فهرست کتاب


استعاذه (پناهندگی به خدا)

آیت الله دستغیب

همه بیچاره ایم و مانده بر جای

اگر گاه گاهی کسی در این موضوعات تأمل کافی بکند، واقعا می گوید: أمن یجیب المضطر...(57) خدایا! چه کنیم؟ این خوراکها ظلمت است و نوری ندارد. اثرش را هم روی زبان می گذارد، می شود لغو، فحش، غیبت، تهمت، دروغ و... روی چشم اثرش خیانت، روی گوش اثرش استماع لغو و لهو و غیبت و خلاصه روی تمام اعضا اثرش یا حرام یا مکروه یا لااقل مباحاتی است که از یاد خدا غافل کننده است. تمام اعضا و جوارح را شیطانی می کند.

طهارت و نجاست در خوراک

رشته دیگر از خوراک حرام: طعام نجس یا متنجس است. خوراک ناپاک اگر از گلو پایین رود، بذر شیطان است که اثر خودش را خواهد بخشید. حتی ولی بچه حق ندارد خوراک نجس به او بخوراند. نگو بچه که تکلیف ندارد، تو که تکلیف داری. وظیفه ات از هم اکنون این است که گوشت و پوست بچه ات را از غذای پاک و حلال پرورش دهی؛ زیرا بالأخره خوراک اثر وضعی خودش را خواهد داشت. بلی به حیوان مانعی ندارد بدهی.
از مواردی که باید در خوراک پرهیز کرد، اکل بر شبع است؛ یعنی هنگام سیری باز چیز خوردن. این مکروه و شیطانی است و بعض مراتبش که موجب ضرر فاحش گردد، یقینا حرام است.

جلسه هفتم: لزوم دشمنی با شیطان

ان الذین اتقوا اذا مسهم طئف من الشیطن تذکروا فاذا هم مبصرون(58).
گفتیم که انسان تا از اطاعت شیطان دوری نکند، حقیقت استعاذه در او پیدا نمی شود. کسی که مرتکب گناه می شود، در حال خضوع به شیطان است.
قرآن مجید می فرماید: ...فاتخذوه عدوا...(59)؛ او را دشمن بگیرید. او دشمن سرسخت شماست، شما هم با او دشمنی کنید نه دوستی. اطاعتش دوستی با اوست. بدانید این دشمن سرسخت دائما در کمین است. یک لحظه بشر را راحت نخواهد گذاشت. اگر خودت را در امان بدانی. جاهل بی خبری.