فهرست کتاب


دیدار با ابرار سید بحرالعلوم دریای بی ساحل

نورالدین علی لو

بخش سوم شاگردان بحر العلوم

این عالم بزرگوار شاگردانی بزرگ و ارزشمند تربیت کرد که هر کدام منشأ خدمات فراوان به عالم اسلام شدند در اینجا به نام چند تن از آنان اشاره می کنیم:

کاشف الغطاء

1- شیخ جعفر نجفی(48) معروف به کاشف الغطاء فرزند خضر نجفی، این دانشمند گرانمایه در سال 1154ه ق. در نجف اشرف متولد شد و در کنار بارگاه ملکوتی و معنوی امیر مؤمنان علی (علیه السلام) رشد یافت پس از بحر العلوم یکی از استادان بنام زمان خویش گردید، او اعجوبه دوران بود. به اکثر مسائل فرعی فقه احاطه کامل داشت، گفته اند: از زمان غیبت معصوم تا عصر وی زیر چرخ کبود مانند شیخ جعفر فقیهی پا در دایره وجود نگذاشته و شاهد روشن بر این مدعا کتاب بی نظیر او (کشف الغطاء) است او آنچنان مهارت و تبحری در علوم فقهی داشت که می گفت : اگر تمام کتابهای فقهی را بشویند یا از بین ببرند من می توانم تمام آنها را از نو بنویسم.
مهارت او در فقه شبیه چرخاندن انگشتری در انگشتان بود که به هر طرف که می خواست می توانست نظرات را برگرداند(49).

چند نکته

1- یکی از کارهای اخلاقی این رادمرد بزرگ گرو گذاشتن منزل شخصی خود، و بخشیدن پول آن به فقرا بود، او خود به کشور ایران مسافرت می کرد، و در بازگشت خانه را از گرو بیرون می آورد(50).
2- موعظه به مردم رشت
نقل کرده اند شیخ جعفر کاشف الغطاء گذری بر شهر رشت داشت و چند روزی در آنجا اقامت نمود و در آن روزها اقامه نماز جماعت می کرد نمازگزاران روزی درخواست موعظه کردند، گفت: من فارسی بخوبی نمی دانم، آخر الامر فرمود: ایها الناس شما می میرید، شیخ هم می میرد، پس فکر روز آخرت باشید(51)
نماز شب در خانه کاشف الغطاء
این فقیه بزرگوار همه افراد خانواده را برای نماز شب در وقت فجر بیدار می کرد و خود نیز شبها را به مناجات و تضرع و زاری می پرداخت(52)
مناجات شیخ جعفر و خطاب به نفس(53)
او سحرگاهان با تضرع و زاری و با خشوع و خضوع به مناجات با خدا می پرداخت. و نفس خود را مورد خطاب قرار می داد و می گفت: تو جعیفر(54) بودی جعفر شدی و سپس شیخ عراق گشتی سپس رئیس مسلمین شدی، یعنی آن دوران کوچکی و اوائل دوران خود را فراموش مکن
روزگار باکسی سر سازگاری نداشته و بنای سازگاری هم ندارد مگر آنکه اهل دنیا باشد. پاسداران بزرگ اسلام هم هرگز اهل دنیا نبوده اند عاقبت کاشف الغطاء در سال (1227ه ق) در نجف اشرف زندگی را بدرود گفت و پس از عمری خدمات فرهنگی و اجتماعی به عالم ملکوت پر کشید.