فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

16 - دعای آن حضرت برای درخواست بخشش گناهان

و هو الذی یقبل التوبه عن عباده و یعفوا عن السیئات و یعلم ما تفعلون(61).
و اوست خدایی که توبه بندگانش را می پذیرد و گناهانشان را می بخشد و هر چه کنید می داند.
انا الذی او قرت اخطایا ظهره و انا افنت الذنوب عمره و انا الذی بجبهله عصاک و لم تکن اهلا منه لذاک(62).
منم آنکه خطاها پشتش را سنگین کرده، و منم آنکه گناهان عمرش را بسر رسانده عمر را در گناهان گذرانده و منم آنکه با نادانی اندیشه نکردن در پایان کار ترا نافرمانی کرده و حال آنکه تو شایسته نافرمانی او نبودی.
کل ذلک حیاء منک لسوء عملی و لذک خمد صوتی عن الجار الیک و کل لسانی عن مناجاتک(63).
همه اینها شرمندگی از تو است برای بدرفتاریم و از اینرو صدای تضرع و زاریم بدرگاهت گرفته و زبان راز و نیاز با تو کند گردیده است.

گذشت امام سجاد (علیه السلام )

شخصی پیش امام زین العابدین (علیه السلام) آمد و هر چه به دهنش آمد به آن بزرگوار ناسزا گفت ولی آن حضرت در جوابش چیزی نفرمود موقعی که آن شخص رفت، امام سجاد (علیه السلام) متوجه اهل مجلس شد و فرمود: شنیدید که این مرد به من چه گفت: اکنون من دوست دارم که همه با هم نزد او رویم و من جواب ناسزاهای او را بگویم.
حضار مجلس جواب دادند، مانعی ندارد، ما هم مایل بودیم که شما جواب او را می دادید، امام سجاد (علیه السلام) نعلین های خود را پوشید و حرکت کرده و در حال حرکت این آیه شریفه را تلاوت می فرمود:
و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس و الله یحب المحسنین(64).
مرمان با تقوا آن افرادی هستند که غیظ و غضب خود را فرو می برند (و نسبت به خطای مردم) عفو و بخشش می کنند و خدا نیکوکاران را دوست می دارد.
وقتی آن حضرت این آیه را تلاوت فرمود، همراهان حضرت می گویند: ما فهمیدیم که آن بزرگوار به آن شخص بدگویی نخواهد کرد. همین که نزدیک منزل آن مرد رسیدیم، امام وی را صدا زد و فرمود: بگویید علی بن الحسین آمده، وقتی آن شخص دریافت که حضرت زین العابدین (علیه السلام) آمده گمان کرد آن بزرگوار در صدد انتقام است لذا خود را برای دفاع آماده نمود!
موقعی که چشم امام (علیه السلام) به وی افتاد فرمود: ای برادر تو نزد من آمدی و چنین گفتی، اگر آنچه به من گفتی درباره من صدق می کند، از خدا می خواهم مرا بیامرزد! اگر آنچه به من نسبت دادی در وجود من نباشد،خدا تو را بیامرزد! همین که آن شخص این سخنان را از امام (علیه السلام) شنید، دیدگان آن بزرگوار را بوسید و گفت، آنچه که من درباره شما گفتم در وجود تو نیست، بلکه من خودم به گفته هایم سزاوارترم(65).

17 - دعای آن حضرت در درو کردن شیطان

و ازهما الشیطان عنها فاخرجهما مما کانا فیه(66).
پس شیطان آدم و حوا را به لغزش افکند تا از آن درخت خوردند و بدین عصیان آنان را از آن مقام بیرون آورد.
الهم انا نعوذبک من نزغات الشیطان الرجیم و کیده و مکائده و من الثقه به امانیه و مواعیده و غروره و مصاعده(67)
بار خدایا! به تو پناه میبریم از فتنه انگیزیهای شیطان رانده شده، و از حیله و مکرهای گوناگونش، و از تکیه کردن به آرزوها و وعده ها و فریب او و در افتادن به دامهایش.
اللهم احلل ما عقد و افتق ما رتق، و افسخ ما دبر و ثبطه اذا عزم، و انقض ما ابرم(68).
بار خدایا آنچه شیطان گره زند باز کن، و آنچه ببندد بگشا و آنچه بیاندیشد بر هم زن و چون تصمیم گیرد بازدار و آنچه استوار نماید بشکن.