فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

39 - دعای آن حضرت در خواست عفو و بخشایش

ربنا و لا تحملنا ما لا طاقة لنا به واعف عنا واغفرلنا و ارحمنا(155).
پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداریم بر ما مقرر مدار و آثار گناه را از ما بشوی. ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده.
اللهم انی استوهبک، یا الهی، مالا ینقصک بذله و استحملک ما لا یبهظک حمله(156).
بار خدایا از تو در خواست می کنم که به من ببخشی - ای خدای من - چیزی را که بخشیدن آن از تو چیزی نمی کاهد و برداشتن باری (عفو گناهان) را از تو می خواهم که بر داشتن آن ترا گرانبار نمی گرداند (بر تو آسان است.)
و استحملک من ذنوبی ما قد بهظنی حمله و استعین بک علی ما قد قدحنی ثقله(157).
و من از تو می خواهم که گناهانم را که زیر سنگینی بارشان مانده ام از دوش من برداری، و از تو نسبت به آنچه سنگینی آن مرا به زانو در آورده یاری می طلبم.

گذشت امام سجاد(علیه السلام)

روزی امام سجاد (علیه السلام) از منزل خارج شد، مردی به او برخورد کرد و حضرت را مورد بدگویی قرار داد. غلامان و اطرافیان امام بسوی او رفتند تا وی را تنبیه کنند. امام فرمود: او را رها کنید. آنگاه در برابر آن مرد جسور قرار گرفت و گفت: عیب های من که خداوند آنها را پوشانده است بیشتر از آن است که تو از آنها آگاه نشده ای. آیا نیازی داری که آن را بر آورده سازم؟
مرد جسور خجالت زده شد. آنگاه امام عبایی را که بر دوش داشت بر دوش او انداخت و دستور داد هزار درهم به او دادند. پس از این واقعه آن مرد همواره به امام می گفت: شهادت می دهم که تو از اولاد پیامبران هستی.(158)

40 - دعای آن حضرت هنگام یاد مرگ

کل نفس ذائقه الموت و نبلوکم بالشر و الخیر فتنة و الینا ترجعون(159).
هر انسانی طعم مرگ را می چشد و شما را با بدیها و خوبیها آزمایش می کنیم، و سرانجام بسوی ما بازگردانده می شوید.
و سلمنا من غروره و امنا من شروره و انصب الموت بین ایدینا نصبا و لا تجعل ذکرنا له غبا(160).
و ما را از فریب آرزوها در سلامت بدار و از بدی هایش ایمن فرما و مرگ را در جلو ما مجسم کن و یادش را گهگاه در خاطر ما نیار بلکه همیشه به یاد آن باشیم.
امتنا مهتدین غیر ضالین، طائعین غیر مستکر هین، تائبین غیر عاصین و لا مصرین یا ضامن جزاء المحسنین، و مستصلح عمل المفسدین(161).
ما را در جمع هدایت شدگانی بمیران که گمراه نگردند و فرمانبردارانی که اکراه به خود راه ندهند و تائبینی که گناه نکنند و بر گناه اصرار نورزند، ای که مزد نیکوکاران را ضامنی و از تبهکاران اصلاح عملشان را خواستاری.