فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

فصل دهم: در علوم تجربی

1- نظرگاههای علوم تجربی

موضوع دیگری که باید، درباره مهدی موعود مورد پژوهش قرار گیرد، طول عمر است. شاید این مساله، برای برخی، نیاز به توضیح داشته باشد. پس بد نیست آن را از نظرگاههایی چند، مورد رسیدگی قرار دهیم.
در این مقام، می خواهیم ببینیم؛ آیا دلیل عقلی، یا برهان علمی، یا قانونی آزمایشی، و صد در صد کلی، وجود دارد که ثابت کند طول عمر، امری است محال، و غیر قابل وقوع، یا نه، چنین دلیلی، و چنین برهانی، و چنین قانونی وجود ندارد؟ همچنین ببینیم: آیا تجربه بشری - در طول تاریخ بزرگ انسان - چه حکم می کند؟ آیا طول عمر در هیچ مورد اتفاق نیفتاده است، یا اتفاق افتاده است؟
می خواهیم بدانیم: طول: عمر از نظر دلایل عقلی، از نظر قوانین زیست شناسی و بیولوژیکی، از نظر تجربه بشری و واقعیات تاریخی، از نظر چگونگی نوامیس و قوانین طبیعی، واز نظر متفکران بزرگ و دانشمندان علوم چگونه است؟
می خواهیم بدانیم: طول عمر، از نظر دلایل عقلی، از نظر قوانین زیست شناسی و بیولوژیکی، از نظر تجربه بشری و واقعیات تاریخی، از نظر چگونگی نوامیس و قوانین طبیعی، واز نظر متفکران بزرگ و دانشمندان علوم چگونه است؟
بدانیم درازی عمر، و وقوع آن، در همه شرایط و احوال، و نسبت به همه اشخاص، یک حکم کلی، و قانون تخلف ناپذیر و قاعده بی استثناء دارد، یا نه، چنین نیست؟ و پس از این همه، آیا رابطه طول عمر، با قدرت الهی چیست و چگونه است؟ اینها مسائلی است که در این فصل، به بیان آنها، می پردازیم.

الف - در زیست شناسی

زیست شناسان می گویند: عمر بشر اندازه و حد ثابتی ندارد. در طبیعت همه گونه عمر بوده است و ممکن است باشد. وایزمن، عالم آلمانی،می گوید:
مرگ لازمه قوانین طبیعی نیست. و در عام طبیعت، از عمر ابد گرفته تا عمر یک لحظه ای همه نوعش هست. آنچه طبیعی و فطری است، عمر جاودانی و ابدی است. بنابراین، افسانه عمر نهصد و شصت و نه ساله متوشلح (متوشالح)(313)، نه مردود عقل است و نه مردود علم. در همین دوره ما میزان طول عمر بالا رفته است، و دلیلی ندارد که از این بالاتر هم نرود، و یک روز نیاید که بشر به عمده نهصد ساله برسد.(314)
پس، به نظر متخصصین، طول عمر انسان به هر اندازه هم باشد، بر خلاف اصول علمی نیست، بلکه علم آن را تأیید می کند. تأیید طول عمر، از نظر علم جدید، تا جایی است که در این دوره اخیر، در صدد بر آمده اند تا حد و مرز را از زندگی انسان بر دارند، و با پیدا کردن راه سالم نگاهداشتن سلولهای بدن، بر طول عمر انسان، سالهایی مدید بیفزایند.(315) عده ای پا فراتر نهاده اند، و در راه تحصیل عمر جاودانی برای بشر (با پیدا کردن هورمون های(316) مخصوص و استعمال آنها در انسان) به کوشش افتاده اند، و حتی می توانند تا حدودی جوانی را به پیران فرتوت باز گردانند.