فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

آیه اول: و لقد کتبنا فی الزبور، من بعد الذکر، ان الارض یرثها عبادی الصالحون(185)

- مادر زبور داود، از پس ذکر (تورات)، نوشته ایم که سرانجام، زمین را بندگان شایسته ما میراث برند و صاحب شوند.
امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:
این بندگان شایسته که وارثان زمین شوند،اصحاب مهدی هستند، در آخرالزمان.
شیخ طبرسی، پس از نقل این حدیث، می گوید:
حدیثی که شیعه و سنی، از پیامبر روایت کرده اند، بر گفته امام باقر دلالت دارد. حدیث این است اگر عمر دنیا باقی نماند مگر یک روز خداوند همان یک روز را آن قدر دراز کند تا مردی صالح، از اهل بیت من برانگیزد و او جهان را همانگونه که از جور لبریز ستم لبریز شده باشد، از داد و دادگری لبریز سازد. و امام ابوبکر احمد بن حسین بیهقی در کتاب البعث والنشور، اخبار بسیاری در این باره آورده است و آن اخبار را، نواسه او، ابوالحسن عبیدالله بن محمد بن احمد، در سال 518، برای ما روایت کرد.(186)
در تفسیر علی بن ابراهیم، درباره این آیه، آمده است:
مادر زبور، پس از ذکر نوشتیم...همه کتابهای آسمانی ذکر نامیده می شود. ان الارض یرثها عبادی الصالحون، یعنی قائم و اصحاب او. (این مطلب در زبور آمده است زیرا که) در زبور وقایع و کشتارهای عظیم آمده است، و هم حمد خداوند و تمجید ذات او، و هم دعا و نیایش.(187)

آیه دوم: و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض: و نجعلهم ائمه، و نجعلهم الوارثین(188)

- ما می خواهیم تا به مستضعفان زمین نیکی کنیم، یعنی: آنان را پیشوایان سازیم و میراث بران زمین.
این آیه نیز طبق پاره ای سخنان امام علی بن ابیطالب علیه السلام در نهج البلاغه و روایاتی دیگر امامان به گونه ای ناظر به مستضعفان محروم و پیروان راه حق است که سرانجام، جهان آن شایستگان ایشان خواهد شد. و این امر، در زمان ظهور حجت بالغه است؛ چنانکه شیخ بزرگوار ابو جعفر صدوق، در امالی روایت کرده است که علی علیه السلام فرمود: این آیه مربوط به ماست.(189)

آیه سوم : یا ایها الذین امنوا من یرتد منکم عن دینه، فسوف یاتی الله بقوم، یحبهم و یحبونه اذله علی المومنین، أعزه علی الکافرین، یجاهدون فی سبیل الله، و لا یخافون لومة لائم...

-ای مومنان! هر کس از شما از دین خویش بگردد (زیانی به دین خدا نخواهد رساند، زیرا که خداوند دین خود را بی یاور نخواهد گذاشت، بلکه) او مردمی پدید خواهد آورد، که ایشان را دوست دارند و ایشان او را دوست می دارند، آن مردم، با مومنان خوشرفتار و نرمخو خواهند بود، و با کافران سختگیر و بی گذشت، و آنان همواره می کوشند و در راه خدا جهاد می کنند، و سرزنش هیچ سرزنشگری باکی نخواهند داشت....
در تفسیر علی بن ابراهیم آمده است:
...این آیه، درباره قائم و اصحاب او نازل شده است، همانان که در راه خدا جهاد کنند، و هیچ چیز پروا ندارند.(190)