فهرست کتاب


روایتی از سرگذشت انسان در هماوردی با ابلیس (ترجمه خطبه قاصعه)

, گروه ترجمه بنیاد نهج البلاغه

پیروزی در سایه شکیبایی

46 - حَتَّی إِذَا رَأَی اللَّهُ سُبْحَانَهُ جِدَّ الصَّبْرِ مِنْهُمْ عَلَی الْأَذَی فِی مَحَبَّتِهِ وَ الِاحْتِمَالَ لِلْمَکْرُوهِ مِنْ خَوْفِهِ جَعَلَ لَهُمْ مِنْ مَضَایِقِ الْبَلَاءِ فَرَجاً فَأَبْدَلَهُمُ الْعِزَّ مَکَانَ الذُّلِّ وَ الْأَمْنَ مَکَانَ الْخَوْفِ فَصَارُوا مُلُوکاً حُکَّاماً وَ أَئِمَّةً أَعْلَاماً وَ قَدْ بَلَغَتِ الْکَرَامَةُ مِنَ اللَّهِ لَهُمْ مَا لَمْ تَذْهَبِ الْ آمَالُ إِلَیْهِ بِهِمْ

تا آنگاه که خدای متعال نهایت شکیبایی و پایداری آنان را در برابر آزارها، به پاس محبت خویش، دید و نیز شاهد تحمل ناملایمات جانکاه آنان به خاطر ترس الهی بود، به یکباره ابرهای تیره ستم را پراکنده و از تنگناهای رنج، راهی گشود و خواری شان را به عزت و ترسشان را به امنیت و آرامش بدل کرد و آنان فرمانروایان و پیشوایان بنام شدند و کرامت خداوندی، فراسوی آرزو، بدانان رسید.

وحدت، راز پیروزی

47 - فَانْظُرُوا کَیْفَ کَانُوا حَیْثُ کَانَتِ الْأَمْلَاءُ مُجْتَمِعَةً وَ الْأَهْوَاءُ مُؤْتَلِفَةً وَ الْقُلُوبُ مُعْتَدِلَةً وَ الْأَیْدِی مُتَرَادِفَةً وَ السُّیُوفُ مُتَنَاصِرَةً وَ الْبَصَائِرُ نَافِذَةً وَ الْعَزَائِمُ وَاحِدَةً أَ لَمْ یَکُونُوا أَرْبَاباً فِی أَقْطَارِ الْأَرَضِینَ وَ مُلُوکاً عَلَی رِقَابِ الْعَالَمِینَ

اینک بنگرید که چگونه بودند هنگامی که گروه ها همدل و خواستها همگون و دلها همراه و دستها همسو و شمشیرها در یاری یکدیگر و بینش ها ژرف و اراده ها یگانه بود. آیا سروران همه سوی زمین و فرمانروایان مردم جهان نبودند؟

سرانجام شوم اختلاف

48 - فَانْظُرُوا إِلَی مَا صَارُوا إِلَیْهِ فِی آخِرِ أُمُورِهِمْ حِینَ وَقَعَتِ الْفُرْقَةُ وَ تَشَتَّتَتِ الْأُلْفَةُ وَ اخْتَلَفَتِ الْکَلِمَةُ وَ الْأَفْئِدَةُ وَ تَشَعَّبُوا مُخْتَلِفِینَ وَ تَفَرَّقُوا مُتَحَارِبِینَ وَ قَدْ خَلَعَ اللَّهُ عَنْهُمْ لِبَاسَ کَرَامَتِهِ وَ سَلَبَهُمْ غَضَارَةَ نِعْمَتِهِ وَ بَقِیَ قَصَصُ أَخْبَارِهِمْ فِیکُمْ عِبَراً لِلْمُعْتَبِرِینَ مِنْکُمْ

و بنگرید که سرانجام بر سرشان چه آمد؟! وقتی که بین آنها جدایی افتاد و رشته الفتشان گسیخت و یگانگی زبان و دلشان از میان رفت و با اختلاف شاخه شاخه شدند و در جنگ باهم پراکندند، خداوند خلع لباس بزرگواری از ایشان نمود و فراوانی نعمت خود را از آنان ستاند و تنها داستان سر گذشت آنان در میان شما باز ماند تا عبرتی برای پند آموزان شما باشد.