فهرست کتاب


روایتی از سرگذشت انسان در هماوردی با ابلیس (ترجمه خطبه قاصعه)

, گروه ترجمه بنیاد نهج البلاغه

هرکه در این بزم مقرب تر است...

35 - وَ لَوْ أَرَادَ سُبْحَانَهُ أَنْ یَضَعَ بَیْتَهُ الْحَرَامَ وَ مَشَاعِرَهُ الْعِظَامَ بَیْنَ جَنَّاتٍ وَ أَنْهَارٍ وَ سَهْلٍ وَ قَرَارٍ جَمَّ الْأَشْجَارِ دَانِیَ الثِّمَارِ مُلْتَفَّ الْبُنَی مُتَّصِلَ الْقُرَی بَیْنَ بُرَّةٍ سَمْرَاءَ وَ رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ وَ أَرْیَافٍ مُحْدِقَةٍ وَ عِرَاصٍ مُغْدِقَةٍ وَ رِیَاضٍ نَاضِرَةٍ وَ طُرُقٍ عَامِرَةٍ لَکَانَ قَدْ صَغُرَ قَدْرُ الْجَزَاءِ عَلَی حَسَبِ ضَعْفِ الْبَلَاءِ

و اگر خدای پاک اراده می فرمود، خانه محترم خود و عبادتگاههای سترگ آن را لابلای باغستانها و جویباران و بر دشت و ماهروی هموار با درختانی انبوه و میوه هایی در دسترس کنار ساختمانهایی تو در تو و آبادی های به هم پیوسته و گند مزارهای طلایی و بوستان سرسبز و خرم با مرغزاری بر گرد آن و در منطقه یی پر باران و همیشه بهار و کشت های تازه و شاداب و بزرگراههای مجهز و آباد، قرار می داد. اما آسانی آزمون و کمبود سختی ها ارزش پاداش را اندک و ناچیز می گرداند.

ایمان در پایگاه معرفت و یقین

36 - وَ لَوْ کَانَ الْإِسَاسُ الْمَحْمُولُ عَلَیْهَا وَ الْأَحْجَارُ الْمَرْفُوعُ بِهَا بَیْنَ زُمُرُّدَةٍ خَضْرَاءَ وَ یَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ وَ نُورٍ وَ ضِیَاءٍ لَخَفَّفَ ذَلِکَ مُصَارَعَةَ الشَّکِّ فِی الصُّدُورِ وَ لَوَضَعَ مُجَاهَدَةَ إِبْلِیسَ عَنِ الْقُلُوبِ وَ لَنَفَی مُعْتَلَجَ الرَّیْبِ مِنَ النَّاسِ وَ لَکِنَّ اللَّهَ یَخْتَبِرُ عِبَادَهُ بِأَنْوَاعِ الشَّدَائِدِ وَ یَتَعَبَّدُهُمْ بِأَنْوَاعِ الْمَجَاهِدِ وَ یَبْتَلِیهِمْ بِضُرُوبِ الْمَکَارِهِ إِخْرَاجاً لِلتَّکَبُّرِ مِنْ قُلُوبِهِمْ وَ إِسْکَاناً لِلتَّذَلُّلِ فِی نُفُوسِهِمْ وَ لِیَجْعَلَ ذَلِکَ أَبْوَاباً فُتُحاً إِلَی فَضْلِهِ وَ أَسْبَاباً ذُلُلًا لِعَفْوِهِ

و اگر سنگپایه های کعبه که خانه بر آنها استوار است و سنگ دیواره های آن، از زمرد سبز گون و یاقوت سرخ فام، و در هاله یی از نور و فروغ بود، جدال شک را در سینه ها کم می کرد و کوشش ابلیس را از دلها می زدود و امواج تردید و گمان در بین مردم فروکش می کرد، اما خداوند، بندگانش را به آزمونهای گوناگون می آزماید و به کوششهای رنگارنگ در مسیر تعبد و بندگی خالص قرار می دهد و به انواع سختی ها مبتلایشان می سازد تا خانه دل را از لوث خود خواهی و تکبر فروشوید و فروتنی را در عمق جانشان بر نشاند تا درهای فضل و رحمت به سویشان گشوده شود و به سهولت وسیله بخشایش فراهم گردد

نخوت، دام بزرگ شیطان

37 - فَاللَّهَ اللَّهَ فِی عَاجِلِ الْبَغْیِ وَ آجِلِ وَخَامَةِ الظُّلْمِ وَ سُوءِ عَاقِبَةِ الْکِبْرِ فَإِنَّهَا مَصْیَدَةُ إِبْلِیسَ الْعُظْمَی وَ مَکِیدَتُهُ الْکُبْرَی الَّتِی تُسَاوِرُ قُلُوبَ الرِّجَالِ مُسَاوَرَةَ السُّمُومِ الْقَاتِلَةِ فَمَا تُکْدِی أَبَداً وَ لَا تُشْوِی أَحَداً لَا عَالِماً لِعِلْمِهِ وَ لَا مُقِلًّا فِی طِمْرِهِ

پس از خدا بترسید، از خدا بترسید، از کیفر سرکشی در این جهان و سرانجام وخیم ستم در آن سرا و بد فرجامی نخوت، زیرا این کبر و نخوت دام بزرگ شیطان و نیرنگ سترگ اوست که چونان زهر کشنده بر دلها می جهد، پس، شیطان هرگز به ناتوانی نرود و از کار باز نایستد و دقیقاً هدف را نشانه می گیرد و از هیچکس هم در نمی گذرد، نه از علم دانشمند پروا دارد و نه از جامه ژنده مستمند.