فهرست کتاب


روایتی از سرگذشت انسان در هماوردی با ابلیس (ترجمه خطبه قاصعه)

, گروه ترجمه بنیاد نهج البلاغه

پیامبران در دید دنیاپرستان

29 - وَ لَکِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ رُسُلَهُ أُولِی قُوَّةٍ فِی عَزَائِمِهِمْ وَ ضَعَفَةً فِیمَا تَرَی الْأَعْیُنُ مِنْ حَالَاتِهِمْ مَعَ قَنَاعَةٍ تَمْلَأُ الْقُلُوبَ وَ الْعُیُونَ غِنًی وَ خَصَاصَةٍ تَمْلَأُ الْأَبْصَارَ وَ الْأَسْمَاعَ أَذًی

اما خدای سبحان، پیامبرانش را خداوندان اراده سترگ قرار داد، با قناعتی به وسعت بی نیازی چشم و دلها، و با تنگدستی و رنجی چشمگیر و گوش آزار، ولی دنیا پرستان، سادگی و تواضع آنان را ضعف انگاشتند. در حالیکه پارسائی و رو گردانیشان از ثروت دنیا، چشمها و دلها را بی نیازی می بخشید دیدن و شنیدن تنگدستیشان، رنج آور بود.

عظمت پیامبران، شوکت ظاهری نبود

30 - وَ لَوْ کَانَتِ الْأَنْبِیَاءُ أَهْلَ قُوَّةٍ لَا تُرَامُ وَ عِزَّةٍ لَا تُضَامُ وَ مُلْکٍ تُمَدُّ نَحْوَهُ أَعْنَاقُ الرِّجَالِ وَ تُشَدُّ إِلَیْهِ عُقَدُ الرِّحَالِ لَکَانَ ذَلِکَ أَهْوَنَ عَلَی الْخَلْقِ فِی الِاعْتِبَارِ وَ أَبْعَدَ لَهُمْ فِی الِاسْتِکْبَارِ وَ لَ آمَنُوا عَنْ رَهْبَةٍ قَاهِرَةٍ لَهُمْ أَوْ رَغْبَةٍ مَائِلَةٍ بِهِمْ فَکَانَتِ النِّیَّاتُ مُشْتَرَکَةً وَ الْحَسَنَاتُ مُقْتَسَمَةً

و اگر پیامبران بر اریکه قدرتی تکیه می زدند که دسترس هیچ آزاری نبودند و از هیمنه سلطه یی برخوردار بودند که دست ستم از آنان کوتاه بود و پادشاهی و شوکتی می داشتند که گردنها به سویشان کشیده می شد و همه از اکناف جهان به آستانشان روی می آوردند. مردم، آسانتر به اطاعتشان گردن می نهادند و دیرتر به گردنکشی و خود برتر بینی تن در می دادند، ولی ایمانشان یا از ترس حکومت بود و یا امید پاداش و عطوفت، اما دیگر، نیت ها خالص نبود و شرک در آن ها راه می یافت و نیکیها با دو انگیزه بیم و امید شکل میگرفت.

اطاعت از پیامبران، تسلیم در برابر خداست

31 - وَ لَکِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَرَادَ أَنْ یَکُونَ الِاتِّبَاعُ لِرُسُلِهِ وَ التَّصْدِیقُ بِکُتُبِهِ وَ الْخُشُوعُ لِوَجْهِهِ وَ الِاسْتِکَانَةُ لِأَمْرِهِ وَ الِاسْتِسْلَامُ لِطَاعَتِهِ أُمُوراً لَهُ خَاصَّةً لَا تَشُوبُهَا مِنْ غَیْرِهَا شَائِبَةٌ وَ کُلَّمَا کَانَتِ الْبَلْوَی وَ الِاخْتِبَارُ أَعْظَمَ کَانَتِ الْمَثُوبَةُ وَ الْجَزَاءُ أَجْزَلَ

اما، خدای پاک و منزه چنین اراده فرمود که پیروی از پیامبران و باور داشت کتاب آنان و فروتنی در برابر آفریدگار و گردن نهادن به فرمان وی و تسلیم بودن در اطاعت و بندگی او، همه ویژه آستانش باشد و در حریم کوی الهی نامحرمی وارد نگردد. بدیهی است هر چه ابتلاء و امتحان سترگ تر باشد، پاداش و کیفر بهتر و بیشتر خواهد بود.