فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

آیه پنجم: هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق، لیظهره علی الدین کله، ولو کره المشرکون(193)

- او آن خداست که رسول خویش را بفرستاد، به و دین راست، تا آن دین را پیروز گرداند بر همه دینهای دیگر، هر چند بر مشرکان دشوار آید.
رشید الدین میبدی، در تفسیر کشف الاسرار، در شرح این آیه گوید:
رسول، در این آیه، محمد است، و هدی و هدایت، قرآن و ایمان است . و دین حق، اسلام است . خدا این دین را بر دیگران ادیان برتری دهد، چنانکه دینی نماند مگر اینکه اسلام بر آن غالب آید . و این امر، بعد از این خواهد شد، و هنوز نشده است . و قیامت نخواهد آمد مگر اینکه این کار بشود . ابوسعید (خذری) روایت کرده است که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بلایی یاد فرمود که به این امت رسد، تا بدانجا که بسیاری ظلم و ستم، کس برای خویش پناهی نیابد . چون چنین شود، خداوند مردی از خاندان مرا برانگیزد، و به دست او زمین را از عدل و قسط بیا کند، آنسان که ستم آکنده باشد . همه ساکنان آسمان، و همه ساکنان زمین، از او خرسند باشند. در روزگار او، قطره بارانی در آسمان نباشد، مگر اینکه بر زمین فرود بارد، و گیاهی در زمین نباشد، مگر اینکه بروید. چنان روزگاری خوش و بابرکت پدید آید، که کسان آرزو کنند کاش مردگانشان زنده شوند، و به این جهان بازگردند...(194)

آیه ششم: ...لهم فی الدنیا خزی، ولهم فی الاخره عذاب عظیم(195)

- برای ایشان است، در این جهان، خواری، و در آن جهان، عذابی بزرگ.
رشید الدین میبدی، در شرح این قسمت از آیه، گوید:
ترسایان راست در این جهان رسوایی و خواری و ننگ، اگر ذمی بود گزیت، و اگر حربی بود قتل، و در آن جهان عذاب مهین جاودان در آتش . مقاتل و کلبی گفتند: لهم فی الدنیا خزی فتح قسطنطنیه و عموریه و رومیه است، حصارها و نشستگاه ایشان، که در آن استیصال ایشان است و تبتر نظام دولت ایشان. مصطفی علیه السلام گفت: الملحمه العظمی فتح قسطنطنیه، و خروج الدجال، فی سبعه اشهر (یعنی: واقعه و کشتار بزرگ، فتح قسطنطنیه است و خروج دجال که خلال هفت ماه پدید آید). سدی گفت: خزی ایشان در دنیا آن است که مهدی بیرون آید، و قسطنطنیه بگشاید، و جای ایشان خراب کند، و قومی را بکشد، و قومی را به بردگی ببرد . و مهدی آن است که مصطفی علیه السلام گفت: لولم یبق من الدنیا الا یوم، لطول الله ذلک الیوم، حتی یبعث فیه رجلا منی ...(196). (اگر عمر جهان باقی نماند مگر یک روز، خداوند همان روز را چنان دراز کند، تا مردی از خاندان من، برانگیزد ...)

آیه هفتم: ...و من قتل مظلوماً، فقد جعلنا لولیه سلطاناً، فلا یسرف فی القتل، انه کان منصوراً(197)

- و هر کس را بکشند به بیداد، وارثان او را صاحب فرمان کردیم (که هر چند خواهند بکنند: قاتل را بکشند، یا دیه ستانند، یا عفو کنند). و مباد که کس به گزاف کسی را بکشد، که خدا یاور خون بناحق ریخته است.
حویزی، در تفسیر نورالثقلین، می گوید:
امام محمد باقر علیه السلام فرمود: این کس، حسین بن علی علیه السلام است که مظلوم کشته شد. و ماییم اولیاء این خون. هنگامی که قائم ما بیرون آید، خون حسین را بطلبد... و انه کان منصوراً، آن است که جهان پایان نگیرد، تا انتقام این خون، به دست مردی از آل رسول صلی الله علیه و آله و سلمگرفته شود، مردی که جهان را از قسط و عدل لبریز سازد، همانسان که ستم و بیداد لبریز شده باشد.(198)