فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

امام سجاد (علیه السلام) و تذکر اخلاقی به فرزند

ابوبکر شیبانی گوید: در خدمت امام سجاد (علیه السلام) نشسته بودم، فرزندانش حضور داشتند، جابربن عبدالله انصاری آمد و سلان کرد، سپس دست امام باقر (علیه السلام) را گرفت و او را به کناری برد و آهسته به او گفت: رسول خدا (علیه السلام) به من خبر داد که من مردی از خاندانش زا خواهم دید که نامش محمد پسر علی بن الحسین (علیه السلام) است و کنیه اش ابو جعفر می باشد و فرمود: وقتی با او ملاقات کردی، سلام نزا به او برسان.
حابر این سخت را گفت و رفت، امام باقر (علیه السلام) به خدمت پدر نماز مغرب را خواندند، پس از نماز، امام سجاد (علیه السلام) به امام باقر (علیه السلام) فرمود: جابر به تو چه گفت؟ او جریان را عرض کرد.
امام سجاد (علیه السلام) به فرزندش امام باقر (علیه السلام) فرمود: برادرانت را از این جریان مطلع نکن، مبادا بر اثر حسادت با تو مکر و حیله کنند، چنانکه برادران یوسف با یوسف کردند.(103)

26- دعا حضرت برای همسایگان و دوستان

و بذی القربی و الیتامی و المساکین و الجار ذی القربی و الجار الجنب و الصاحب بالجنب و ابن السبیل و ما ملکت ایمانکم ان الله لا یحب من کان مختالا فخورا.(104)
و نسبت به خویشان و یتیمان و فقیران و همسایگان نزدیک و دور و دوستان موافق و واماندگان در سفر و بندگان و پرستاران (که زیر دست شمایند) نیکی و مهربانی کنید که خدا مردم خودپسند و متکبر را دوست ندارد
اللهم صل علی محمد و اله و تولنی فی جیرانی و موالی العارفین بحقنا، و اتلمنابذین لاعدائنا بافضل و لایتک (105).
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا در رابطه با رعایت حق همسایگان و دوستانم که بحق، آشنا هستند (امامت ما را باور داشته حقوق ما را رعایت می نمایند) و با دشمنان ما مخالفت می کنند به بهترین صورت همراهی فرما.
و وفقهم لاقامة سنتک، و الاخذ بمحاسن ادبک فی ارفاق ضعیفهم(106)...
و آنها را برای بپا داشتن سنت خود و به کار گرفتن آداب نیکویت در ارفاق به ضعیفان موفق فرما.

کمک به همسایگان

در تاریخ سراسر افتخار امام حسین (علیه السلام) می خوانیم: هنگامی که امام حسین(ع) به شهادت رسید، در پشت آن حضرت آثار خراشیدگی دیدند، علت آن را از امام سجاد(ع) پرسیدند در پاسخ فرمودند: این خراشیدگی ها، اثر انبانها (ظرفهایی) است که پدرم آرد و گندم و طعام در میان آنها گذاشته و بدوش می گرفت و برای مستمندان و همسایگان و بینوایان حمل می کرد(107).