راه سبز (احکام ویژه پسران)

نویسنده : ستاد اقامه نماز

10- سفر

قل سیروا فی الارض فانظروا کیف بدأ الخلق ثم الله ینشی النشاة الاخرة ان الله علی کل شی قدیر.(91)
(ای پیامبر) بگو: در زمین بگردید و بنگرید چگونه (خدا) آفرینش را آغاز کرده است؟ سپس (باز) خداست که جهان آخرت را پدید می آورد، خداست که بر هر چیز تواناست.
از دوستان و آشنایان خداحافظی می کنیم، از آنان حلالیت می طلبیم، اثاث و وسایل خود را برمی داریم.
می خواهیم به مسافرت برویم. قرآن ما را بارها به سیر و سفر دعوت کرده است:
در زمین بگردید و بنگرید چگونه (خدا) آفرینش را آغاز کرده است؟ (عنکبوت / 20)
در زمین بگردید و آن گاه بنگرید که فرجام تکذیب کنندگان چگونه بوده است؟ (انعام / 11).
در زمین بگردید و بنگرید فرجام گناهکاران چگونه بوده است. (نمل / 69).
در زمین بگردید و بنگرید فرجام کسانی که پیشتر بوده و بیشترشان مشرک بودند چگونه بوده است؟ (روم / 42)
آیا در زمین گردش نکره اند تا دلهایی داشته باشند که با آن بیندیشند یا گوشهایی که با آن بشنوند؟ (حج / 46)
فراوان فوائدی که برای سیر و سفر و گردش و مسافرت هست، ما را گاهگاهی وا می دارد تا به مسافرت برویم.
برای ایمنی از حوادث، صدقه می دهیم، با نام خدا و توکل بر او حرکت می کنیم، می خواهیم رفت و برگشت ما 45 کیلومتر(92) و یا بیشتر از آن باشد، اسلام برای ما تخفیف ویژه ای قرار داده است؛ نمازهای چهار رکعتی ما کوتاه (نصف) می شود و روزه گرفتن هم از عهده ما (در سفر) برداشته می شود.
اسلام با این حکم، حمایت خود را از مسافرین اعلام کرده است ولی هرگز با گناه موافق نیست، از این رو اگر سفر، حرام باشد مانند فرار از جبهه و یا سفر بدون رضایت والدین و یا سفر برای کار حرام، مانند سرقت، هیچ تخفیفی شامل مسافر نمی شود.(93)
کم کم از اقامتگاه خود دور می شویم، دیگر به نقطه ای رسیده ایم که دیوارهای آنجا را نمی بینیم و صدای طبیعی اذان آنجا را نیز نمی شنویم یعنی به حد ترخص یا مرز سفر رسیده ایم(94) از اینجا به بعد، حکم مسافر داریم، نماز خود را شکسته می خوانیم. و هنگام بازگشت وقتی به این نقطه رسیدیم از اینجا تا اقامتگاه، حکم مسافر نداریم یعنی نمازمان را باید تمام بخوانیم.
وطن
در وطن که هستیم نمازمان تمام است و روزه هم باید بگیریم ولی بعضی وقتها نمی دانیم وطن ما کجاست؟
وطن ما کجاست؟
زادگاه پدر و مادرم آنجاست من هم در همانجا به دنیا آمده ام ولی بزرگ شده آنجا نیستم، حالا نمی دانم وطن من همانجاست یا نه؟
پدرم در آنجا خانه شخصی دارد، زادگاه او نیز همانجا بوده چند سالی برای تحصیل به آنجا رفته ام ولی خودم بزرگ شده جای دیگر هستم، وطنم کجاست؟
پدر و مادرم می گویند ما از وطن خود، اعراض کرده ایم، یعنی برای همیشه آنجا را ترک کرده ایم، هر وقت آنجا می روند نمازشان را شکسته می خوانند، نمی دانم وظیفه من چیست؟
بعضی ها به من می گویند تا وقتی ازدواج نکرده ای، وطن تو همان وطن پدر و مادر توست از آن به بعد حق انتخاب وطن داری!
وطنم کجاست؟
تشخیص وطن کار دشواری نیست، به این امور توجه کنید:
1. زادگاه شما، وقتی وطن شماست که بزرگ شده آنجا هم باشید.(95)
2. زادگاه پدر و مادر شما وطن شما نیست.(96)
3. جایی که پدر و مادر شما به عنوان وطن انتخاب کرده اند، وطن شما نیست.
یعنی شما در انتخاب وطن و یا اعراض از وطن تابع دیگران نیستید، باید به تکلیف خود عمل کنید(97)، یعنی وطن شما اینجاست:
1. زادگاه شما که در آنجا بزرگ شده اید.(98)
2. جایی که بعد از بالغ شدن، برای اقامت همیشگی انتخاب می کنید.(99)
ما بعضی وقت ها، به سفر می رویم. ولی بعضی ها شغلشان مسافرت است مانند راننده قطار و ماشینهای برون شهری، خلبان و ملوان، وظیفه این گروه چیست؟
1. در سفرهایی که شغل آنهاست چنین عمل می کنند:
در سفر اول، هر چند طول بکشد، نمازشان شکسته است.
در سفرهای بعدی، نمازشان تمام است.(100)
2. در سفرهایی که مربوط به شغل آنها نیست مانند سفرهای زیارتی سیاحتی نمازشان شکسته است.(101)
بعضی از دانش آموزان، دانشجویان، معلمان، کارمندان، کارگران و... شغلشان مسافرت نیست ولی محل تحصیل، خدمت و یا شغل آنان جای دیگری است و به آنجا آمد و رفت می کنند حکم آنان چیست؟
به فتوای حضرت امام خمینی قدس سره این گروه حکم مسافر دارند و باید مقررات آن را در نظر بگیرند. البته به فتوای مقام معظم رهبری (دام ظله) و برخی از مراجع بزرگوار دیگر این گروه نیز مانند کسانی که شغلشان مسافرت است با توجه به این سه مسئله:
1. برای کارشان در کمتر از ده روز به محل کارشان سفر کنند.
2. سفر به آنجا برای شغل و کارشان باشد نه به جهت دیگری.
3. سفر برای تحصیل وقتی حکم سفر برای شغل دارد و مشمول این حکم است که تحصیل، در حکم کار و شغل باشد مانند کسانی که در سپاه و ارتش یا ادارات، برای تحصیل، مأمور می شوند. بنابراین شامل همه دانش آموزان و دانشجویان نمی شود.(102)
قصد ده روزه
تازه به اینجا آمده ایم، می گویند قصد ده کرده اید یا نه؟ یکی می گوید در این دو هفته ای که اینجا هستیم من قصد نمی کنم، نظر شما چیست؟ فکر می کنید چگونه باید قصد کرد؟
همین که می دانید یا قصد دارید که ده روز و یا بیشتر، در آنجا بمانید و در این مدت از حد ترخص آنجا خارج نشوید، قصد ده روز شما شکل گرفته، باید نمازهایتان را تمام بخوانید و اگر ماه مبارک رمضان است، روزه بگیرید.(103)
از روزی که به اینجا آمده ایم هنوز نمی دانیم که ده روز کامل اینجا می مانیم یا نه، تا کنون سی روز بلاتکلیف مانده ایم وظیفه ما چیست؟
تا روز سی ام نمازتان شکسته است پس از سی روز تا هرچه بمانید نمازتان تمام است.(104)
از ابتدا که اینجا آمدیم قصد جدی داشتیم ده روز کامل بمانیم، حالا تصمیم ما عوض شده یعنی می خواهیم کمتر از ده روز بمانیم و یا بلاتکلیف مانده ایم وظیفه ما چیست؟
1. اگر پیش از خواندن یک نماز چهار رکعتی تصمیم شما عوض شده، نماز هایتان را باید شکسته بخوانید.
2. اگر پس از خواندن یک نماز چهار رکعتی تصمیم شما عوض شده تا هر وقت که آنجا بمانید، نمازهایتان تمام است.(105)
نیت نماز شکسته
می خواهم نماز شکسته بخوانم نمی دانم چگونه نیت کنم، بگویم مثلاً چهار رکعت نماز ظهر، شکسته می خوانم یا بگویم دو رکعت نماز ظهر شکسته شده؟
فرقی ندارد، اصلاً نیت به گفتن و خطور دادن در قلب نیست همین که تصمیم داری نمازت را شکسته یعنی دو رکعتی بخوانی کافی است.

11- آنجا کجاست؟

و اقیموا وجوهکم عند کل مسجد و ادعوه مخلصین له الدین.(106)
در هر مسجدی روی خود را مستقیم (به سوی قبله) کنید و در حالی که دین خود را برای خدا خالص گردانیده اید وی را بخوانید.
آنجا کجاست؟
پایگاه مقاومت در برابر هوی و هوس، شیطان و اهرمن،
میعاد پیامبران، امامان و پاکان عالم.
مجمع عمومی مسلمانان و مستضعفان،
میدان نمایش وحدت مسلمان علیه دشمنان اسلام،
بازار تقوا و ایمان، صلح و صفا، همدلی و همراهی،
فرشتگان چشم امید به آنجا دوخته اند، و اهریمنان از رونق آن نگرانند.
و به راستی آنجا کجاست؟
آنجا، مسجد است، خانه خدا، محل ارتباط خاک با افلاک، حلقه اتصال هیچ با همه چیز، و چه زیباست که به آنجا بشتابیم، زیاد به آنجا برویم، زودتر از همه برویم و دیرتر از همه برگردیم، با لباسهای تمیز و خوشبو به آنجا وارد شویم، در نظافت آن بکوشیم، و در برنامه های فرهنگی آن شرکت فعال داشته باشیم.
بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی قدس سره درباره اهمیت مساجد می فرماید:
مساجد را پر کنید که مساجد سنگرند و محراب یعنی جایی که حرب (جنگ و مبارزه) از آنجا آغاز می شود و محل حرب است. شیطانها از مساجد و نماز می ترسند، آنها می خواهند از نماز جلوگیری کنند و بعد از خالی کردن سنگرها، حمله کنند.(107)
نماز جماعت
اینان چه می کنند!
با هم می ایستند، با هم به رکوع می روند، با هم سر بر خاک می گذارند، با هم برمی خیزند، نظم و انضباط، وحدت و انسجام، صلح و صفا و یکدلی و یکرنگی از اجتماعشان پیداست. گویی در دلهایشان کینه و حسادتی نیست، قلبهاشان با هم پیوند خورده، همه با هم برادرند، اینان چه می کنند!
همه با هم در صف های منظم و پشت سر هم، از یک نفر که پیشاپیش آنها قرار گرفته پیروی می کنند.
اینان، همه مسلمانند و با هم نماز را به جماعت می خوانند و شکوه خود را به نمایش می گذارند. اینان خار چشم دشمنان اسلام هستند.
ندای اذان که به گوش تو می رسد تو را به این جمع باشکوه دعوت می کند، منادی حق را لبیک بگو. هر چه جمعیت نمازگزار بیشتر شود، ثوابش افزون تر است.
اگر عدد آنها از ده بگذرد پاداشی نصیب آنان می شود که قابل بیان و شمارش نیست.
اگر دنبال دوست خوب می گردی، و یا خواهان فردی دلسوز برای حل مشکلاتت هستی، اگر می خواهی با دیگران آشنا شوی، در حل مشکلات دیگران دخیل باشی، و از فردگرایی و خود خواهی به دیگر گرایی و خدا خواهی روی آوری، در جماعت برادران دینی خود به ویژه در نماز جماعت شرکت کن و اگر می خواهی تبعیت از رهبری را تمرین کنی، باز هم در نماز جماعت حاضر شو!
بر پایی نماز جماعت
یک نفر به عنوان امام جماعت جلو می ایستد، و حداقل یک نفر هم پشت سر او به عنوان مأموم می ایستد و به او اقتدا می کند نماز جماعت شکل می گیرد.
احکام نماز جماعت
1. جایگاه امام جماعت نباید از جایگاه مأمومین بالاتر باشد.(108)
2. مأمومین می توانند در مکانی بالاتر از امام بایستند. مثلا امام در صحن مسجد و مأمومین پشت بام بایستند ولی اگر ساختمان چند طبقه باشد، اشکال دارد.(109)
3. اگر نماز همه کسانی که در صف جلو هستند تمام شود یا همه آنها نیت فرادای نمایند. اگر فاصله به اندازه یک قدم بزرگ نباشد. نماز صف بعد به طور جماعت صحیح است و اگر بیشتر از این مقدار باشد، فرادی می شود و صحیح است.(110)
شرایط امام جماعت
1. امام جماعت باید بالغ و عادل باشد و نماز را صحیح بخواند.
2. اگر مأموم، مرد است امام جماعت نیز باید مرد باشد.
3. و اگر مأموم، زن است بنابر فتوای حضرت امام قدس سره احتیاط واجب آن است که امام جماعت او، مرد باشد.(111)
استفتاء از مقام معظم رهبری
س - چه وقت زن می تواند امام جماعت باشد؟
ج - اگر مأمومین تنها زنان باشند، امام جماعت می تواند زن باشد.(112)
وظیفه مأموم در نماز جماعت
1. احتیاط واجب آن است که تا تکبیر امام تمام نشده، مأموم تکبیر نگوید.(113)
2. مأموم باید غیر از حمد و سوره، همه چیز را خودش بخواند، ولی اگر رکعت اول یا دوم او، رکعت سوم یا چهارم امام باشد، باید حمد و سوره را (آهسته) بخواند.(114)
پیوستن به نماز جماعت
اگر در بین نماز جماعت خواستیم اقتدا کنیم باید توجه داشته باشیم که فقط در دو حالت می توان به جماعت پیوست:
1. وقتی که امام در حال قیام است و مشغول قرائت حمد و سوره یا تسبیحات اربعه و یا قنوت است.
2. وقتی که امام در رکوع است.(115)
چگونه اقتدا کنیم؟
اقتدا کردن و پیوستن به نماز جماعت حالت های مختلفی دارد که با کمی دقت می توان آنها را فرا گرفت.
اگر امام جماعت رکعت اول نماز را بخواند اقتدا کردن به او تا دو صورت پیدا می کند:
الف: امام جماعت، ایستاده و مشغول خواندن حمد و سوره است.
برای اقتدا کردن به او نیت می کنیم سپس تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم، حمد و سوره را نمی خوانیم و بقیه اعمال را همراه او انجام می دهیم.
ب: امام جماعت در رکوع است.
برای اقتدا کردن به او نیت می کنیم آنگاه تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم آن را یک رکعت به حساب می آوریم و بقیه نماز را همراه امام جماعت انجام می دهیم.
اگر امام جماعت رکعت دوم نماز را می خواند باز هم اقتدا کردن به او دو صورت پیدا می کند:
الف: امام جماعت، ایستاده و مشغول خواندن حمد و سوره و یا قنوت است.
برای اقتدا کردن، ابتدا نیت می کنیم سپس تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم؛ اگر امام جماعت حمد و سوره را می خواند، ساکت می مانیم آنگاه قنوت را همراه امام می خوانیم و رکوع و دو سجده را با او به جای می آوریم سپس وقتی امام، تشهد می خواند، بنابر احتیاط واجب به صورت نیم خیز می نشینیم.
(تا اینجا یک رکعت نماز خوانده ایم)
حال چنین عمل می کنیم:
اگر نماز امام جماعت، دو رکعتی است بر می خیزیم و بقیه نماز را خودمان می خوانیم.
اگر نماز امام جماعت، سه یا چهار رکعتی است همراه او بر می خیزیم وقتی امام، مشغول خواندن تسبیحات اربعه است، آهسته حمد و سوره و اگر وقت محدودتر بود فقط سوره حمد) را می خوانیم، آنگاه همراه با امام جماعت به رکوع و سجده می رویم.
(تا اینجا یک رکعت نماز خوانده ایم)
اگر نماز امام جماعت، سه رکعتی است همراه او تشهد را می خوانیم آنگاه:
الف: اگر نماز ما دو رکعتی بود همراه با امام جماعت سلام نماز را می خوانیم و نماز را به پایان می بریم.
ب: اگر نماز ما سه یا چهار رکعتی بود بر می خیزیم و بقیه نماز را خودمان می خوانیم.
اگر نماز امام جماعت، چهار رکعتی بود، امام جماعت پس از سجده برای انجام رکعت چهارم بر می خیزد ولی ما می نشینیم و تشهد نماز را می خوانیم.
آنگاه:
الف: اگر نماز ما دو رکعتی بود، سلام نماز را هم می خوانیم و نماز را به پایان می بریم.
ب: اگر نماز ما سه یا چهار رکعتی بود بر می خیزیم، تسبیحات اربعه را مثل همیشه سه بار (و اگر وقت، کافی نبود یک بار) می خوانیم آنگاه با امام، رکوع و سجود را انجام می دهیم.
(تا اینجا سه رکعت نماز خوانده ایم)
اگر نماز ما سه رکعتی بود همراه امام، تشهد و سلام را می خوانیم و نمازمان را به پایان می بریم.
اگر نماز ما چهار رکعتی بود می توانیم نیم خیز بنشینیم پس از تمام شدن تشهد و سلام برخیزیم و نمازمان را ادامه دهیم و اگر نخواستیم می توانیم پس از به جا آوردن سجده بلافاصله برخیزیم و نمازمان را ادامه دهیم.
ب: امام جماعت در حال انجام رکوع رکعت دوم است:
برای اقتدا به او ابتدا نیت می کنیم سپس تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم آنگاه به رکوع می رویم، ذکر رکوع را نیز با آرامش می گوییم آن را یک رکعت به حساب می آوریم و بقیه نماز را (به همان شیوه ای که در قسمت الف گفتیم) به جا می آوریم.
اگر امام جماعت رکعت سوم یا چهارم نماز را به جا می آورد در اینجا هم اقتدا کردن به او دو صورت پیدا می کند:
الف: امام جماعت ایستاده و مشغول خواندن تسبیحات اربعه است.
برای اقتدا کردن باید ابتدا وقت را بسنجیم چنانچه برای خواندن حمد و سوره (و یا حمد تنها) وقت داریم می توانیم اقتدا کنیم.
اگر وقت، کافی بود برای اقتدا کردن ابتدا نیت می کنیم سپس تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم آنگاه حمد و سوره (و اگر وقت، کم بود حمد را) آهسته می خوانیم سپس همراه با امام جماعت به رکوع می رویم و نماز را ادامه می دهیم (ادامه نماز را می توان از آنچه که قبلاً گفته شد به دست آورد و یا به توضیح المسائل مراجعه کرد.)
ب: امام جماعت در حال رکوع رکعت سوم یا چهارم است.
برای اقتدا کردن ابتدا نیت می کنیم سپس تکبیرة الاحرام را با آرامش بدن می گوییم آنگاه به رکوع می رویم و ذکر رکوع را نیز با آرامش می گوییم، آن را یک رکعت به حساب می آوریم و نماز را با امام جماعت ادامه می دهیم. (کیفیت ادامه نماز مثل قسمت الف می باشد.)(116)

12- سیل رحمت

یا ایها الذین امنوا اذا نودی للصلوة من یوم الجمعة فاسعوا الی ذکر الله و ذروا البیع ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون.(117)
ای کسانی که ایمان آورده اید، چون برای نماز جمعه ندا در داده شد، به سوی ذکر خدا بشتابید، و داد و ستد را واگذارید. اگر بدانید، این برای شما بهتر است.
باز هم آسمان ابری است، باران می آید، آب در خیابان و کوچه پس کوچه ها به راه افتاده، آبها به هم می پیوندند، خاک و خاشاک را با خود می برند، دیگر در و دیوار شهر غباروبی شده است، درختان و گلها با نشاط شده اند، پرندگان نغمه شادی سر می دهند. و بار دیگر چهره شهر زیبا و آراسته گردیده، چه خبر است؟!
باز هم روز جمعه است و این سیل خروشان امت است که به نماز جمعه می آیند، می آیند تا عظمت و شکوه اسلام را به نمایش بگذارند، خار و خاشاک شرک و نفاق را از جامعه بزدایند، بر چهره دشمنان اسلام سیلی بزنند، می آیند تا از اوضاع سیاسی اجتماعی کشور خود و جهان اسلام باخبر شوند و در حل مشکلات آنها شریک گردند، می آیند تا راههای مقابله با دشمنان قسم خورده اسلام را فرا گیرند، می آیند تا دست در دست هم دهند و بر فرق استکبار جهانی بکوبند، روز جمعه است، کارهامان را رها کنیم و به این جمعیت انبوه بپیوندیم.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هر کس سه جمعه پیاپی، بدون عذر، در نماز جمعه شرکت نکند بر دل او مهری از نفاق (و دورویی) زده می شود.(118)
امام جمعه
1. امام جمعه از سوی ولی امر مسلمین (رهبر) منصوب می شود.(119)
2. شرایطی که درباره امام جماعت گفته شده، در امام جمعه نیز معتبر است.
3. شایسته است امام جمعه اینگونه باشد:
از اوضاع سیاسی کشور و جهان اسلام باخبر باشد.
مصالح اسلام و مسلمین را بشناسد.
شجاع باشد.
در اظهار حق و ابطال باطل، صریح باشد.
از حب دنیا و ریاست، پرهیز کند.(120)
بر پایی نماز جمعه
1. نماز جمعه دو رکعت است مانند نماز صبح، ولی دو خطبه دارد که توسط امام جمعه قبل از نماز بیان می شود.
2. نماز جمعه دو قنوت مستحبی دارد یکی در رکعت اول، پیش از رکوع، دیگری در رکعت دوم پس از رکوع.
3. نماز جمعه، از نماز ظهر کفایت می کند (خواندن نماز ظهر واجب نیست).
4. نمازگزار جمعه، بنابر احتیاط واجب باید به خطبه ها گوش دهد.(121)
اعتکاف
بستر خویش را برچیده، کمربند همت را محکم بسته، از خانه و زندگی بیرون آمده و به سوی مسجد می آید او به این خلوتگاه برای عبادتی بزرگ می آید.
همه ساله ده روز آخر مبارک رمضان را به این امر اختصاص می دهد،(122) در این ایام کارش ارتباط با خداست، گاهی دعا می خواند، گاهی قرآن تلاوت می کند، گاهی به نماز بر می خیزد، روزها روزه می گیرد، از جلوه های زودگذر و فریبنده دنیا به دور است، از خواب و استراحت صرف نظر کرده و از غوغای کوچه و بازار فاصله گرفته است.
آن قدر به این عبادت علاقه مند است که چون جنگ بدر در ماه مبارک رمضان واقع شد و نتوانست به مقصود و مراد خود برسد، سال آینده بیست روز آخر ماه مبارک را به آن اختصاص داد.(123)
به راستی او کیست؟ و این عبادت باعظمت کدام است؟
او محمد صلی الله علیه و آله و سلم است و این عبادت، اعتکاف است.
اعتکاف نه از صدر اسلام که در زمان پیامبران پیشین نیز مورد توجه بوده است و خداوند به ابراهیم و اسماعیل امر می کند تا خانه او را برای اعتکاف کنندگان، پاک و پاکیزه کنند.(124)
همه ساله در کشور ما در بیشتر شهرها مراسم اعتکاف برگزار می شود. شرکت جوانان در این مراسم، بر شور، حرارت، اخلاص و صفای آن می افزاید، شما نیز می توانید با گروهی از جوانان در مسجد جامع شهر خود گرد آیید و به این عبادت بزرگ بپردازید.
اعتکاف از اذان صبح شروع می شود و روز اول، دوم، روزه، مستحب است و روز سوم واجب می شود و اگر تا غروب روز سوم در مسجد بمانیم، کافی است.
در حال اعتکاف، برخی از کارها حرام است، مانند:
1. خروج از مسجد جز برای کارهای ضروری
2. بوییدن عطر و گل
3. خرید و فروش
4. جدال در امور دنیایی و دینی برای غلبه بر دیگری و اظهار فضل و برتری بر او.(125)
اعتکاف برنامه ای فشرده برای تهذیب نفس و خود سازی، دوری از شهوت ها و پیدا کردن اخلاق حسنه است اعتکاف را به تنهایی نیز می توان انجام داد و همچنین در تمام اوقات سال می توان به این عبادت پرداخت (ولی باید در روزهایی که روزه گرفتن در آنها حرام است، نباشد).
در ایام البیض ماه مبارک رجب یعنی روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم این ماه برنامه باشکوه اعتکاف در بیشتر شهرهای کشورمان برگزار می شود.
حضور جوانان در این برنامه عبادی بسیار چشم گیر و تحسین برانگیز است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم درباره عظمت اعتکاف کنندگان فرمود:
اعتکاف کننده، خود را از گناه باز می دارد، بنابراین ثواب کسی را دارد که همه خوبیها را انجام داده است.(126)