آمریکا و اسراییل دو روی یک سکه

مرکز غدیر‏‏‏

و) وتوهای آمریکا در سازمان ملل به نفع اسراییل

هر گاه سازمان ملل قطعنامه ای را علیه اسراییل صادر کند، آمریکا آن را وتو )Veto( می نماید. در طول شش سال (بین سال های 1966 تا 1972) آمریکا 30 بار محکومیت هایی را که از طرف سازمان ملل علیه اسراییل صادر شده، وتو نموده است.
از آن گذشته آمریکا و اسراییل همیشه در سازمان ملل هم رای بوده و می باشند. در این رابطه نمونه های گوناگونی را می توان نام برد.
به عنوان مثال، در سال های 1994 و 1995 میلادی، 107 کشور در سازمان ملل، در ارتباط با پایان دادن محاصره اقتصادی علیه کشور کوبا هم راءی بوده ولی فقط آمریکا و اسراییل ادامه محاصره اقتصادی را خواستار شدند. در سال 1996 میلادی، صهیونیست های اسراییل، مرکز سازمان ملل و پناهگاه وابسته به این سازمان را در جنوب لبنان بمباران نموده و تعدادی زن و کودک و حتی مأموران سازمان ملل جان خود را از دست دادند.
در این رابطه سازمان ملل این جنایت اسراییل را محکوم و قطعنامه ای را علیه اسراییل صادر نمود، ولی آمریکا جنایت اسراییل را توجیه و آن قطعنامه را وتو کرد.

2) نفوذ صهیونیست ها بر رسانه های جمعی آمریکا و شکل دهی افکار عمومی

افکار عمومی ایالات متحده دارای تأثیری قدرتمند، اما پنهان بر روی سیاست خارجی آمریکا است. در این راستا مهمترین ابزار تأثیرگذاری بر افکار عمومی، رسانه ها می باشند. رسانه های جمعی آمریکا از شبکه های تلویزیونی گرفته تا رسانه های مکتوب، به طور قابل ملاحظه ای تحت مدیریت یهودیان قرار دارد.
این رسانه ها طی سالیان متمادی، تصویری مثبت از اسراییل را برای افکار عمومی ساخته اند و لذا افکار عمومی در مقابل گرایش های سیاست خارجی به سوی اسراییل، واکنشی منفی را خود به نمایش نمی گذارد.
در ایالات متحده آمریکا به سال 1848 میلادی، پنج روزنامه به تأسیس خبرگزاری آسوشیتدپرس اقدام نمودند. این خبرگزاری در سال 1900 به شرکت عظیمی تبدیل شد که اکثر روزنامه ها و مجلات آمریکایی را که قسمت اعظم آنها واقعاً تحت سیطره صهیونیسم بودند، زیر پوشش قرار داد.
در سال 1907 میلادی، اسکریپس و هوارد خبرگزاری ای را تأسیس کردند که اسکریپس هوارد یونایتدپرس لقب گرفت.
در سال 1909 نیز ویلیام هرست (که با یک زن یهودی ازدواج کرد)، خبرگزاری ای را تأسیس نمود که به اینتر نشنال نیوز سرویس )I.N.S( مشهور شد.
روزنامه نیویورک تایمز یکی از مشهورترین روزنامه های آمریکاست که سابقه سیطره صهیونیسم به آن به سال 1896 می رسد.
روزنامه واشنگتن پست نیز از جهت خضوع در برابر سیطره صهیونیسم بعد از نیویورک تایمز در مرتبه دوم قرار دارد و روزنامه های دیلی نیوز، نیویورک پست، استارلیجر و سان تایم در مرتبه های بعدی این نفوذ قرار دارند.
مجلات تایم و نیوزویک نیز که از حیث تیراژ و تأثیر جزو مهمترین مجلات آمریکا و جهان هستند، شامل این نفوذ و سیطره می گردند.
اکثر شبکه های مهم تلویزیونی و ایستگاه های رادیویی مانند A.B.C ، C.B.S، N.B.C نه فقط در سطح مدیران عامل، بلکه در سطح پایین تر نیز کاملاً در اختیار و مدیریت صهیونیست ها می باشند.
شرکت های بزرگ نشر کتاب مانند پرنس هال، رندم هاوس و سایمس اند شوستر نیز تحت اداره و مدیریت صهیونیست ها می باشد.
هالیوود و تولیدکنندگان و کارگردانان فیلم ها: اگر به لیست اسامی مدیران، تولید کنندگان و کارگردانان هالیوود و وابسته به هالیوود (از استودیو پارامونت در شهر هالیوود گرفته تا استودیو یونیورسال و ام. جی. ام، والت دیزنی و استودیوسیتی و...) مراجعه نمایید، خواهید دید که اکثر آنان جهود می باشند.
سخن مارلون براندو (هنرپیشه دیرین هالیوود) در مورد هالیوود و جهودان که گفت: هالیوود مال جهودهاست و توسط جهودها نیز اداره می شود عین حقیقت است.
از اواسط دهه 80 میلادی، ژاپنی ها شروع به خرید تعدادی از این استودیوها نمودند با گذشت بیش از یک دهه، شما هنوز می بینید که صهیونیست ها، گردانندگان اصلی این اماکنند و ژاپنی ها در جواب علت این مسأله می گویند که جهودها چنان برنامه را پیاده نموده اند که بدون آنان کار پیش نرود ژاپنی ها همیشه محتاج آنان باشند. لذا ژاپنی ها مجبورند آنان را در صدر کار قرار دهند.
از طرف دیگر، تا آنجا که ممکن است، صهیونیست ها از هنرپیشگان جهود استفاده می کنند تا اولاً جهودان به عنوان هنرپیشه و غیره در قلب مردم جایی پیدا نموده و در مواقع ضروری بتوانند از وجود این افراد به عنوان یک اهرم استفاده کنند و ایده های صهیونیستی خود را بر مردم تحمیل نمایند، ثانیاً از این راه مبالغ هنگفتی به جیب صهیونیست ها سرازیر گردد.
صهیونیست ها برای مقابله با اسلام و جمهوری اسلامی ایران، فیلم متعددی را ساخته و از هنرپیشگان صهیونیست نظیر آرنولد شوارتزنگر (یک جهود اتریشی که از اتریش به اسراییل و از آنجا به آمریکا آمد) و یا هنرپیشگان وابسته به صهیونیست ها نظیر سیلوستر استالونه و یا سلی فیلدز استفاده نمودند.
در برخی از این فیلم ها، صهیونیست ها، مسلمین را یک تروریست معرفی نموده و بعد در صحنه هایی از فیلم، هنرپیشگان مشهور با این به اصطلاح تروریست ها مقابله کرده و آنان را نابود می سازند.

3) سیطره صهیونیسم بر اقتصاد آمریکا

صهیونیست ها در اکثر داد و ستدها به نحوی دخیل و درصدی از سودها به آنان تعلق دارد. در این بخش به توضیح نمونه هایی از آن خواهیم پرداخت: