راه سبز (احکام ویژه پسران)

نویسنده : ستاد اقامه نماز

20- دردی جانکاه

روز جوانی آن که به مستی تباه کرد - پیرانه سر شناخت که بخت جوان نداشت
آگه چگونه گشت ز سود و زیان خویش - سودا گری که فکرت سود و زیان نداشت(204)
بچه ها روز به روز بیشتر به من حساس می شدند؛ چون دیگر منوچهر همیشگی نبودم، دیگر هیچ کس از درس و انضباط من تعریف و تمجید نمی کرد. بیشتر اوقات موهایم ژولیده بود و لباسهایم کثیف و نامرتب. کم کم دوستان خوب و صمیمی ام دور و برم را خالی می کردند. خودم هم علاقه ای به صحبت با آنان نداشتم حتی سعی می کردم از خواهران و برادران و اقوام نزدیک هم فاصله بگیرم.
اغلب اوقات پدر و مادرم به رفت و آمدهای نامرتب من مشکوک می شدند. بعضی وقتها مادرم که می خواست لباسهایم را بشوید آنها را بو می کرد و سری تکان می داد. از آن پس لباسهایم را از آنها مخفی می کردم.
تا می توانستم سعی می کردم حالت خواب آلودگی و چرت های بی موقعی را که به سراغم می آمد از دیگران پنهان کنم. ترجیح می دادم هنگام استراحت درب اتاقم را قفل کنم تا کسی بی خبر بر من وارد نشود.
کمتر کسی لبخند به چهره ام می دید. بعضی وقتها گوشه ای ساکت می نشستم، بعضی مواقع هم حرف های بی جا و بی ربط می زدم. دروغگویی مشخصه من شده بود. دیگر به عهد و پیمانهایم پای بند نبودم.
اشتهایم به غذا کم و کمتر می شد، اندامم لاغر و رنگم زرد و لبهایم سیاه می شد. از کارهای سنگین و جسمانی تا می توانستم فرار می کردم.
همیشه وقتی آن شب را به خاطر می آورم تا می توانم سیامک را لعن و نفرین می کنم. آن شب تازه از کتابخانه محله مان به خانه بر می گشتم که با موتور جلو آمد و با آغوش باز مرا در بغل گرفت.
پیش از این هم بارها به من اظهار محبت کرده بود ولی چون به او مشکوک بودم به او اعتنایی نمی کردم. اهل درس و پاکدامنی نبود.
نمی دانم چرا این بار وقتی به من گفت: این همه درس که تو می خوانی اگر در کنارش تفریح و استراحت نباشد مغزت از کار می افتد، بیا برویم چند دقیقه ای منزل ما و با دوستان دیگر در کنار هم شاد باشیم؛ ناخودآگاه پذیرفتم و رفتم.
در بین راه از رفتار نامناسبی که از او دیدم بارها می خواستم بگویم: سیامک دستت درد نکند من امشب کار دارم مرا به خانه خودمان ببر. ولی باز هم چیزی نگفتم.
وقتی در جمع دوستان او وارد شدیم چنان با سلام و احترام مرا تحویل گرفتند که همه چیز را به فراموشی سپردم آن شب گاهی نوار ترانه ای می گذاشتند بارها اخمهایم را در هم کشیدم و خواستم از آنجا بروم ولی باز منصرف شدم.
آن شب پذیرایی مفصلی از من کردند، سیامک یک مجله ای که تصاویر رنگی از بانوان بی حجاب و بد حجاب در آن بود به من داد و با تبسم گفت:
هر وقت از مطالعه خسته شدی این را باز کن و با خواندن و تماشای آن خستگی را از تنت بیرون کن
آن شب بارها بوهای مشکوکی به مشامم رسید. بعدها که با همه چیز از تریاک و حشیش و مرفین آشنا شدم فهمیدم آن شب آنجا چه خبر بوده است.
کم کم با احسان هایی که به من می کردند، پایم به مجالس شب نشینی باز شد. روز به روز زشتی خیلی چیزها از چشمانم افتاد.
حالا که چشم باز کرده ام می بینم با منوچهر همیشگی فرسنگ ها راه دارم. زندگیم چون درخت سرسبزی است که کم کم خشک می شود، آتش می گیرد و دود می شود، و من به تماشای آن سوختن نشسته ام...!

علاج واقعه، قبل از وقوع

اسلام تمام راههایی را که به گونه ای آبرو و حیثیت آدمی را به مخاطره می اندازد، بسته است و به ما تأکید کرده است که:
و لا تلقوا بایدیکم الی التهلکة.(205)
و خود را به دست خود به هلاکت میفکنید.
اسلام به حساسیت دوران جوانی و عطش دوست یابی کاملاً واقف است و کوشیده است روح شرافت و بزرگواری جوانان را شکوفا کرده و آنها را به شخصیت والای انسانی الهی برساند.
از آنجا که روح آدمی به ویژه جوان، لطیف و رنگ پذیر است، اسلام از هر گونه ارتباط با آدم های نا اهل ما را پرهیز داده است.
حضرت علی (علیه السلام) می فرماید:
از دوستی و همنشینی کسی که رأی و نظری سست و نادرست دارد و کردارش مورد اعتراض و انکار است بپرهیز؛ زیرا شخصیت و اعتبار هر کسی با همنشین او رقم می خورد.(206)
مکن با بدآموز هرگز درنگ - که انگور گیرد ز انگور رنگ(207)
اسلام می کوشد جوان را به گونه ای نیرومند و با شخصیت تربیت کند که در مقابل تمام کسانی که او را به مخالفت خدا و بزهکاری دعوت می کنند پاسخ منفی بدهد.
رد کردن تعارف دوستان ناباب و قطع رابطه با آنان هرگز نشانه خشونت و دور بودن از اجتماع نیست عاقل از آتش دور می شود، از گزنده می گریزد ولی در کنار سبزه و گل می آرمد. اصلاً پرهیز و کناره گیری از دوستان ناباب، بزرگترین شاخصه یک جوان معتدل و اجتماعی است.
تحقیقات می گوید 62 درصد از معتادان اعتراف کرده اند که دوستان ناباب آنها را به اعتیاد کشانده اند.(208)
انس بیشتر جوانان با دین، قرآن و شرکت در مجالس مذهبی، آنان را در برابر این خطرها بیمه خواهد کرد.
اعتیاد از نگاه بزرگان دین
در حرمت اعتیاد به مواد مخدر هیچ شکی نیست. استاد شهید مرتضی مطهری می فرماید:
ما به حکم این که می دانیم چیزی که برای بشر زیان آور است، از نظر شرع حرام است، حکم می کنیم که اعتیاد به تریاک حرام است.(209)
حضرت آیة الله العظمی بروجردی می نویسند:
همیشه نوشته ام لازم است مسلمین و همه عاقلان خود را از دست این سم های کشنده نجات دهند.(210)
بزرگترین مدافع اسلام و حامی نسل جوان حضرت امام خمینی قدس سره می فرماید:
تریاک آوردن و پخش کردن بین مردم، هروئین آوردن و پخش کردن بین جوانهای ما، ملت ما را از بین خواهد برد، اینها خودشان قبل از اینکه آن عذاب الهی برایشان بیاید، قبل از آنکه شلاق الهی به آنها بخورد، خودشان ملاحظه بکنند و نکنند. ترک کنند این را. این جنایت است، این کشیدن جوانهای برومند ماست به از بین رفتن، این فساد نسل است...(211)
و این کلام حکیمانه و واقع بینانه از مقام معظم رهبری (دام ظله) است که می فرماید:
غرق کردن نسل جوان در فسادهای گوناگون و اعتیاد به مواد مخدر و سکر آور یک سیاست پیاده شده استعمار و استکبار است.(212)
تدابیر حکیمانه دولت
دولت جمهوری اسلامی به منظور جلوگیری از تباهی جامعه و به ویژه نسل جوان بر اساس قوانین جاری، اعمال ذیل را جرم محسوب کرده و مرتکبین به آن را مورد پیگرد قانونی قرار می دهد:
1. کشت خشخاش مطلقاً.
2. تولید، توزیع، حمل، نگهداری، صادر کردن و خرید و فروش مواد مخدر.
3. دایر نمودن یا همکاری در اداره کردن اماکن استعمار مواد مخدر.
4. استعمال مواد مخدر به هر شکل و طریق ممکن.
5. تولید ابزار و ادوات مربوط به تولید، قاچاق یا استعمال مواد مخدر.
6. فراری دادن یا پناه دادن متهمان و مجرمان مواد مخدر که تحت تعقیب هستند و یا دستگیر شده اند.
7. محو و یا اختفاء ادله جرم مجرمین.(213)

21- افق سبز زندگی

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن - وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور(214)
نسیمی ملایم، شاخه های بلند بالای نخل ها را به رقص در می آورد، سایه هایی فراگستر بر راه جوانی قد می کشید که ابرهای تیره، آسمان قلبش را فرو گرفته بود.
جوان مثل همیشه لباسهای کهنه اش را پوشید. چهره اش را در ظرف آبی که در طاقچه خانه شان بود، نگاه کرد و این بار، نه مثل همیشه که با امید درب چوبی را باز کرد و آرام آرام به راه افتاد.
یاران و اصحاب برگرد پیامبر حلقه زده و گرم سخن بودند که ناگاه قامت رعنای جوانی را دیدند که آرام آرام به آنان نزدیک می شد.
- آری، او را شناختم، از انصار است، پسر...!
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم با شور و اشتیاق جوان را به حضور پذیرفت.
عرق شرم از چهره جوان می بارید، سرش را پایین انداخت و زیر لب، بریده بریده، حرفش را زد، جوانم!... و نیازمند...، ثروتی هم ندارم...!
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر خلاف انتظارش به او فرمود:
برو ازدواج کن!
جوان همانجا میخکوب شد، چگونه؟ از فقر می نالم مرا به ازدواج فرمان می دهد! ولی نیک می دانست که سخنان پیامبر از سر حکمت است!
چیزی نداشت که بگوید، آرام آرام به سوی خانه برگشت.
دیگر فکرش عوض شده بود، افقی سبز در جلو خود می دید اما به قدری دور که امکان رسیدن به آن، ناممکن می نمود.
ناگاه مردی را دید که با فراست به چهره اش می نگرد و دردهای پنهانش را می خواند. مرد از انصار بود، دختر خود را به ازدواج آن جوان در آورد.
و همه چیز دگرگون شد، جوان از تنگدستی بیرون آمد و با سرور و تبسم نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آمد و جریان را باز گفت:
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خرسندانه فرمود:
ای گروه جوانان، بر شما باد به ازدواج(215)
ازدواج، پاک ترین راه ادامه زندگی، بهترین پاسخ به نیازهای غریزی، و جاده ای صاف به سوی خوشبختی هاست.
جوان، با ازدواج بخشی از دینش را حفظ می کند؛ و نگاهش را و دامنش را، پاک نگه می دارد.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
کسی که از ترس تهیدستی ازدواج نکند به خدا بد گمان است.(216)
در آستانه ازدواج
عجله در اصل ازدواج پسندیده است ولی در انتخاب همسر، ناپسند! اگر همسر ما، ناشایست از کار در آمد و با روحیه ما متناسب نبود چه خواهیم کرد؟
پس، با چشمانی باز و هشیارانه اقدام می کنیم.
اساس ملاک و معیار گزینش همسر را باید دین و اخلاق قرار داد.
زیبایی هم، خوب است ولی نباید تنها ملاک انتخاب ما باشد.
همسر شایسته
انتخاب همسر، کاری حساس و خطیر است. بکوشیم همسری را بر گزینیم که داری ویژگی های زیر باشد:
1. او را به خوش اخلاقی بشناسند؛ حسود، سخن چین، کم حوصله و تنگ نظر نباشد.
2. مهربان و با محبت باشد.
3. پاکدامن باشد.
4. با حیا باشد، برخورد و حجاب او پسند دین باشد.
او اگر از نامحرم حریم می گیرد، اهل شوخی و بگو و بخند با نامحرم نیست، زیبایی های خود را از نامحرمان می پوشاند، رفتار او با نامحرمان از نزدیکان و خویشاوندان با بیگانگان فرقی ندارد، می توان به او امیدوار بود.
اینگونه همسر را می توان گفت:
1. نسبت به شوهرش متواضع خواهد بود.
2. تنها برای شوهرش زینت و آرایش خواهد کرد.
3. از شوهرش، اطاعت خواهد کرد.(217)
عقد و عروسی
سبزترین دوران زندگی جوان، هنگامی است که برای تشکیل زندگی آینده به تکاپو می افتد، مشورت می کند، امکانات ازدواج را فراهم می کند و مراحل عقد و عروسی را پی ریزی می کند.
در این ایام سبز باید به نکته های حساس دینی اجتماعی زیر توجه کنیم:
1. گرچه غالباً مرسوم است که دختر قسمت زیادی از وسائل زندگی را با خود به عنوان جهیزیه به خانه می آورد ولی این، یک تکلیف دینی نیست و آوردن جهیزیه واجب نمی باشد در این زمینه سخت گیری نکنیم.
2. مهریه و صداق، حق مسلم دختر است، اگر دارای قدرت مالی هستیم باز هم مهریه را بالا نبریم تا به روی جوانان دیگر سدی نکشیم.
3. تا آن گاه که صیغه عقد جاری نشده، پسر و دختر مثل گذشته، با هم نامحرم اند. دوران نامزدی را با گناه آلوده نکنیم.(218)
4. مجلس عقد و عروسی را ساده و آسان برگزار کنیم، از تجملات، اسراف ها و چشم و هم چشمی ها بپرهیزیم.
5. برنامه را به گونه ای از پیش تنظیم کنیم که زمینه های گناه در آن کم گردد.
مراسم عقد و عروسی
بکوشیم در شادترین ایام زندگی، پاک و سربلند بیرون آییم و بدانیم شادیها و غمها همه به سرعت ابر و بلکه تندتر خواهند گذشت. مبادا عیش و شادی خود را با گناه بیالاییم.
سعی کنیم از اجراء هر برنامه ای که باعث تحریک و تهییج شهوات می شود خودداری کنیم فرمول یک مراسم پاک و شاد اینهاست.
شادی، شعور، شرافت
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به زنهایی که فاطمه (علیها السلام) را به خانه علی (علیه السلام) می برند فرمود:
شادی کنید، شعر بخوانید، تکبیر بگویید، حمد کنید ولی چیزی که خدا راضی نیست نگویید.(219)
استفتاء از مقام معظم رهبری
1. زدن دایره و تنبک در مراسم عروسی و خرید و فروش آن، آیا جایز است؟
- اگر از آلات لهو محسوب باشد خرید و فروش و نگهداری و استعمال آن جایز نیست.(220)
2. زدن دست در مراسم عروسی، رقص مرد برای مردان در مراسم عروسی، رقص زن برای زن در مراسم عروسی چه حکمی دارد؟
- کف زدن به نحو متعارف معمول مجالس جشن و سرور مانع ندارد و رقص اگر موجب تحریک و تهییج شهوت و یا مستلزم ارتکاب حرام باشد جایز نیست.(221)
3. فیلمبرداری و عکاسی از برخی مجالس عروسی که به علت لاابالی گری، مسائل محرم و نامحرم احیاناً رعایت نمی شود توسط عکاس زن که شغلش این کار است، چه حکمی دارد؟
- مراعات کامل حجاب اسلامی در برابر نامحرم در هر حال لازم است و فیلمبرداری از مجالس زنانه یا از مجالس مختلط اگر مستلزم نظر حرام و موجب اشاعه فساد و ترتب مفاسد باشد جایز نیست.(222)