فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

توبه حقیقی

روزی امام کاظم(ع) از کوچه های بغداد عبور می کردند که گذر او به خانه بشر افتاد. وقتی از جلوی منزل او می گذشت صدای رقص و ساز و آواز حرام از منزل او بلند بود. در همان حال کنیزی که خاکروبه در دست داشت از منزل بشر بیرون آمد تا آنها را بیرون بریزد.
امام کاظم (علیه السلام) به آن کنیز فرمود: صاحب این خانه آزاد است یا بنده می باشد؟ کنیز گفت: آزاد است. امام (علیه السلام) فرمود: راست گفتی اگر بنده بود از مولای خود می ترسید.
وقتی کنیز به داخل خانه برگشت آقای بشر بر سر سفره شراب نشسته بود. پرسید چرا دیر آمدی؟ کنیز در پاسخ گفتگوی خود با امام کاظم(ع) را برای او نقل کرد.
بشر با پای برهنه بیرون دوید و به خدمت امام کاظم(ع) رسید و عذرخواهی و گریه کرد و اظهار شرمندگی نمود و به دست آن حضرت توبه کرد(125).

32 - دعای آن حضرت پس از فراغ از نماز شب

و من الیل فتهجد به نافلة لک عسی ان یبعثک ربک مقاما محمود(126).
و پاسی از شب را بیدار و متهجد باش و نماز شب که خاص تست بجای آر باشد که خدایت به مقام محمود(شفاعت ) مبعوث گرداند.
اللهم انک امرتنی فترکت و نهیتنی فرکبت و سول لی الخطاء خاطر السوء ففرطت(127).
بار خدایا تو مرا (به کار نیک ) فرمان دادی (فرمانت را) بجا نیاوردم و مرا (از کار زشت ) نهی کرده و بازداشتی من (آنرا) بجا آوردم و اندیشه بد، خطا و نادرستی را برای من آراست پس (در انجام فرمانت) تقصیر و کوتاهی کردم.
اللهم صل علی محمد و اله و اجرنی منها بفضل رحمتک و اقلنی عثرانی بحسن اقالتک و لا تخذلنی یا خیر المجیرین(128).
بار خدایا بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا به فضل و رحمت و مهربانی خود از آتش پناه ده و به نیکویی گذشت خویش از لغزشهایم در گذر و مرا خوار مگردان ای بهترین پناه دهندگان.

نماز شب

امام زین العابدین (علیه السلام) فرمود: هرگز ندیدم که نماز شب و تهجد عمه ام زینب (س) ترک شود حتی شب یازدهم محرم (و بعد از آن همه خستگی ها و داغ ها و رنجها) و شبهای بعد در طول اسارت از کربلا تا کوفه و شام!
فقط یک شب دیدم عمه ام در حالت نشسته به نماز شب مشغول است گفتم: عمه جان! نماز شب در حالت ایستاده دارای فضیلت بیشتری است. در پاسخ فرمودند: می دانم، اما سه روز است که چون سهم آذوقه و غذا و آبی که به ما داده اند برای بچه ها کم بود، من سهم خود را نیز بین بچه ها تقسیم کرده ام و اینک دیگر قوت و رمقی برایم نمانده تا نماز شب را ایستاده به جای آورم!(129)