راه سبز (احکام ویژه پسران)

نویسنده : ستاد اقامه نماز

12- سیل رحمت

یا ایها الذین امنوا اذا نودی للصلوة من یوم الجمعة فاسعوا الی ذکر الله و ذروا البیع ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون.(117)
ای کسانی که ایمان آورده اید، چون برای نماز جمعه ندا در داده شد، به سوی ذکر خدا بشتابید، و داد و ستد را واگذارید. اگر بدانید، این برای شما بهتر است.
باز هم آسمان ابری است، باران می آید، آب در خیابان و کوچه پس کوچه ها به راه افتاده، آبها به هم می پیوندند، خاک و خاشاک را با خود می برند، دیگر در و دیوار شهر غباروبی شده است، درختان و گلها با نشاط شده اند، پرندگان نغمه شادی سر می دهند. و بار دیگر چهره شهر زیبا و آراسته گردیده، چه خبر است؟!
باز هم روز جمعه است و این سیل خروشان امت است که به نماز جمعه می آیند، می آیند تا عظمت و شکوه اسلام را به نمایش بگذارند، خار و خاشاک شرک و نفاق را از جامعه بزدایند، بر چهره دشمنان اسلام سیلی بزنند، می آیند تا از اوضاع سیاسی اجتماعی کشور خود و جهان اسلام باخبر شوند و در حل مشکلات آنها شریک گردند، می آیند تا راههای مقابله با دشمنان قسم خورده اسلام را فرا گیرند، می آیند تا دست در دست هم دهند و بر فرق استکبار جهانی بکوبند، روز جمعه است، کارهامان را رها کنیم و به این جمعیت انبوه بپیوندیم.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هر کس سه جمعه پیاپی، بدون عذر، در نماز جمعه شرکت نکند بر دل او مهری از نفاق (و دورویی) زده می شود.(118)
امام جمعه
1. امام جمعه از سوی ولی امر مسلمین (رهبر) منصوب می شود.(119)
2. شرایطی که درباره امام جماعت گفته شده، در امام جمعه نیز معتبر است.
3. شایسته است امام جمعه اینگونه باشد:
از اوضاع سیاسی کشور و جهان اسلام باخبر باشد.
مصالح اسلام و مسلمین را بشناسد.
شجاع باشد.
در اظهار حق و ابطال باطل، صریح باشد.
از حب دنیا و ریاست، پرهیز کند.(120)
بر پایی نماز جمعه
1. نماز جمعه دو رکعت است مانند نماز صبح، ولی دو خطبه دارد که توسط امام جمعه قبل از نماز بیان می شود.
2. نماز جمعه دو قنوت مستحبی دارد یکی در رکعت اول، پیش از رکوع، دیگری در رکعت دوم پس از رکوع.
3. نماز جمعه، از نماز ظهر کفایت می کند (خواندن نماز ظهر واجب نیست).
4. نمازگزار جمعه، بنابر احتیاط واجب باید به خطبه ها گوش دهد.(121)
اعتکاف
بستر خویش را برچیده، کمربند همت را محکم بسته، از خانه و زندگی بیرون آمده و به سوی مسجد می آید او به این خلوتگاه برای عبادتی بزرگ می آید.
همه ساله ده روز آخر مبارک رمضان را به این امر اختصاص می دهد،(122) در این ایام کارش ارتباط با خداست، گاهی دعا می خواند، گاهی قرآن تلاوت می کند، گاهی به نماز بر می خیزد، روزها روزه می گیرد، از جلوه های زودگذر و فریبنده دنیا به دور است، از خواب و استراحت صرف نظر کرده و از غوغای کوچه و بازار فاصله گرفته است.
آن قدر به این عبادت علاقه مند است که چون جنگ بدر در ماه مبارک رمضان واقع شد و نتوانست به مقصود و مراد خود برسد، سال آینده بیست روز آخر ماه مبارک را به آن اختصاص داد.(123)
به راستی او کیست؟ و این عبادت باعظمت کدام است؟
او محمد صلی الله علیه و آله و سلم است و این عبادت، اعتکاف است.
اعتکاف نه از صدر اسلام که در زمان پیامبران پیشین نیز مورد توجه بوده است و خداوند به ابراهیم و اسماعیل امر می کند تا خانه او را برای اعتکاف کنندگان، پاک و پاکیزه کنند.(124)
همه ساله در کشور ما در بیشتر شهرها مراسم اعتکاف برگزار می شود. شرکت جوانان در این مراسم، بر شور، حرارت، اخلاص و صفای آن می افزاید، شما نیز می توانید با گروهی از جوانان در مسجد جامع شهر خود گرد آیید و به این عبادت بزرگ بپردازید.
اعتکاف از اذان صبح شروع می شود و روز اول، دوم، روزه، مستحب است و روز سوم واجب می شود و اگر تا غروب روز سوم در مسجد بمانیم، کافی است.
در حال اعتکاف، برخی از کارها حرام است، مانند:
1. خروج از مسجد جز برای کارهای ضروری
2. بوییدن عطر و گل
3. خرید و فروش
4. جدال در امور دنیایی و دینی برای غلبه بر دیگری و اظهار فضل و برتری بر او.(125)
اعتکاف برنامه ای فشرده برای تهذیب نفس و خود سازی، دوری از شهوت ها و پیدا کردن اخلاق حسنه است اعتکاف را به تنهایی نیز می توان انجام داد و همچنین در تمام اوقات سال می توان به این عبادت پرداخت (ولی باید در روزهایی که روزه گرفتن در آنها حرام است، نباشد).
در ایام البیض ماه مبارک رجب یعنی روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم این ماه برنامه باشکوه اعتکاف در بیشتر شهرهای کشورمان برگزار می شود.
حضور جوانان در این برنامه عبادی بسیار چشم گیر و تحسین برانگیز است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم درباره عظمت اعتکاف کنندگان فرمود:
اعتکاف کننده، خود را از گناه باز می دارد، بنابراین ثواب کسی را دارد که همه خوبیها را انجام داده است.(126)

13- در سوگ هجران

یا ایها الذین امنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تتقون.(127)
ای کسانی که ایمان آورده اید! روزه بر شما مقرر شده است، همان گونه که بر کسانی که پیش از شما بودند مقرر شده بود، باشد که پرهیزگاری کنید.
مرواریدهای اشک بر چهره رخشانش پراکنده می گشت. نشسته بود و دو زانوی غم را در بغل گرفته بود.
انگار جانش بود که از کالبد بیرون آمده بود و می رفت و او در فراقش چنین می گریست.
گاهی بر می خاست و بی تابانه چند قدمی راه می رفت. گاهی هم فروتنانه خود را به سجده می انداخت و زمزمه می کرد:
درود بر تو، ای گرامی ترین وقت هایی که با ما مصاحب و یار بودی و ای بهترین ماه در روزها و ساعتها!
درود بر تو، ای ماهی که آرزوها در آن بر آورده است و کردار شایسته در آن فراوان!
درود بر تو، ای همنشینی که احترام و گرامیداشت تو هنگام آمدنت بزرگ است و غم هجران تو بس جانکاه!
درود بر تو ای همسایه ای که دلها با آمدن تو نرم و فروتن گردید و گناهان در آن کاستی گرفت!
درود بر تو ای یاری دهنده ای که ما را بر چیره شدن بر شیطان یاری کردی، و ای همنشینی که راههای نیکی را آسان نمودی!
درود بر تو چه طولانی بودی بر گناهکاران و چه با هیبت و عظمت بودی در دلهای اهل ایمان!
بار خدایا ما اهل این ماه هستیم(128)...!
این نه یک بار که کار همه ساله او بود.
او امام سجاد (علیه السلام) بود که در فراق ماه مبارک رمضان چنین می گریست.
اولیاء الهی همه دلبسته ماه مبارک رمضان و دلباخته روزه گرفتن بوده اند، آنها در غیر ماه مبارک رمضان هم تا می توانستند روزه می گرفتند. مگر روزه، چه حقیقتی دارد که اولیاء الهی دلباخته آن بوده اند؟
قرآن روزه گرفتن را راهی مطمئن و امید بخش برای رسیدن به قله تقوا و پرهیزگاری معرفی کرده است.
برای رسیدن به قله تقوا، به نیروهایی نیازمندیم که با روزه گرفتن بخشی از آنها تأمین می شود، ما به چند تا از آنها اشاره می کنیم.
برخی از آثار روزه

1. اراده نیرومند

به دست آوردن ارزش های اخلاقی و تأمین سعادت آخرت همراه با تحمیل ناگواریهاست.
حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: المکارم با لمکاره؛
ارزشهای والای انسانی با ناگواریها بدست می آید.(129)
کسی که می خواهد به قله تقوا صعود کند، باید همتی عالی و اراده ای پولادین داشته باشد که با روزه گرفتن، تا اندازه زیادی از آن برخوردار می شود.