راه مهدی

نویسنده : آیة الله سید رضا صدر مترجم : به اهتمام:سید باقر خسرو شاهی‏

پیشگفتار

حضرت آیه الله حاج سید رضا صدر قدس سره (1300-1373) فقیهی عالی مقام، حکیمی توانا، بقیه السلف دودمانی عریق و مشهور به علم و تقوا و فقاهت، در مشهد مقدس متولد شد. پس از فراگرفتن دروس مقدماتی در حوزه علمیه مشهد، همراه پدر بزرگوارش حضرت آیت الله العظمی سید صدر الدین صدر، (قدس سره) که از مراجع آن زمان بود - به قم مهاجرت کرد. دروس سطح و همچنین دروس خارج فقه و اصول فلسفه و عرفان را از محضر اساتید بزرگ حوزه علمیه قم از جمله مرحوم والدشان و مرحوم آیت الله العظمی حجت و مرحوم آیت الله العظمی امام خمینی (رحمهم الله) بهره برده و در مدتی کوتاه در سایه تلاش و نبوغ خویش، در ردیف برجستگان حوزه در آمد و به خاطر جامعیت منحصر به فرد خویش بین اقران مشار بالبنان گردید.
آن بزرگوار، در عین دارا بودن مراتب عالی اجتحاد در حد مرجعیت و تدریس علوم حوزوی بیانی شیوا و قلمی محکم و نثری روان داشت و به علت این آمادگی علمی و قلمی، توانست آثاری بس گرانبها در علوم مختلف از خود به جا گذارد؛ آثاری که می تواند الگوی بسیار مناسبی در ارائه علوم اسلامی در سطوح مختلف باشد.
توأم بودن اتقان مطلب با تقوای صاحب قلم، اگر همواره با ژرف اندیشی و امانت داری در ارائه مطلب باشد، می تواند اثرهای بس گرانقدری بیافریند و تشنه گان حقیقت را از چشمه سار زلال معرفت سیراب گرداند، و ما در آثار باقی مانده علمی مرحوم آیت الله صدر، این چنین مشخصاتی را به وضوح مشاهده می کنیم.
از خداوند متعال مسألت داریم که توفیق عنایت فرماید تا بتوانیم تمام آثار آن مرحوم را به نحو شایسته در اختیار حوزه های علمیه و امت اسلامی قرار دهیم.
زندگی نامه مشروح آیت الله صدر در اولین شماره از سلسله آثار ایشان یعنی تفسیر سوره حجرات آمده است.
در پایان از مسؤولان محترم مرکز انتشارات دفتر تبلیقات اسلامی قم که امکان انتشارات این آثار را فراهم می کنند تشکر می کنم.
سید باقر خسرو شاهی.

امید و عدالت

چهاری که مساوی است با یک

راه مهدی، همان راه محمد صلی الله علیه و آله و علی علیه السّلام و راه قرآن است.
در گذشته ای نه چندان دور، راه محمد صلی الله علیه و آله عرضه شد، راه قرآن منتشر گردید، و راه علی نشان داده شد. اینک، راه مهدی، چهارمین راه است. چهار راهی که به یک مقصد منتهی می شود، و آن حق و حقیقت است.
پس چهاری است که با یک مساوی است.
راه محمد صلی الله علیه و آله، راه خداست. راه علی علیه السّلام، راه خداست. راه قرآن، راه خداست. راه مهدی نیز راه خداست.
چهار راهی که نظیر ندارد و بی مانند است.
خانه کعبه، قبله گاه اهل حق است؛ چهار سو دارد:
شمال، جنوب، مشرق، مغرب.
به شمالش رو کنید، به قبله رو کرده اید. به جنوبش رو کنید، به قبله رو کرده اید به مشرقش چنین است. به مغربش چنین است.
قرآن می گوید: فأینما تولوا فثم وجه الله
مسلمانان از چهار سوی جهان، هنگام نماز به کعبه رو کنند.
مشرقیان به مشرق کعبه، مغربیان به مغربش، شمالی پیکران به شمالش، جنوبی طالعان به جنوبش. و همگان به کعبه نماز می گزارند با آن که رو در رو و برابر یکدیگر قرار دارند.
این چهار نیز مساوی است با یک.
قبله همگان یکی است و بس.
انحراف از قبله، انحراف از حق است؛ انحراف از شریعت است و طریقت است و حقیقت.
راه محمد صلی الله علیه و آله سالک را به حق می رساند و همان راه قرآن است.
راه علی علیه السّلام رهرو را به سوی حق می کشاند و همان راه محمد صلی الله علیه و آله است.
راه مهدی علیه السّلام نیز چنین است.
و آن راهی است که از سوی حق تعیین شده است.
پیامبران و اولیای خدا، راهنمایان راه حق بوده و هستند؛ از نظر شماره بسیارند، ولی از نظر هدف یکی هستند.
همه آنها راه حق را نشان داده اند و به سوی حق دعوت کرده اند.
راه حق، صراط مستقیم است و باید تا رسیدن به مقصد، طی گردد.
انحراف از آن، در هر قدمی، انحراف از حق است.
جدا کردن پیامبران از یکدیگر، ایمان به یکی و انکار دگری، انحراف از حق، و گرایش به باطل است.
پذیرفتن موسی علیه السّلام و انکار عیسی علیه السّلام نادرست است. ایمان به عیسی و انکار محمد صلی الله علیه و آله، راهی است باطل و انحراف از حق و حقیقت است.
قرآن می گوید:
ان الذین یکفرون بالله و رسله و یریدون ان یفرقوا بین الله و رسله و یقولون نؤمن ببعض و نکفر ببعض و یریدون أن یتخذوا بین ذلک سبیلاً أولئک هم الکافرون حقاً و أعتدنا للکافرین عذاب مهیناً و الذین آمنوا بالله و رسله و لم یفرقوا بین أحد منهم اولئک سوف یؤتیهم أجورهم و کان الله غفوراً رحیماً(1)
کسانی که به خدا و پیامبران کافر می شوند و می خواهند میان خدا و پیامبران جدایی بیندازند و می گویند به یکی ایمان داریم و به دگری کافر هستیم و می خواهند راه میانه ای پیش گیرند، آنها، به یقین، کافرانند. و ما برای کافران عذابی خوار کننده آماده کرده ایم.
و کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آوردند و میان پیغمبران جدایی نینداختند، اینان به همین زودی به پاداششان می رسند. و خدا بسیار آمرزنده و بسیار مهربان است.
در هر گامی، از راه حق و صراط مستقیم، انحرافی در پیش است؛ خواه به چپ باشد و خواه به راست و سالک را از مقصد دور می کند و به سوی هلاکت می کشاند. به رسول خدا صلی الله علیه و آله ایمان داشتن و خلفا و جانشینان آن حضرت را انکار کردن و اصل مقدس امامت را نادیده گرفتن، انحراف از حق است.
حضرت علی علیه السّلام را پذیرفتن و از امامت دو سرور جوانان اهل بهشت بی خبر بودن، انحراف از راه حق است.
پنج تن را پذیرفتن و با دگران سر و کار نداشتن، انحراف از حق است.
شش امامی بودن، انحراف است. هفت امامی شدن، انحراف است.
دوازده امامی بودن، صراط مستقیم است و بس.
بر دوازده افزودن، انحراف است.
جانشینان رسول خدا، دوازده هستند بی کاهش و بی افزایش.
راه خدا همین است و راه مهدی چنین است.