فهرست کتاب


سجاده عشق (داستانهای برگزیده از صحیفه سجادیه)

یحیی نوری‏

پناه به خدا از خصلتهای بد

مردی از امام سجاد (علیه السلام) سوال کرد که کدام عمل نزد خداوند بهتر است؟ آن حضرت فرمودند: هیچ عملی بعد از معرفت و شناختن خدا و رسولش، بهتر از بغض و دشمنی دنیا نیست و برای شعبه های بسیار از گناهان و نافرمانیهای خداست:
اول: تکبر، و نافرمان شیطان بود زمانی که مخالفت و گردن فرازی نمود و از کافران گردید.
دوم: حرص است، که نافرمان آدم و حوا بود زمانی که خداوند آنها را در بهشت آزاد قرار داد لیکن فرمود به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران می گردید. پس آدم و حوا چیزی را گرفتند که بدان محتاج نبودند. سپس این خصلت تا روز قیامت در اولاد آدم رخنه کرد.
سوم: حسد است، که نافرمان پسر آدم، قابیل، بود زمانی که به برادرش هابیل حسد برد و او را کشت و سپس از این نافرمانی و گناه، دوستی زنان و دوستی دنیا و دوستی ریاست و دوستی سخن چینی و دوستی مقام و ثروت (از راه حرام) منشعب و جدا گردید. و این هفت خصلت در دوستی دنیا جمعند.
از این رو پیغمبران و معصومین (علیه السلام) و جانشینان آنان، علما و دانشمندان دینی فرمودند دوستی دنیا سر منشا هر خطا و گناه است و سپس دنیا بر دو گونه است: دنیای رساننده و دنیای ملعون یعنی دنیایی که آدمی را به طاعت و بندگی خدا می رساند به قدر کفاف، که آن ممدوح و پسندیده است و دنیایی که بیش از مقدار کفاف و زیادتر از احتیاج است و آن مایه لعنت و دوری از رحمت خداوند است(31).

9 - آرزو داشتن به آمرزش

و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه ان ربی رحیم و دود(32).
و از خدا آمرزش طلبید و به درگاهش توبه و بازگشت کنید، که او بسیار مشفق و مهربان است.
اللهم صل علی محمد و اله، و صیرنا الی محبوبک من التوبه و ازلنا عن مکروهک من الاصرار(33).
بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و ما را به توبه و بازگشت که پسندیده تو است باز گردان، و از اصرار (بر گناه) که آن را نمی پسندی دور گردان.
فایدنا بتوفیقک، و سددنا بتشدیدک، و اعم ابصار قلوبنا عما خالف محبتک، و لا تجعل لشی ء من جوار حنا نفوذا فی معصیتک (34).
پس ما را به توفیق خود کمک کن و با هدایتت به راه راست استوارمان دار. و دیده دلهامان را از آنچه خلاف دوستی توانست کور گردان و هیچکدام از اعضای ما را در معصیت و نافرمانیت فرو مبر.

عالم بی عمل

مردی از امام سجاد (علیه السلام ) سوال کرد که منافق کیست؟ امام فرمود: آن کسی است که از کاری نهی و جلوگیری نماید، لیکن خودش آن کار زشت را انجام دهد و سپس فرمان دهد به آنچه خود نمی کند. و چون به نماز ایستد اعتراض کند. ابو حمزه که این داستان را نقل می کند سوال کرد که اعتراض چیست؟
امام فرمود: صورت به راست و چپ گردانیدن است و چون رکوع نماید خود را مانند زمین خوردگان به زمین اندازد (یعنی پس از رکوع بدون توقف به همان حال به سجده رود) روزش را شب کند و اندوهی جز خوردن شام و غذا ندارد با اینکه روز هم روزه نبوده، و چون بامداد نماید اندوهی جز خوابیدن ندارد با اینکه شب را بیدار نبوده، و اگر حدیثی یا چیزی گوید دروغگو است، و اگر نزدش چیزی به امانت گذارند خیانت نماید، و اگر از نظرش پنهان باشی غیبت و بدگویی نماید و اگر وعده دهد وفا ننماید(35).