فهرست کتاب


دیدار با ابرار سید بحرالعلوم دریای بی ساحل

نورالدین علی لو

بحر العلوم و نیازمندان

تلاش بحر العلوم در حمایت از فقرا و محرومان را باید از شب های تاریک و کوچه های باریک نجف اشرف و فقیران آن دیار پرسید
همیشه به یاد فقرا بود، او درس خود را در مکتب قرآن فرا گرفته و از معادن وحی و از اهل بیت عصمت و طهارت آموخته بود او اقتدا به امام سجاد حضرت زین العابدین (علیه السلام) می کرد، که آن بزرگوار نیمه شب ها بطور ناشناس برای یتیمان و فقراء و بی سرپرستان آذوقه بر دوش خود حمل می کرد و با دست مبارک خود بین آنان تقسیم می نمود نوشته اند، وقتی از دنیا رفت، و غسال پشت مبارک او را پینه بسته دید از امام باقر (علیه السلام) سؤال کرد، حضرت فرمود: این اثر حمل بارگران خوراک و هیزم برای فقراء و نیازمندان است.
شیخ سلماسی - یکی از همراهان همیشگی او - نقل کرده است که بحر العلوم هر شب در کوچه های نجف می گردید و برای فقرا نان و اقسام خوردنی ها را می برد.
در این باره، بحر العلوم داستانهای فراوان دارد که ما به دو نمونه از آن اشاره می کنیم

عروس و داماد

شبی غذا را آماده کردند، آن بزرگوار فرمود: میل به غذا ندارم، بعد فرمود ظرفی غذا پر کنید، ظرف غذا را برداشت و در کوچه های نجف به راه افتاد، درب منزلی را کوبید که تازه عروس و دامادی گرسنه بودند و شامی نداشتند تا با آن آتش گرسنگی را فرو نشانند، شام را به آنها رسانید، و خود نیز در کنار آنها شام میل فرمود(44)

تعطیل درس

یک بار برای چند روز تدریس را ترک فرمود و طلبه ها شیخ سلماسی را واسطه قرار دادند که به خدمت بحر العلوم برسد و بپرسد چرا درس نمی دهد؟ شیخ گفت: به خدمت آقا عرضه داشتم، آن جناب گفت: درس نمی گویم. پس از چند روز باز مرا واسطه قرار دادند، تا عرض کنم، باز فرمود: نمی گویم.
پرس و جو کردم و علت تعطیلی درس را جویا شدم فرمود: این جمعیت طلبه ما هرگز نشنیدم که در نصف شب ها تضرع و زاری و مناجات کنند و صدای آنها بلند بشود، با اینکه من غالب شبها در کوچه های نجف راه می روم چنین طلاب و دانش پژوهانی شایسته نیستند برای ایشان درس بگویم.
چون طلاب این سخن را شنیدند متحول شدند و شبها ناله و گریه در محضر الهی پرداختند، وقتی این تحول اخلاقی در طلاب نجف پدیدار شد آن جناب دوباره مشغول تدریس گردید(45).