فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

10 - در آیینه زمان

می توان گفت، بسیاری از علائم آخرالزمان که در احادیث ذکر شده است، اکنون سالهاست که پدیدار گشته است، و همواره پدیدار می گردد. این علائم و پیشگوییهای عجیب و صحیح، بسیاری، درباره حوادث و احوالی است که در بستر زمان، از مدتها پیش از ظهور، به پدیدار گشتن آغاز می کند، و هر یکی پس از دیگری، و با زمینه ای، تحقق می یابد. تامل در اینگونه احادیث، که درباره آخرالزمان و احوال مردمان، در چنین روزگارانی، یعنی: روزگاران پیش ظهور، رسیده است (بویژه احادیث مفصل)، و در کتابهای حدیث ثبت است، اموری عظیم را آشکار می سازد. مقصود احادیثی است از این نمونه:
1 - احادیث معروف سلمان فارسی، از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، که دست در حلقه کعبه زد و فرمود،(179)
2 - حدیث انس بن مالک، از امیر المومنین علیه السلام، در براثا،(180)
3 - حدیث حمران بن اعین، از امام جعفر صادق علیه السلام.(181)
در این احادیث، احوال آخرالزمان و چگونه شدن مردمان، از قرنها پیش، چنان به روشنی و وضوح شرح داده شده است، که گویی گویندگان این سخنان، آینده را، در آینه ای بسیار صاف و روشن می دیده اند: چگونگی حالات مردم، اخلاق و معاشرت، گناه و تباهی، پوشش و سلوک، وضع مردان و زنان و کودکان، زندگی و وسایل و ارتباطات، وضع تبلیغ و مطبوعات، حکومتها و نظامها، و دهها مسئله دیگر. و این امور، که می توان آنها را از علائم عامه ظهور به شمار داشت، بسیاری - در این 50 سال اخیر - به وقوع پیوسته است...و وقوع همین وقایع، انسان بصیر را، نسبت به دیگر علائم و حوادث هشیار می کند، و مومن می سازد، و او را به مراقبت و پرهیز می خواند، و به آمادگی و توجه سوق می دهد.

11 - سرعت و فراگیری

در شخصیت مهدی علیه السلام در مرحله ظهور، دو قید مندرج است که لازمه جدایی - ناپذیر ظهور است. با توجه به این دو قید می توان رسوایی هر مدعی را دانست. این دو قید عبارت است از: فوریت و عمومیت، سرعت و فراگیری. یعنی: ظهور مهدی واقعی، مستلزم عمومیت پیدا کردن حکومت توحید است در سراسر جهان، آنهم در زمانی بسیار کوتاه. در غیر این صورت، خاصه ذاتی مهدی، منتفی خواهد بود.
پس با توجه به این دو اصل مسلم - که در احادیث بسیار گفته شده است - اگر ببینیم بعد ادعای مدعیان، هنوز جهان دچار حکومتهای متعدد، و نظامهای فاسد و تباهی و ظلم و گناه و تاریکی بسیار است، می دانیم که هنوز مهدی ظهور نکرده است. این چه مهدیهایی هستند که آمده اند و نابود شده اند، و جهان هنوز مالامال ستم و اجحاف، و تجاوز و انحراف، و کفر و جهل، و گمراهی و انحطاط است؟! مهدی، برای این نیست که بیاید و دعوتی را نشر دهد و فرقه تازه ای بسازد و بر تشتت اقوام و مشکلات بشری چیز دیگری بیفزاید.
مهدی، بقیه الله است، و ذخیره الاهی است. مهدی، مظهر یا منتقم، و یا عدل یا حکیم است. او برای نجات بشریت ذخیره شده است. او ذخیره شده است که چون بیاید، انسانیت را از همه دردها و رنجها، جهلها و پستیها، ستمها و محرومیتها رهایی بخشد...
مهدی، پس از آزمایشهای خدای از بشر - آزمایشهای اعصاری و اقوامی، نسلی و عصری، فردی و جمعی، اعتقادی و عملی - در هنگام مقدر، به امر خدا ظاهر می گردد، و خود را به مردمان می شناساند، و قاطع و سریع، جهان را (به تأیید غیبی، و به کمک نیروی انسانی یاران و اصحاب خود، و کسانی که به او بپیوندند، و دیگر نیروهای ناشناخته)، به صورت جهان خدایی در می آورد این است فلسفه اعلای غیبت و ظهور مهدی علیه السلام . و با توجه به همین عمق جوهری شخصیت مهدی، و دو نشانه اقدامی ظهور او (سرعت و فراگیری) است، که شیعه اثنا عشری آگاه و مومن، از دام همه مدعیان و دکه داران و مسلک سازان و استعمار گران و خیانت پیشگان و تشتت آفرینان رسته است، و هر ضلال و انحرافی جسته است، و همواره منتظر ظهور طلعت رشیده، و دولت کریمه است.

12 - طلوع خورشید مغرب

در علائم ظهور، از جمله، سخن طلوع خورشید از مغرب رفته است. در برخی احادیث، این امر، اینگونه بیان شده است:
خورشید به هنگام ظهر، در آسمان راکد می شود (آسمان بسختی تیره گردد، و خورشید ناپدید شود، چنانکه گویی غروب کرده است)، و ساعتی چند، تا به هنگام عصر پیدا نباشد، آنگاه (مه به جانب مغرب رسیده باشد)، مغرب ظاهر گردد.(182)
از این بیان، چنان معلوم می گردد، که با تیره شدن آسمان، و رکود(183) و تار - شدن خورشید و ناپدید شدن آن، به هنگام ظهر، و طول کشیدن این حال تا نزدیک غروب، و سپس پیدا شدن آن در مغرب، چنان به نظرها می آید که خورشید، پس از آنکه به هنگام ظهر در وسط آسمان ناپدید گشته است، به هنگام غروب، از مغرب طلوع کرده است.
در برخی از روایات این مطلب نیز آمده است که: آیات و نشانه ای، و سیمایی، در خورشید پدیدار گردد. و در برخی آثار رسیده است که مهدی، خود، همان خورشیدی است که از مغرب (محل غروب کردن) خویش طلوع خواه کرد - و هو الشمس الطالعه من مغربها(184).