة والذی یأتی الرجال.
(وسائل / ج 14، 264 با اندک تفاوت)
چهار دسته اند که مورد غضب خداوند هستند:
1 - مردانی که خود را به زنان تشبیه می کنند.
2 - زنانی که خود را به مردان تشبیه می کنند.
3 - کسانی که با حیوانات عمل جنسی انجام می دهند.
4 - کسانی که با مردان عمل لواط انجام می دهند.
3 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
من عمل من امتی عمل قوم لوط ثم یموت علی ذلک فهو مؤجل الی أن یوضع فی لحده فاذا وضع فیه لم یمکث کثیرا من ثلاث حتی تفذفه الارض الی جملة قوم لوط المهلکین فیحشر معهم.
(بحار / ج 76، 72)
هر کس از امت من عمل قوم لوط (لواط) را انجام دهد، سپس بر این عادت بمیرد، به او مهلت داده می شود تا به لحد قبر گذاشته شود و همینکه در آنجا نهاده شد از سه روز بیشتر مهلت داده نمی شود. تا بعد از سه روز زمین او را به میان هلاک شدگان قوم لوط پرت می کند و با آنان محشور می گردد.
4 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
من قبل غلاما بشهوة ألجمه الله یوم القیامة بلجام من النار.
(بحار / ج 76، 72)
کسی که پسر بچه ای را از روی شهوت ببوسد، خداوند روز قیامت دهانه ای از آتش، به دهان او خواهد زد.
5 - امام صادق (علیه السلام) فرمود:
ثلاثة لایکلمهم الله یوم القیامة ولا ینظر الیهم ولا یزکیهم ولهم عذاب ألیم: الناتف شیبه والناکح نفسه (بالعادة السریه) والمنکوح فی دبره.
(وسائل / ج 14، 256) - (بحار / ج 76، 93)
سه گروهند که خداوند روز قیامت با آنان سخن نمی گوید و نظر رحمت به آنها نمی کند و آنها را پاک نمی سازد و برای آنان، عذاب دردناکی است:
الف - کسی که ریش خود را در حال پیری بکند (ریش خود را بتراشد)
ب - کسی که با خودش عمل جنسی انجام دهد (استمناء نماید)
ج - کسی که از پشت لواط دهد.

استمناء از نظر اسلام و طب روز

استمناء نیز در اسلام حرام است و آنرا در عربی عادت سریه و جلد عمیره و خضخضة نیز می نامند که در فارسی معنای همه اینها جلق زدن می باشد و نام این عمل در زنان سحق نامیده می شود. استمناء عبارت است از بیرون آوردن منی از طریق غیر طبیعی آن.
و قد ضرب الامام علی (علیه السلام) رجلا استمنی بیده حتی احمرت یده و استتابه ثم زوجه من بیت المال.
(وسائل / ج 18، 572)
علی (علیه السلام) مردی را که بدست خود، استمناء کرده بود، چنان زد که دست او قرمز شد و به او دستور داد که توبه نماید، سپس برای او از بیت المال زن گرفت.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
ان الخضخضة اثم عظیم قد نهی الله عنه فی کتابه و فاعله کناکح نفسه ولو علمت بمن یفعله لما اکلت معه ثم تلا قوله تعالی: فمن ابتغی وراء ذلک، فاولئک هم العادون(18) و هو مما وراء ذلک.
(بحار / ج 101، 30 - وسائل / ج 18، 575)
استمناء گناه بزرگی است که خداوند در کتاب حکیمش از آن نهی فرموده است و انجام آن، مانند کسی است که با خود عمل جنسی انجام داده و اگر می دانستم کس چنین کار انجام می دهد، هیچگاه با او غذا نمی خوردم.
سپس حضرت آیه شریفه را تلاوت فرمود: هر کس غیر این (زنا حلال) را به مباشرت طلب کند البته ستمکار و متجاوز خواهد بود (به خود ظلم می کند) و استمناء از همین قبیل است که آیه شریفه به آن اشاره دارد.
دکتر خلیلی درباره این عادت جنسی می گوید:
اگر بخواهیم همه مضرات و بدیهای بهداشتی و تربیتی و اخلاقی را که در این عادت زشت و ناپسند وجود دارد بیان کنیم، قلم از نوشتن آن عاجز خواهد ماند. سپس چند تا از مضرات آن را بشرح زیر بیان می کند:
1 - ناتوان ساختن دستگاه تناسلی.
2 - ایجاد ضعف عمومی در تمام دستگاههای بدن.
3 - شخص استمناء کننده بسیار لاغر اندام و زرد چهره می شود و چشمان او به گودی می رود و آشفته می شود.
4 - مبتلا شدن به کم خونی.
5 - ضعیف شدن نور چشم.
6 - گاهی بعضی از آنان به فلج شدن بعضی از اعضاء یا کل اعضاء مبتلا می شوند و بعضی دیگر مورد هجوم امراض عقلانی می گردند. مانند مختل شدن مغز و منجر شدن آن به جنون و دیوانگی. درباره علاج و درمان آن، از دکتر فخری چنین نقل شده است.
درمان آن امکان ندارد مگر با روشن ساختن و آگاه نمودن کامل ذهنها نسبت به آن، و فهماندن مضرات آن به شخص مبتلا و توضیح دادن عواقب و آثار شوم آن، از قبیل فساد اخلاقی و کشنده بودن آن که علاوه بر اینها، خود یک نوع ظلم به خویشتن می باشد و بر هر فرد آگاه و مطلع لازم است که اگر در این عمل زشت و ننگین فرو رفته، آن را ترک نموده و خود را از مهلکه آن نجات بخشد.
به راستی که این امراض اخلاقی و خبیث سه گانه (زنا - لواط - استمناء) در فساد اخلاقی و ضرر روحی مشترکند که نتیجه آن به جامعه سرایت می کند. بر هر فرد عاقلی سزاوار است که برای ریشه کن ساختن آنها به وسیله ازدواج، به فکر علاج و پیشگیری از آنها باشد، و در عین حال بداند همانطوری که اسلام با اینگونه کارها مبارزه سخت نموده و بر آن کیفرهای سنگین، مقرر داشته به همان اندازه نیز بواسطه رابطه مشروع جنسی در حد عدالت تأکید دارد و قانون ازدواج دائم و موقت را با وضع یک سری قوانین و سفارشات انسان ساز متمدن، جایگزین آنها ساخته است.

روابط زناشوئی در اسلام

رابطه زناشوئی و غریزه جنسی دارای احکام متنوع و گوناگونی می باشد که برای رسیدن به یک هدف مشخص، آن را محدود می سازد و آن تحقق بخشیدن به زندگی سعادتمندانه و ساختن جامعه متکامل، با ساختن محیط و فضایل مناسب می باشد، و آن عبارت است از محیط سعادتمند خانواده.
هنگامی که اسلام زندگی انسان عزب (مجرد) را محکوم می نماید و کیفرهای سختی را برای انحراف جنسی لازم می شمارد، در عین حال به روابط جنسی قانونی در حد اعتدال خانوادگی، تشویق می نماید.
اسلام، رابطه خانوادگی را برای هر فردی یک وظیفه انسانی می داند تا بتواند در سایه آن به آرامش روحی برسد و زن و مرد با همدیگر، پیمان مشترک ببندند و هر کدام به اندازه طبیعت خود، در پیمودن راه یک زندگی محبت آمیز و دوستانه قدم بردارند.
خداوند متعال می فرماید:
و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا الیها و جعل بینکم مودة و رحمة ان فی ذلک لایات لقوم یتفکرون.
(روم / 21)
از نشانه های او (خداوند) این است که برای شما از بین خودتان جفتهایی خلق کرد تا بواسطه او، آرامش داشته باشید و بین شما دوستی و مودت و مهربانی و رحمت قرار داد و در این آیات نشانه ای است برای قویم که تفکر نمایند.
در جای دیگر می فرماید:
هن لباس لکم و انتم لباس لهن.
(بقره / 178)
زنان لباس و آرامش شما، و شما نیز لباس و آرامش آنان هستید.
این آرامش روحی و مقید شدن به مسئولیت نتیجه قطعی پیوند زناشوئی است و این پیوندی است، که زن و مرد را در هدف و زندگی، متحد می سازد و صریح آیات و روایات در ترغیب و تشویق به آن، از حد و حصر شمارش، متجاوز است، مانند این آیه شریفه:
و أنکحوا الایامی (العزاب) منکم والصالحین من عبادکم و امائکم ان یکونوا فقراء بغنهم الله من فضله والله واسع علیم.
(نور / 32)
و باید زنان و مردان بی همسر و کنیزان و بردگان خود را، به نکاح یکدیگر درآورید و اگر فقیر باشند، خداوند به لطف خود، آنان را بی نیاز و مستغنی خواهد فرمود:، که خداوند به احوال بندگان آگاه و رحمتش وسیع (نامتناهی) است.
پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
النکاح سنتی فمن رغب عن سنتی فلیس منی.
(بحار / ج 100، 220)
ازدواج از سنت و روش من است. هر کس از روش من روگرداند از من نخواهد بود.
و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) عزب (مجرد) بودن را یک خطر اجتماعی برای سلامت جامعه می داند که باید با آن، مبارزه نمود چنانکه در حدیثی می فرماید:
أکثر أهل النار العزاب(19) و شرار امتی عزابها.
(بحار / ج 100، 221)
بسیاری از اهل دوزخ عزبها هستند و بدترین امت من نیز عزبهای آنان هستند.
و نیز پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
یا معشر الشباب من استطاع منکم الباءة (الزواج) فلیتزوج فانه أغضی للبصرو أحصن للفرج و من لم یستطع فعلیه بالصوم.
(کافی / ج 4، 180)
ای گروه جوانان! هر کس از شما می تواند ازدواج کند، باید ازدواج نماید زیرا که ازدواج برای پوشش چشم بهتر و برای حفظ غریزه جنسی راحت تر خواهد بود، و هر کس نتوانست روزه بگیرد.
سیری در روایات اسلامی
1 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
من تزوج فقد احرز نصف دینه فلیتق الله فی النصف الاخر.
(بحار / ج 100، 93)
هر کس ازدواج بنماید، نصف دینش را حفظ کرده، و درباره نصف دیگرش، از خدا بترسد.
2 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
من أحب ان یتبع سنتی، فان من سنتی التزویج.
(بحار / ج 100، 93)
هر کس دوست دارد که پیرو سنت و سیره من باشد، بداند که ازدواج از سنت من است.
3 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
ان اراذل موتاکم العزاب.
(بحار / ج 100، 220)
از جمله پست ترین مردهای شما، عزبها هستند.
4 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
النساء شقایق الرجال.
زنان گلهای شقایق مردان هستند.
5 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
ما أکرم النساء الا کریم ولا أهانهن الا لئیم.
به زنان احترام نمی کند مگر شخص کریم و به آنان اهانت نمی ورزد مگر شخص لئیم و پست.
6 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
اذا جاءکم من ترضون خلقه و دینه فزوجوه الا تفعلوه تکن فتنة فی الارض وفساد کبیر.
(بحار / ج 100، 372)
هرگاه کسی که از دین و اخلاقش راضی هستید، به خواستگاری دختر شما آمد، (دخترتان را) به وی تزویج نمائید اگر چنین نکنید در روی زمین فتنه و فساد بزرگی خواهد شد.
7 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
قول الرجل للمرأة: انی أحبک لایذهب من قلبها أبدا.
(وسائل / ج 14، 10)
اگر مرد به زنش بگوید براستی من تو را دوست دارم، (این سخن مرد) ابدا از خاطر وی نمی رود.
8 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
اختاروا لنطفکم فان الخال أحد الضجیعین.
(کافی / ج 5، 332)
برای نطفه های خود، جای مناسبی اختیار کنید (و هنگام ازدواج به فامیل نزدیک زن دقت کنید مخصوصا به برادران دختر) زیرا که دائی از افراد همسان و همردیف همسر تو است.(20)
9 - علی (علیه السلام) فرمود:
المرئة ریحانة و لیست بقهرمانة.
(نهج البلاغه فیض الاسلام / نامه 31)
زن گل خوشبوئی است (که باید آنرا بوئید) و قهرمان نیست (که همدوش مردان در جامعه ستیز کند تا مردان نیز با او بصورت قهرمان رفتار نماید.)
10 - علی (علیه السلام) فرمود:
اذا رأی احدکم امرأة تعجبه فلیأت اهله فان عند اهله مثل ما رأی فلا یجعل للشیطان الی قلبه سبیلا.
(نهج البلاغه حکمت)
هرگاه یکی از شما، زنی را دید و از وی خوشش آمد، به پیش همسر خود برود زیرا همسر خودش نیز (از نظر جسمی و خصوصیات زنانگی) مانند اوست. بنابراین شیطان را (از راه وسوسه) به قلب خود راه ندهد.
11 - امام سجاد (علیه السلام) فرمود:
من تزوج لله عزوجل ولصلد الرحم توجه الله تعالی بتاج الملک والکرامة.
(من لایحضره الفقیه / ج 3، 385)
هر کس بخاطر فرمان خداوند عزوجل و برای صله رحم ازدواج نماید، خداوند تاج پادشاهی و کرامت به وی عطا فرماید.
12 - امام باقر (علیه السلام) فرمود:
الرکعتان یصلیهما متزوج افضل من سبعین یصلیها اعزب.
(بحار / ج 100، 217)
ثواب و فضیلت دو رکعت نمازی که فرد متأهل می خواند، بالاتر از هفتاد رکعت ثواب نماز شخص عزب است.
13 - امام صادق (علیه السلام) فرمود:
من ترک التزویج مخافة الفقر أساء الظن بالله عزوجل؛ ان الله یقول: ان یکونوا فقراء بغنهم الله من فضله.
(نور / 32 - کافی / ج 5، 331)
هر کس بخاطر ترس از فقر ازدواج را ترک نماید، همانا نسبت به (قدرت) خداوند عزوجل سوی ظن دارد؛ زیرا که خداوند می فرماید: اگر فقیر باشند خدا از فضل خود آنان را بی نیاز خواهد ساخت.
تابحال درباره اصل ازدواج، اختصارا صحبت شد. حال باید دید روایات اسلامی، شرایط ازدواج را چگونه بان می کند. صفات و شرایط ازدواج در روایات، بیان شده است و مشروح آن در کتابهای فقهی آمده است و از شرایط لازم شوهر، دینداری و خوش اخلاقی او است.
14 - امام صادق (علیه السلام) فرمود:
من زوج کریمته من شارب الخمر فقد قطع رحمها.
(وسائل / ج 14، 53)
هر کس دختر خود را به شرابخوار تزویج نماید، مانند این است که خویشاوندی خود را قطع کرده است.
15 - امام رضا (علیه السلام) فرمود:
عن البشار قال کتبت الی أبی الحسن الرضا (علیه السلام): ان لی قرابة قد خطب الی و فی خلقه سوء قال لاتزوجه ان کان سی ء الخلق.
(بحار / ج 100، 235 - وسائل / ج 14، 54)
بشار می گوید به ابوالحسن (امام رضا) (علیه السلام) نوشتم: خویشاوندی دارم که از دخترم خواستگاری می کند ولی بداخلاق است (چه صلاح می دانید؟) فرمود: اگر بد اخلاق است، دخترت را به وی تزویج نکن.
16 - امام حسن (علیه السلام) در این مورد کلام حکیمانه و جامعی دارد که می فرماید:
زوج کریمتک من دین فان أحبها أکرمها و ان لم یحبها لم یظلمها.
(مکارم الاخلاق / 204)
فرزند خود را به فرد دیندار تزویج کن، زیرا اگر او را دوست دارد عزیزش می شمارد و اگر دوست ندارد، به وی ظلم و ستم نخواهد کرد.
از صفات و شرایط لازم زن، که اسلام بر آن بسیار تأکید دارد، شریف و اصیل بودن خانواده او است، زیرا که این صفت تأثیر مستقیم در رفتار خانوادگی دارد.
17 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
انکحوا الاکفاء وانکحوا فیهم واختاروا لنطفکم.
(فروع کافی / ج 5، 332)
با هم کفو و همسان خود ازدواج کنید و به هم کفو خود زن بدهید و آنان را برای نطفه های خود انتخاب کنید.
18 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
ایاکم و خضراء الدمن قیل: یا رسول الله! و ما خضراء الدمن؟ قال صلی الله علیه و آله: المرأة الحسناء فی منبت السوء.
(بحار / ج 100، 332)
از سبزه مزبله دوری کنید. سوال شد: یا رسول الله سبزه مزبله چیست؟ فرمود: زن زیبا که در جایگاه و خانواده بد پرورش یافته باشد.
19 - امام علی (علیه السلام) فرمود:
ایاکم و تزویج الحمقاء فان صحبتها بلاء و ولدها ضیاع.
(بحار / ج 100، 237 - وسائل / ج 14، 56)
از ازدواج با زنان احمق دوری کنید که همنشینی با آنان بدبختی می آورد و فرزند او تباه و زیان آور خواهد بود.
20 - امام باقر (علیه السلام) فرمود:
عن الرجل المسلم تعجبه المرأة الحسناء أیصلح أن تزوجها و هی مجنونة؟ قال (علیه السلام): لا.
(وسائل / ج 14، 57)
از امام باقر (علیه السلام) سوال شد: اگر مرد مسلمانی از زن زیبای دیوانه خوشش آمد آیا صلاح است که با وی ازدواج نماید؟ فرمود: نه.
21 - پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
من تزوج امرأة لمالها و کله الله الیه و من تزوجها لجما لها رأی فیها مایکره و من تزوجها لدینها جمع الله له ذلک.
(بحار / ج 100، 235 - وسائل / ج 14، 31)
هر کس با زنی بخاطر مالش ازدواج کند، خداوند وی را به مال او وامی گذارد و هر کس با او به خاطر جمال و زیبائی اش ازدواج نماید، چیزهائی که دوست ندارد از وی خواهد دید (از قبیل اخلاق و رفتار ناپسند) و هر کس بخاطر دینش با او ازدواج کند، خداوند مال و زیبائی را برای وی جمع می نماید.
سر آن، این است که زن به خوبی می داند علت خواستگاری از وی مال، یا حسب، یا جمال یا دین اوست، و هنگامی که فهمید علت ازدواج مرد با وی مال او می باشد، در تمام مدت عمر خود او را از مالش دریغ خواهد نمود تا وی را در دام و اختیار خود داشته باشد. هنگامی که ازدواج بخاطر جمال او باشد؛ بعد از مدتی، زن به خودش مغرور می گردد و به (آرایش و مرتب بودن) خود نمی رسد در نتیجه، به سبب بی توجهی به خود، زشت می گردد. هرگاه ازدواج بخاطر حسب و مقام او باشد، در این صورت مقام زن، وسیله ای برای تحقیر موقعیت اجتماعی مرد، در طول زندگی خواهد بود، و زن همیشه می خواهد بر او برتری داشته باشد تا سلطه خود را از دست ندهد. اما اگر تنها بخاطر دین و شرافت وی، با او ازدواج کند، این موجب خواهد شد که نواقص دیگر برطرف گردد و در خرج کردن مال، اسراف و زیاده روی نشود و جمال او نیز، ظهور و بروز پیدا می کند و بدنبال تحصیل کمال می رود.
بنابراین؛ اگر هدف از ازدواج، دین زن باشد بقیه اوصاف نیز تکمیل می گردد، ولی معنای حدیث این نیست که سایر امتیازات نادیده گرفته شود، بلکه معنایش این است که هدف اول در انتخاب همسر، دین باشد، و بعد بقیه اوصاف از قبیل مقام و منزلت، و خصوصیات دیگری که دارای اثر طبیعی در خانواده و تربیت آن می باشد، نیز در نظر گرفته شود.