فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

4 - بعد امر به معروف و نهی از منکر

یکی از تکالیف عمده دینی، امر به معروف و نهی از منکر است. با این دو عمل است که احکام و فرایض الاهی برقرار می ماند، و جامعه دینی از انحراف می رهد. همچنین می دانیم که رضا و خوشنودی مهدی (علیه السلام)، در آن است که معروف عملی می شود، و منکر ترک گردد. بنابر این، انسان منتظر، نمی تواند در این باره بی تفاوت باشد.
بزرگترین امر کننده به معروف، و نهی کننده از منکر، در روزگار ظهور، خود مهدی علیه السلام است. پس چگونه ممکن است که جامعه منتظر، خشنودی مهدی را نخواهند، و در این بعد، به مهدی اقتدا نکند، و به او تشبیه نجوید؟ در حدیثی که کمی پیشتر نقل شد، پیامبر اکرم قید فرمود که حال آن کسان خوش است که در غیاب مهدی نیز به او اقتدا کنند طوبی لمن ادرک قائم اهل بیتی، و هو مقتد به، قبل قیامه.... و شاخص مهم این اقتدا، امر به معروف و نهی از منکر کردن، و خروش داری برای اقامه احکام خدایی است. این امر باید مشخصه عمده انتظار باشد و سیمای آشکار جامعه منتظر....

5 - بعد اخلاق اسلامی

معلوم است که این بعد نیز، باید در جامعه منتظر حضور محسوس داشته باشد. جامعه منتظر، باید جامعه اسلامی باشد. و بزرگتریم وجه تمایز جامعه اسلامی، از دیگر جامعه ها، همان اخلاق نورانی اسلام است. انسان منتظر باید دارای اخلاق اسلامی باشد، و جامعه منتظر باید مظهر اخلاق اسلامی باشد. امام جعفر صادق علیه السلام، در حدیثی که بخشی از آن ذکر شد، می فرماید:
هر کس خوش دارد، در شمار اصحاب قائم باشد، در عصر انتظار، مظهر اخلاق نیک اسلامی باشد. چنین کسی اگر پیش از قیام قائم در گذرد، پاداش او مانند کسانی باشد که قائم را درک کنند و به حضور او برسند. پس در دینداری و تخلق به اخلاق اسلامی بکوشید و در حال انتظار ظهور حق بر سر برید. این کردار پاک و افکار تابناک(410) گوارا باد بر شما، ای گروهی که رحمت خدا شامل حال شماست!(411)
و اینکه اینهمه تاکید شده است که شیعه باید زین امامان خود باشد نه شین آنان، رعایت آن، در عصر انتظار، به صورتی موکدتر لازم است. شیعه باید با رفتار انسانی، و اخلاق محمدی، و صفات علوی، و فضائل جعفری، همواره مایه زینت و افتخار و آبروی ائمه طاهرین باشد، نه مایه ننگ آنان. باید طوری باشد که ائمه بتوانند به شیعیان خود افتخار کنند. و این رعایت، در دوران غیبت امام - به احترام امام - واجب تر است.

6 - بعد آمادگی نظامی

امر بسیار جالب، و بسیار مهم، و بسیار مغفول، امر آمادگی نظامی در عصر انتظار است. انسان منتظر قیامی بزرگ، و انقلابی خونین، و شورشی شعله ور، و درگیری عظیم و جهانی، آیا ممکن است که خود هیچ گونه آمادگیی برای حضور در این درگیری و کمک به این انقلاب نداشته باشد؟
مسلمانان باید همیشه آمادگی نظامی و نیروی سلحشوری داشته باشد، تا به هنگام طلوع طلایع حق، به صف پیکار گران رکاب مهدی علیه السلام بپیوندد، و در آن نبرد بزرگ حق و باطل، حماسه آفریند، و کمک رساند، و حضور فعال داشته باشد.
در اینجا، تعلیمی است خورشید سان، و دستوری است درخشان، از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام، امام، در این تعلیم، حوزه منتظران را فرا می خواند تا همواره نیرومند و مسلح باشند، و دوره انتظار مهدی علیه السلام را، با دست پر، به سر آورند:
لیعدن احدکم لخروج القائم، ولوسهما. فان الله اذا علم ذلک من نیته، رجوت لان ینسی فی عمره حتی یدرکه، و یکون من اعوانه و انصاره.(412)
- باید هر یک از شما برای خروج قائم اسلحه تهیه کند، اگر چه یک نیزه. چون وقتی خداوند ببیند کسی به نیت یاری مهدی اسلحه تهیه کرده است عمر او را دراز کند تا ظهور را درک نماید و از یاوران مهدی باشد یا برای این آمادگی، به ثواب درک ظهور برسد.
و در گذشته، شیعیان به این امر توجه بیشتر داشته اند، تا جایی که برخی اسلحه در خانه نگاه می داشتند، و اینچنین آماده شرکت در استقرار عدل بزرگ بوده اند.(413) به بعد انسانی و عمیق و والای همین سنت بنگرید: انسانهایی در طول قرون و اعصار، در مدت عمر، اسلحه داشته باشند، که به هنگام ظهور منجی انسانیت، و گسترنده اصول عدالت، و در هم کوبنده جباران، و خوار سازنده مستکبران، به او بپیوندند، و برای نجات بشریت مظلوم و انسانیت محروم به پا خیزند. این چه زلال جاری، و چه عصمت پاک، و چه باور تابناکی است؟ آفرین بر این اعتقاد، و آفرین بر این آمادگی...
باری، بعد آمادگی نظامی، و حضور اقدامی، در دوره انتظار، نیز بعدی مهم است. من در همین فصل، در پاره ای دیگر از بخشهای آینده، در این باره، باز سخن خواهم گفت.