مسئولیت مادر بودن

نویسنده : ابوالفضل هدایتی فخر داود

پیش گفتار:

خوشبختی و تیره بختی هر کسی را باید در رابطه با تربیت فردی و خانوادگی او جست و جو کرد. آنان که در محیط سالم پرورش یافته اند، بی گمان از خردورزی و محبت بهره اندوخته اند. و آنان که از تربیت فکری و رفتارهای پسندیده، بی نصیب بوده و از محیطهای و هم نشین های ناپسندیده اثر پذیرفته اند، همواره گرفتار و سرگردان اند. افراد با انتخاب های خویش نشان می دهند که چه اندازه از تربیت برخوردارند. شغل ها و دوستی ها و دشمنی ها، درستی یا نادرستی تربیت ها را آشکار می سازند.
بدین سان تربیت، آینده زندگی هر فرد را روشن می سازد و او را در فراز و نشیب ها توانمند می گرداند. البته عوامل دیگر، مانند وراثت و حکومت و جامعه و پول و شهرت و تخصص و حرفه و رفاقت، در زندگی انسان ها تاثیر گذارند. اگر افراد از روش های سودمند تربیتی بهره جسته باشند، این همه سبب رشد شخصیت شان می شود. در حقیقت، تربیت را می توان همچون راهی هموار دانست که شخص را آماده می سازد تا از امتیازهای طبیعی، خانوادگی و اجتماعی خویش، بیشترین بهره ها را ببرد.
اگر در زندگی دوستان، خویشان و همسایگان نیک بنگریم، عامل اصلی خوشبختی شان را تربیت انسانی مس بینیم نه برخورداری از امتیازها. پرسش این است که بیشتر افراد از ضرورت تربیت آگاهی دارند، پس چرا آثار تربیت سالم در زندگی فردی و جمعی کمتر به چشم می خورد؟
در پاسخ باید گفت:
1- شناختی درست از تربیت و ابزارها در دست نیست و هر کس بنابر شنیده ها و دیده هایش به تربیت فرزند می پردازد. به سخن دیگر، تقلید جای تعقل راگرفته و هر پدری یا مادری، دختر و پسرش را به گونه ای که خود تربیت شده است، می پرورد.
2- جامعه و خانواده ها نسبت به تربیت فرزندان بی اعتنا بوده و آنان را رها شده می پسندند. برخی خانواده ها هم که دغدغه سلامت نسل جوان را دارند، در تنگناهای بسیاری گرفتارند.
3- غرب زدگی، بر دشواری های راه تربیت افزوده و جوانان و بزرگ ترها را کم و بیش از سلوک اخلاقی و فرهنگی بازداشته است.
خودباختگی در برابر امواج بی امان رسانه های صوتی و تصویری، و پیشرفت چشمگیر در صنعت ارتباطات ودیگر پدیده ها، کمتر مجالی برای خودباوری و خوداتکایی باقی نهاده است.
4- میان نهادها و سازمان های مرتبط با تربیت نوجوانان و جوانان، هماهنگی وجود ندارد و هر کدام سیاست ها و راهکارهایی خاص خود دارند. اساسا کارشناسی در برخی کانون ها صورت نمی پذیرد.
5- میان نهادها و سازمانهای مرتبط با تربیت نوجوانان و جوانان، هماهنگی وجود ندارد و هر کدام سیاست ها و راهکارهایی خاص خود دارند. اساسا کار شناسی در برخی کانون ها صورت نمی پذیرد.
6- مشکلات معیشتی خانواده ها و جوانان - مانع چشمگیری بر سر راه تربیت است. اشتغال های گوناگون پدر و مادر، فرصت های اندکی را در اختیار آنان می گذارد تا به فرزندان و تربیت شا: بیندیشند.
7- رفاقت هایی که در مدرسه ها شکل می گیرد، بستر لغرنده ای برای دختران و پسران پدید آورده است. عدم کنترل از سوی خانواده ها سبب گشته که هنجار شکنی ها در حال گسترش باشد.
با این همه، باید امیدوارانه به تکاپو برخاست و با شناخت از آموزه های تربیتی اسلام و رفتارهای متناسب با آن، راه تربیت را فراخی بخشید. کتاب پیش رو، قدمی کوتاه در جهت تقویت مبانی تربیت و سلامت خانواده ها به شمار آید. از آن جا که مادر، نقش تعیین کننده ای در کیان خانواده و بستر سازی معنویت جامعه دارد، کوشیده ایم که مقام و مسؤولیت او را باز شناسانده باشیم. امید است که مادران بزرگوار میهن به جایگاه والای خود در ساختن جامعه انسانی پی برده و فرزندان خود را در نیل به معرفت و پارسایی یاری دهند.
این اثر در تابستان 81 به سفارش مرکز مطالعات و تحقیقات حوزه نمایندگی ولی فقیه در وزارت جهاد کشاورزی فراهم آمده و با عنوان مسؤولیت مادران در تیراژ 40000 چاپ شده بود. اینک از نمایندگی یاد شده سپاسگزارم که چاپ کتاب را به نویسنده واگذار نموده است.
در پایان حضرت دوست را سپاس گذارم که توفیق را رفیق راهم ساخت تا این اثر کوچک را فراهم آورم. محبت همسر و فرزندانم را نیز ارج منهم که همدلی را از هم زبانی برتر دانسته اند.
(ابوالفضل هدایتی فخر داود)
(دماوند - محله درویش)
(شهریور 81).

بخش یکم: دین و خانواده:

فصل یکم: