فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

اهمیت نماز جمعه

قحطی و کمبود غذا مدینه را فرا گرفته بود. گرسنگی و تهیدستی فشار سختی بر مردم مدینه وارد آمده بود.
روز جمعه بود، مسلمانان برای نماز پشت سر پیامبر اسلام (ص) جمع شدند و پیامبر (ص) مشغول ایراد خطبه های نماز جمعه شدند.
خبر آمد که یک قافله تجارتی به مدینه آمده است. مسلمانان برای تهیه طعام و آذوقه از مسجد بیرون آمدند و تنها چند نفر با پیامبر ماندند.
مسلمانان فکر می کردند که اگر دیر بجنبند، دیگران طعام را تمام کرده و برای آنها چیزی باقی نمی ماند پیامبر فرمود:
سوگند به خدایی که جانم در اختیار اوست اگر شما چند نفر هم از مسجد می رفتید، و کسی در مسجد نمی ماند آتش قهر الهی سراسر بیابان را فرا می گرفت. و شما را به کام خود می کشید. و به نقل دیگر فرمود: اگر اینها نمی ماندند. از آسمان سنگ بر سر آنها می بارید.
در این وقت بود که آیه 11 سوره مبارکه جمعه نازل گردید(184).

47 - دعای آن حضرت در روز عرفه نهم ذی الحجه

فاذا افضتم من عرفات فاذکر الله عند المشعر الحرام(185)...
و هنگامی که از عرفات کوچ کردید، خدا را در مشعر الحرام یاد کنید.
اللهم هذا یوم عرفة، یوم شرفته و کرمته و عظمته، نشرت فیه رحمتک، و مننت فیه بعفوک (186).
خداوندا! این روز عرفه، روزی است که آن را شرافت و کرامت و عظمت دادی، سفره رحمتت را در آن گستردی، و با بخششت بر بندگان منت نهادی.
و اجعل لی فی هذا الیوم نصیبا انال به حظا من رضوانک(187).
و در این روز به من نصیبی مرحمت فرما که به سبب آن بهره ای از رضای تو یابم.

با هم در عرفات

اکنون به عرفات رسیده ایم (روز نهم ذی الحجه ) جلگه ای خشک مواج از ماسه های نرم ساحلی، در میانه تپه ای سنگی، جبل الرحمة، که در حجة الوداع، پیغمبر آن را برای ابلاغ آخرین پیامش به مردم منبر گرفته بود. در قصه آدم می گویند، آدم و حوا پس از هبوط (خروج از باغ بهشت) در اینجا (سرزمین عرفات) برای نخستین بار یکدیگر را باز شناختند پس عرفات آغاز است، آغاز پیدایش آدم بر روی زمین، آغاز عرفات است و این است که موقوف عرفات در روز است و آغازش از ظهر روز نهم، بلندترین قله خورشید، آغاز آگاهی، بینایی آزادی از بند طبیعت، آشنایی و پیوند مهر و شناخت طبیعت و انسان در روشنی تابناک آفتاب خورشید که غروب کرده عرفات پایان می گیرد.
عرفات نام موضعی است ذر دوازده میلی مکه حاجی روز عرفه در آنجا توقف می نماید از ابن عباس نقل شده است: حضرت ابراهیم (علیه السلام)در خواب دید که فرزندش را سر می برد. فاصبح یروی یومه اجمع. پس صبح بیدار شده همه آن روز را می اندیشید که آیا خواب او امری است از جانب خدا یا نه، از این رو آن روز ترویه نامیده شد، پس از آن در شب دوم خواب دید فلما اصبح عرف انه من الله چون صبح شد دانست که آن از جانب خداست از این رو آن روز را عرفه نامیدند.