فهرست کتاب


خورشید مغرب غیبت، انتظار،تکلیف

محمد رضا حکیمی‏‏‏‏‏‏‏

6 - ایام...

مسئله ایام، و تداول ایام، در میان افراد و اقوام، مسئله ای بسیار مهم است. ایام، ظرف اعمال و حوادث است. و گردش آنها، در میان مردمان، طبق فلسفه الاهی تاریخ، بر منوال خاص است. خداوند در سوره آل عمران، آیه 140، چنین می فرماید:
وتلک الایام نداولها بین الناس، ولیعلم الله الذین آمنو...
- ما دولت روزگار را، هر چند گاه، به دست کسانی می دهیم، تا مقام اهل ایمان، به امتحان، معلوم گردد.(80)
همه ایام روزگاران، برای بشریت، امتحان است، لیکن یکی از مهمترین دوره های این امتحان بزرگ - چنانکه یاد شد - دوره غیبت کبری است. خداوند، این فرصت امتحانی را به مردمان داد، و آنان را به اختیار خویشتن گذارد و ایام را همچنان میان آنان برگزار کرد - و برگزاری می کند - تا این امتحان عظیم و گسترده نیز برگزار شود. البته، غیبت و ایام غیبت، نظر عاطفه های مذهبی، واقعیتی درد آور بوده و هست. زیرا که دوری آن پیشوای دلسوز و مربی محبوب، هجرانی سوزان و فراقی غمبار را در پی آورد، فراقی که انسانهای کامل و بشر دوستان معتقد، و مردم با ایمان را بسی سوخت و گداخت، و داستان این مشتاقی و مهجوری، پایاب شکیبایی از دستشان ربود، و اشکشان را بر این چمن و گل، که بی فروغ رخ ساقی رنگی نداشت، پاشید.
و اکنون سالهاست که این دوره ادامه یافته است. و مردم ما معتقدند که مهدی علیه السلام، به اذن خدا، زنده است، و در جهان می زید، لیکن نهان از عموم مردمان، تا روزی که به هنگام حصول اقتضای تام، خود را - به امر خدا - ظاهر سازد، و از پرده غیبت به در آید، و پا در میان اجتماعات نهد، و ضمن انقلابی پر شور و پر غوغا، و حرکتی خونین و دامن گستر، بشریت مظلوم را نجات بخشد، و رسم توحید را بر پا دارد، و درفش دادگری را، بر فراز بلندترین آبادیهای گیتی، به اهتزاز در آورد.

فصل چهارم: در کتابهای پیشینیان

1 - در کتابهای پیشینیان (بشارتها)

از روزگاران کهن، داستان ظهور مصلح، در آخرالزمان، اصلی اساسی بوده است. پیشینیان بشر، پیوسته، آن را به یادها می آورده اند. اکنون نیز پس از گذشتن قرنها، در خلال یادگارهای انسانهای قدیم، آثاری هست که ما را به گفته بالا رهنمونی می کند.
اصولاً، فتوریسم(81) یعنی اعتقاد به دوره آخرالزمان، و انتظار ظهور منجی، عقیده ای است که در کیشهای آسمانی یهودیت (جوداییسم)، و زردشتی (زور استریانیسم)، و مسیحیت (در سه مذهب عمده آن: کاتولیک، پروتستان و ارتدوکس)، و مدعیان نبوت عموماً، و دین مقدس اسلام خصوصاً، به مثابه یک اصل مسلم قبول شده است. و درباره آن در مباحث تئولوژیک مذاهب آسمانی، رشته تئولوژی بیبلیکال، کاملاً شرح و بسط داده شده است.(82)
بشارتها و پیشگوییهایی که درباره مهدی و ظهور مهدی، در کتابهای مقدس، و دیگر آثار پیشین، و در سخنان حکمای قدیم، رسیده است فراوان است. برخی فاضلان، پاره ای این بشارتها و این سخنان را گرد آورده اند.(83) گفته اند حتی در آثار مصر قدیم نیز در این باره کلماتی آمده است. ما در اینجا به برخی مدارک بشارتهای گذشتگان و سخنان انسانهای روزگاران قدیم، در چند قسمت، اشاره می کنیم.